Παρατηρητικός φίλος μου μου έστειλε screenshots από αναρτήσεις του Αδώνιδος Γεωργιάδου στις οποίες εμφανίζεται σε διάφορες εκδηλώσεις με μόνιμο πλέον μικρόφωνο-ψείρα στο πέτο και μάλιστα ανοιχτό, όπως φαίνεται καθαρά. Και μου είπε ότι προφανώς καταγράφει, για τον ιστορικό του μέλλοντος, όλα όσα λέει, ίσως γιατί φοβάται ότι τα ΜΜΕ δεν τον προλαβαίνουν πια και υπάρχει κίνδυνος οι επόμενες γενιές να μην έρθουν σε επαφή με το σύνολο της πνευματικής του παραγωγής.
Προσωπικά, γνωρίζοντας ότι ο υπουργός είναι κατά βάθος ένας μετρημένος στα λόγια και σεμνός άνθρωπος, θεωρώ ότι αυτή η εξήγηση είναι κακοήθης και κάτι άλλο συμβαίνει. Ο Γεωργιάδης συχνά πυκνά λέει ότι όχι μόνο δεν τον ενοχλεί, αλλά σχεδόν επιθυμεί να παρακολουθείται, γιατί δεν έχει τίποτα να κρύψει.
Από όλους τους παρακολουθούμενους στη λίστα του predator, είναι αυτός που υπερασπίστηκε με την μεγαλύτερη θέρμη τις παρακολουθήσεις, λέγοντας μάλιστα ότι όποιος δεν θέλει να τον παρακολουθούν ας προσέχει το τηλέφωνό του. Και πρόσφατα είπε «Όποιος κάνει τη δική μου δουλειά και πιστεύει ότι κανένας δεν παρακολουθεί το τηλέφωνό του, δεν κάνει για αυτή τη δουλειά. So simple as that».
Με δεδομένο ότι, τουλάχιστον αυτήν την περίοδο, οι παρακολουθήσεις με predator έχουν διακοπεί, νομίζω ότι άλλη είναι η εξήγηση για την «καλωδίωση». Ο υπουργός δεν θέλει να πιστέψει ο λαός ότι κρύβει κάτι. Ίσως μάλιστα να αγχώθηκε επειδή κάποιος μπορεί να θεωρήσει ότι αφού δεν τον παρακολουθούν, «δεν κάνει για την δουλειά» του υπουργού. Οπότε άρχισε να αυτοπαρακολουθείται!
Δεν θα εκπλαγώ καθόλου μάλιστα, αν στέλνει με δική του χρέωση τα ηχητικά αρχεία στο Μέγαρο Μαξίμου, όπου, ως γνωστόν, εδρεύει ο πολιτικός προϊστάμενος της ΕΥΠ.
Όμως, όπως σας είχα γράψει προ ημερών, δεν φαίνεται όλοι οι παρακολουθούμενοι να ευχαριστήθηκαν τόσο πολύ την παρακολούθηση και πυκνώνουν οι φήμες ότι κάποιοι από αυτούς σκέφτονται σοβαρά να προσφύγουν στην δικαιοσύνη, είτε για να επιδιώξουν την ποινική λογοδοσία των φυσικών και ηθικών αυτουργών των παρακολουθήσεων, είτε για να ζητήσουν τον φάκελο που τους αφορά και να μάθουν γιατί αποτελούσαν κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια. Και το ενδιαφέρον θα είναι τι ιδιότητα θα έχουν κάποιοι από αυτούς.
Κατά τα λοιπά, ο «έχων νομική ιδιότητα» κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν φαίνεται να έχει αντιληφθεί καλά τις νομικές εξελίξεις σχετικά με το πόρισμα Ζήση και συνεχίζει να το επικαλείται ως απόδειξη ότι δεν υπήρχε καμιά ανάμιξη κρατικών οργάνων στο σκάνδαλο.
Ένδεκα φορές ρωτήθηκε προχθές στο μπρίφινγκ σχετικά με την υπόθεση. Πέρα από την επανάληψη ότι «Η Δικαιοσύνη σε ανώτατο επίπεδο έχει εκδώσει μία διάταξη, η οποία είπε […] ότι δεν υπήρξε ευθύνη φορέα κρατικού λειτουργού (sic)».
Και η οποία προδίδει ότι ο Παύλος Μαρινάκης δεν έχει ακόμη αντιληφθεί τη νομική φύση της «διάταξης» που επικαλείται και τη σημερινή της νομική αξία, η οποία υπολείπεται της αξίας του χαρτιού στο οποίο γράφτηκε.
Έξι φορές ρωτήθηκε συγκεκριμένα αν το δημόσιο είχε συνεργασία με την εταιρεία Intellexa και αν αγόρασε το predator από αυτήν. Έξι φορές απέφυγε να απαντήσει καθαρά ότι δεν είχε συνεργασία και δεν προμηθεύτηκε ή χρησιμοποίησε το λογισμικό αυτό.
Και αν θέλετε την γνώμη μου, πολύ καλά έκανε. Γιατί σε τέτοιες συναλλαγές συνήθως υπάρχουν έγγραφα και το αφεντικό της Intellexa είπε ότι θα τα εμφανίσει στην κατ’ έφεση δίκη.
Θα είναι τραγικοκωμική εξέλιξη από τη μια να διοργανώνεις πολυτελή συνέδρια «Αλήθειας» κι από την άλλη να διαψευστείς ηχηρά από κάνα παλιόχαρτο σε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα. Το «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε» είναι πιο ασφαλής προσέγγιση.
