Είναι η Νατάσσα Μποφίλιου η νέα Πρωτοψάλτη;

Ως χθες το βράδυ συνέβαινε στη νυχτερινή ζωή της Αθήνας το εξής παράδοξο: μια μουσική παράσταση, βασισμένη στα καινούργια τραγούδια ενός άλμπουμ του οποίου η κυκλοφορία αναβάλλεται συνεχώς (ούτε και τώρα είμαστε σίγουροι σχετικά με το πότε θα είναι διαθέσιμο στην αγορά – πιθανότατα στο τέλος του μήνα), γέμιζε κάθε Σάββατο έναν καινούργιο χώρο στο Γκάζι.

Η Νατάσσα Μποφίλιου έχει πάρει φόρα και, εκμεταλλευόμενη την κωματώδη κατάσταση στην οποία βρίσκεται το έντεχνο τραγούδι σήμερα, αργά αλλά μεθοδικά έχει δημιουργήσει ένα κοινό που την ακολουθεί πιστά. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι δεν είναι «ιδιαιτερόφωνη», δεν την αναγνωρίζεις εύκολα δηλαδή αν δεν την έχεις ακούσει πολλές φορές, κάποιοι πιστεύουν ότι «τσανακλιδίζει» επικίνδυνα, όσοι όμως παρακολούθησαν τις εμφανίσεις της (μαζί με τον Γιάννη Χαρούλη) στο πλάι του Σταύρου Ξαρχάκου γνωρίζουν ότι είναι μια πολύ καλή τραγουδίστρια με φωνητικό εύρος και ωραία χροιά. Τώρα αποφάσισε να αποδείξει ότι διαθέτει και σκηνική άνεση και το πέτυχε – σε μεγάλο βαθμό.

Ισως μια μέρα μας εξηγήσει λοιπόν αν τη βοήθησε καθόλου στις επιδόσεις της ως περφόρμερ στις «Μέρες του φωτός» η σκηνοθετική συνδρομή του Γιάννη Κακλέα. Διότι εκ πρώτης όψεως εκείνος θύμιζε τον ήρωα που υποδύθηκε ο Μηνάς Χατζησάββας σε μια τηλεοπτική σειρά της Μιρέλλας Παπαοικονόμου, ήταν δηλαδή «Απών». Κάτι που στην αφίσα αναφερόταν ως video art, στην πραγματικότητα επρόκειτο για ξεπερασμένης αισθητικής βιντεοπροβολές. Ο κύριος Κακλέας έβαλε τον αυτόματο πιλότο. Οποιος παίρνει τη δουλειά του στα σοβαρά σηκώνει τα μανίκια και καταθέτει πρόταση – ακόμη και όταν δεν έχει μεγάλο προϋπολογισμό. Εκείνος έκανε, μαντεύουμε, δυο-τρεις πρόχειρες υποδείξεις, έβαλε την υπογραφή του και έτρεξε στο Εθνικό για την «Αυλή των θαυμάτων». Αφησε λοιπόν να τον προσπεράσει μια ευκαιρία. Αντί να δοκιμάσει να προσεγγίσει ένα κοινό που ενδεχομένως να μην είχε ως τώρα καμία επαφή με το έργο του, περιορίστηκε στα απολύτως βασικά, τα αναμενόμενα και τετριμμένα. Κλισέ ασπρόμαυρες εικόνες και κιτς παρεμβάσεις σε έναν χώρο (το Gazoo) που είναι ούτως ή άλλως ελαφρώς κακόγουστος.

Η ευθύνη για την επιλογή βαραίνει φυσικά την τριάδα Μποφίλιου – Ευαγγελάτος – Καραμουρατίδης. Φαίνεται πως επαναπαύθηκαν στη φήμη του σκηνοθέτη, θαμπώθηκαν ίσως από την προϋπηρεσία του και δεν απαίτησαν περισσότερα από τη δική του πλευρά. Προφανώς εμπνεύστηκαν από την καθοριστική συνεργασία του Ανδρέα Βουτσινά με τους Κραουνάκη – Πρωτοψάλτη – Νικολακοπούλου στα μέσα της δεκαετίας του ’80. Μόνο που τότε, στο μακρινό 1986, ο Βουτσινάς, παλαιός δάσκαλος στο Actor’s Studio της Νέας Υόρκης, εκπαίδευσε τόσο συστηματικά την Πρωτοψάλτη, που ευθύνεται σοβαρά για τη μετέπειτα πορεία της όσον αφορά τις ζωντανές της εμφανίσεις τουλάχιστον. Δεν μπορεί να είναι τυχαίο, ίσως απλώς λίγο ειρωνικό, ότι η Αλκηστις θέλησε να αφιερώσει στη μνήμη του Βουτσινά τις παραστάσεις της με τον Μάριο Φραγκούλη το 2010 στο Παλλάς, παραστάσεις που επιμελήθηκε σκηνοθετικά (ποιος;) ο Γιάννης Κακλέας.

Οι τρεις τριαντάρηδες δεν έχουν κρύψει ποτέ ότι βαδίζουν στα ίχνη της ομάδας που άλλαξε τα δεδομένα στα μουσικά πράγματα της χώρας πριν από σχεδόν 30 χρόνια. Η ερώτηση είναι αν θα καταφέρουν να αφήσουν το ίδιο στίγμα. Μέχρι στιγμής η απάντηση είναι όχι. Εχουν δρόμο και κόπο ακόμη μπροστά τους, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι στην αντίστοιχη ηλικία, στο κατώφλι των 30, η άλλη τριάς έδινε στον κόσμο το «Κυκλοφορώ κι οπλοφορώ» και τη «Σωτηρία της ψυχής», αφού πρώτα ο Κραουνάκης και ο Νικολακοπούλου είχαν υπογράψει το «Κανονικά» της Δήμητρας Γαλάνη. Δουλειές κλασικές. Από τα περισσότερα τραγούδια της Μποφίλιου κάτι λείπει (στις εξαιρέσεις ανήκουν σίγουρα το «Μέτρημα» και το «Σ’ έχω βρει και σε χάνω»).

Αν έπρεπε να ποντάρω σε μια εξήγηση, θα έλεγα πως ο Γεράσιμος Ευαγγελάτος, αν και σταθερά εμπνευσμένος, μοιάζει να προσεγγίζει τη διαδικασία της γραφής πιο εγκεφαλικά από όσο χρειάζεται. Σαν να κοιτάζει αφ’ υψηλού τον κόσμο, σαν να μην είναι μέρος του, και αυτό δημιουργεί μια συναισθηματική απόσταση. Η τελική ετυμηγορία για την εξέλιξή τους θα δοθεί βέβαια όταν έρθουν οι «Μέρες του φωτός». Ως τότε μπορούμε να ελπίζουμε πως τούτη η γενιά, ακόμη και αν αργήσει, θα πάρει τη ρεβάνς. Και δεν χρειάζεται τη βοήθεια κανενός Κακλέα.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
BHMAgazino
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk