Η Κοντσίτα που φοβόμαστε…

Η Αυστρία αναθέτοντας την εκπροσώπησή της στην εφετινή Γιουροβίζιον σε μια τρανσέξουαλ με μούσι (ως ανάμνηση, λέει, του παλιού εαυτού της) στέλνει τολμηρό και ηχηρό μήνυμα υπέρ μιας κοινωνίας χωρίς στερεότυπα και διακρίσεις.

Η Αυστρία αναθέτοντας την εκπροσώπησή της στην εφετινή Γιουροβίζιον σε μια τρανσέξουαλ με μούσι (ως ανάμνηση, λέει, του παλιού εαυτού της) στέλνει τολμηρό και ηχηρό μήνυμα υπέρ μιας κοινωνίας χωρίς στερεότυπα και διακρίσεις. Η Κοντσίτα Γουρστς, όσο και αν με την εμφάνισή της αρχικά ξενίζει (και τρομάζει), στέκεται στη σκηνή με σπαρακτική αξιοπρέπεια και κερδίζει τις εντυπώσεις ερμηνεύοντας (έχει και τη φωνή και τον τρόπο) το καλύτερο κατά τη γνώμη μου τραγούδι του διαγωνισμού, το «Rise like a Phoenix». Οπως διαβάζω στα ξένα έντυπα, θεωρείται από τα φαβορί. Δικαίως, κατά τη γνώμη μου, παρότι θα εκπλαγώ αν την ψηφίσουν οι άκρως συντηρητικές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης που τα τελευταία χρόνια καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα.
Την ίδια στιγμή χωρίς καμία έκπληξη αλλά με θλίψη και θυμό παρατηρώ τον τρόπο με τον οποίο αναφέρονται στην αυστριακή συμμετοχή οι εν Ελλάδι πανελίστες, δημοσιογράφοι, παρουσιαστές: άλλοι εξαιρετικά αμήχανοι, άλλοι απόλυτα απαξιωτικοί, απλώς δεν αντέχουν την ξένη προς τον κόσμο τους (τον κόσμο μας) εικόνα της καλλιτέχνιδας.
Ετσι την εποχή που και στην Ελλάδα γίνεται λόγος για το bullying (τον κοινωνικό εκφοβισμό) οι ίδιοι που το καταγγέλλουν ειρωνεύονται, λοιδορούν και απαξιώνουν μια ανθρώπινη ύπαρξη που βγαίνει θαρραλέα μπροστά για να καταθέσει ό,τι πιο ευγενικό διαθέτει: το τραγούδι της και την αλήθεια της. Αν όμως αυτή η αλήθεια μοιάζει με ψέμα στα δικά μας μάτια ή παραμένει υπερβολικά σκληρή για να την αποδεχθούμε, το πρόβλημα είναι αποκλειστικά δικό μας. Σε μια κοινωνία που θέλει να θεωρείται δημοκρατική, προοδευτική και φιλελεύθερη, εμείς είμαστε εκείνοι που πρέπει να ξεσκονίσουμε τα σκονισμένα μυαλά μας, να υπερβούμε τις αγκυλώσεις μας, να κλείσουμε τα αφτιά μας στους κήρυκες του σκοταδισμού και του μίσους που επιμένουν να χειραγωγούν τις συνειδήσεις μας, να κάνουμε την αγάπη πράξη και να αποδεχθούμε, να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε αλλά και να συντρέξουμε το διαφορετικό, όπως ακριβώς απαιτούμε από τους άλλους να αποδεχθούν και να συντρέξουν τη δική μας διαφορετικότητα, τη δική μας προσωπικότητα. Δεν είναι εύκολο, είναι όμως υποχρέωσή μας.
ΥΓ.: Για την παρουσιάστρια πρωινού καθημερινού ψυχαγωγικού προγράμματος, που χαρακτήρισε την Κοντσίτα Γουρστς παρατράγουδο, τι να πω; Της εύχομαι να μην ακούσει κανέναν στο μέλλον να χαρακτηρίζει τα δικά της παιδιά παρατράγουδα. Περισσότερο όμως εύχομαι στα παιδιά όλου του κόσμου να έχουν τη δύναμη και να ακολουθήσουν τον δρόμο που θα τα οδηγήσει στην ευτυχία, όσο δύσκολος και αν είναι αυτός, ακόμη και αν οι επιλογές τους τα κάνουν να φαίνονται παρατράγουδα στα μάτια της ίδιας τους της οικογένειας.

HeliosPlus

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Media
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk