Ο Τέρενς Μάλικ ανήκει στους σκηνοθέτες που ηθελλειμένα ή άθελά τους, έχουν φροντίσει ώστε να δημιουργηθεί μύθος γύρω από το όνομά τους. Ο Μάλικ, ένας διανοούμενος με την απόλυτη έννοια, δεν εμφανίζεται ποτέ και πουθενά, γυρίζει ταινίες «δύσκολες» -ως και ακατανόητες- και μέχρι πρότινος το έκανε σπανίως, κάτι σαν μια ταινία ανά την δεκαετία («Badlands», «Μέρες παραδείσου», «Λεπτή κόκκινη γραμμή»).

Λέμε μέχρι πρότινος διότι από το «Δέντρο της ζωής» και μετά, δηλαδή από το 2011, όταν το φιλμ απέσπασε τον Χρυσό Φοίνικα στο φεστιβάλ των Κανών, ο Τέρενς Μάικ δείχνει περισσότερο παραγωγικός. Το «Knight of cups» που χωρίς τον ίδιο παρόντα παρουσιάστηκε το μεσημέρι της Κυριακής 7 Φεβρουαρίου προκαλώντας ουρές της απελπισίας στην αίθουσα Μπερλινάλε Πάλαστ, είναι η τρίτη ταινία του μέσα σε μια περίοδο τεσσάρων χρόνων.

Βέβαια, ελάχιστοι καταλαβαίνουν τι ακριβώς θέλει να πει ο Τέρενς Μάλικ με τις περισσότερες ταινίες του και ενδεχομένως μόνον ο ίδιος να γνωρίζει την απάντηση. Οπως το «Δέντρο της ζωής» και αργότερα το «To the wonder» που δεν προβλήθηκε ποτέ στην Ελλάδα, το «Knight of cups» (μεταφράζεται αυτολεξί ως «Ο ιππότης των φλυτζανιών») είναι μια πολυποίκιλη σύνθεση εικόνων, που επικδιώκουν περισσότερο να σου δώσουν μια αίσθηση των πραγμάτων έτσι όπως τα βλέπει ο σκηνοθέτης, παρά να σου μιλήσουν για κάτι συγκεκριμένο.

Στο επίκεντρο της ταινίας υπάρχει ένα πρόσωπο, ο Κρίστιαν Μπέιλ, ένας ηθοποιός του Χόλιγουντ τον οποίο βλέπουμε να περιφέρεται σε βουνά, σε πάρτι του Χόλιγουντ, σε πισίνες, σε δρόμους, σε εθνικές οδούς, σε στούντιο, σε φωτογραφήσεις μοντέλων, σε στριπτιζάδικα. Τι αναζητεί; Ούτε ο ίδιος ξέρει.Αυτό που καταλαβαίνουμε όμως, όσο η ποιητική αυτή ταινία προχωρά είναι ότι ενδεχομένως να αναζητεί το πιο απλό πράγμα του κόσμου: την αγάπη. «Υπάρχει τόση αγάπη μέσα μας που δεν βγαίνει προς τα έξω» ακούμε στην αφήγηση.

Η ιδιαίτερη κινηματογράφηση του Τέρενς Μάλικ είναι που προκαλεί το ενδιαφέρον και στους ηθοποιούς που συνεργάζονται μαζί του. Ο Κρίστιαν Μπέιλ που είχε συνεργαστεί στο παρελθόν με τον Τέρενς Μάλικ στον «Αγνωστο κόσμο» (2006) είπε στο Βερολίνο ότι ο Τέρενς Μάλικ είναι ένας σκηνοθέτης τουν «ας το πάμε για να δούμε τι θα γίνει. Βρίσκεται και αυτός στο δικό του ταξίδι όπως οι χαρακτήρες που φτιάχνει στις ταινίες του» είπε ο ηθοποιός.

Από την δική της μεριά η Νάταλι Πόρτμαν που συμπρωταγωνιστεί στην ταινία παίζοντας μια γυναίκα που ενδεχομένως θα προσφέρει στον κεντρικό ήρωα αυτό που αναζητεί, είπε ότι το μεγαλύτερο μάθημα που μπορεί κανείς να πάρει από τον Τέρενς Μάλικ είναι ότι «οι κανόνες δεν είναι πάντα απόλυτοι. Σου λέει πως να βρεις τον δρόμο σου» είπε η Πόρτμαν που σύντομα θα παρουσιάσει την δική της ταινία, «A Tale of Love and Darkness» που σηματοδοτεί 1το ντεμπούτο της στην σκηνοθεσία μεγάλου μήκους . «Σου λέει ακόμη και ότι τα λάθη δεν πρέπει να μας προβληματίζουν.»