«Ο πατέρας» και η κόρη του…

Το γήρας, η αρρώστια, το Αλτσχάιμερ, η απουσία, η σχέση πατέρα – κόρης, η αγάπη, η αποστροφή, ο θάνατος.

Το γήρας, η αρρώστια, το Αλτσχάιμερ, η απουσία, η σχέση πατέρα – κόρης, η αγάπη, η αποστροφή, ο θάνατος. Με αυτά τα θέματα καταπιάνεται το σύγχρονο γαλλικό θεατρικό έργο «Ο πατέρας» («Le pere») του Φλοριάν Ζελέρ (Florian Zeller, 1970) που θα κάνει πρεμιέρα την προσεχή εβδομάδα στη σκηνή του θεάτρου Δημήτρης Χορν. Πρόκειται για μια «τραγική φάρσα», όπως τη χαρακτηρίζει ο γάλλος δραματουργός, που ανέβηκε για πρώτη φορά στο Παρίσι το 2012 με τον Ρόμπερτ Χιρς. Εκτοτε κέρδισε πολλά βραβεία Moliere (2014) καθώς και εκείνο του καλύτερου έργου. Από τον περασμένο Μάιο παίζεται και στο Λονδίνο, όπου και εκεί έχει προταθεί στην κατηγορία «καλύτερο έργο».
Στην αθηναϊκή παράσταση τον ρόλο του Αντρέ έχει αναλάβει ο Σταμάτης Φασουλής που μετέφρασε και σκηνοθετεί το έργο. Μέσα από την υποκειμενική ματιά του ήρωα-μπαμπά παρακολουθούμε τα πρόσωπα και τις καταστάσεις καθώς η μνήμη χάνεται και επιστρέφει.
Η συγκατοίκηση θα προσθέσει νέα προβλήματα. Κάπου ανάμεσα στο γέλιο, στη συγκίνηση και στο δάκρυ, ο Αντρέ και η κόρη του Αννα, μαζί με τον σύντροφό της, θα μοιραστούν το παρόν, το παρελθόν και το μέλλον.
Παρακολουθώντας τη ζωή μέσα από τα μάτια του «μπαμπά», η παράσταση αποτελεί ουσιαστικά ένα υποκειμενικό πλάνο του ήρωα. Γι’ αυτό τόσο ο ρόλος της κόρης όσο και εκείνος του συντρόφου της παίζονται από τέσσερις ηθοποιούς – πραγματικά και φανταστικά πρόσωπα.
Με μια καθαρή γραφή και σαφή γραφή, ο Ζελέρ αγγίζει με συναίσθημα ένα έργο που θα μπορούσε εύκολα να κυλήσει στο μελό. Δεν το κάνει όμως.
Ισορροπεί ανάμεσα στην αλήθεια και στο ψέμα, στη ζωή και στον θάνατο, αφήνοντας στον θεατή, στο κοινό, τη δυνατότητα να βρει τελικά εκείνος το κομμάτι που λείπει.
Οχι, το έργο δεν επικεντρώνεται στη νόσο Αλτσχάιμερ. «Πλέει στα μαύρα νερά του νου», όπως σχολιάζει εύστοχα στην κριτική για το έργο το γαλλικό περιοδικό «Le Point». «Είναι σαν να φτιάχνουμε ένα παζλ» επισημαίνει ο ίδιος ο συγγραφέας στην έντυπη έκδοση του θεατρικού. «Ξέρουμε ότι λείπει ένα κομμάτι από το παζλ, μόνο που δεν ξέρουμε ποιο είναι αυτό το κομμάτι».
Η μετάφραση και η σκηνοθεσία είναι του Σταμάτη Φασουλή, τα σκηνικά του Μανόλη Παντελιδάκη, τα κοστούμια της Ντένης Βαχλιώτη και οι φωτισμοί του Σάκη Μπιρμπίλη – φωτογραφίες Γιώργος Καβαλλιεράκης. Πλάι στον «μπαμπά» Σταμάτη Φασουλή παίζουν οι Μαρίνα Ασλάνογλου, Κωνσταντίνος Κάππας, Ελευθερία Μπενοβία και Ματίνα Νικολάου.
Από το Σάββατο 24-10 στο θέατρο Δημήτρης Χορν (Αμερικής 10), στις 21.00.

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk