Δεν πρόλαβε καλά καλά να μας συστηθεί και… ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Στην τρίτη δεκαετία της ζωής της η Νατάσσα Μποφίλιου είναι από τα ονόματα του ελληνικού τραγουδιού που όχι μόνο συζητούνται έντονα αλλά «πριμοδοτούνται» και με τον καλύτερο δυνατό τρόπο από το κοινό. Τρανό παράδειγμα, οι εφετινές εμφανίσεις της στον Σταυρό του Νότου.
Πολλοί θα έλεγαν ότι το 2009 ήταν η χρονιά της. Η ίδια, μιλώντας στο «Βήμα», δεν δείχνει να συμφωνεί απόλυτα με αυτό καθώς, όπως σημειώνει, «στόχος μου είναικάθε χρονιά της ζωής μου να είναι τόσο έντονη, γεμάτη και δημιουργική που να την αισθάνομαι ως χρονιά μου». Πού αποδίδει το «γκελ» που έχει με το κοινό της; «Στο ότι μπορούμε να συνεννοηθούμε.Ολοι αυτοί οι άνθρωποι ξέρουν ότι τους εκτιμώ και τους σέβομαι βαθιά και ότι ποτέ δεν θα τους πουλήσω “φύκια για μεταξωτές κορδέλες”. Είμαι ειλικρινής και τίμια απέναντί τους και θέλω να είμαι συνεπής σε αυτό που κάνω αγνοώντας κάθε είδους σειρήνες. Ακόμη και όσοι δεν το γνωρίζουντο διαισθάνονται».
Η πορεία της Νατάσσας Μποφίλιου ξεκίνησε με εμφανίσεις δίπλα στον Χρόνη Αηδονίδη. Το 2004 έλαβε μέρος στη Δεύτερη Ακρόαση της δισκογραφικής εταιρείας Μικρή Αρκτος, διευθυντής της οποίας είναι ο στιχουργός Παρασκευάς Καρασούλος. Αποτέλεσμα, η συμμετοχή της, με δύο τραγούδια, στο άλμπουμ «Δεύτερη Ακρόαση της Μικρής Αρκτου», το οποίο συνέστησε στο κοινό νέους καλλιτέχνες. Εναν χρόνο αργότερα παρουσίασε το πρώτο προσωπικό άλμπουμ της σε στίχους Γεράσιμου Ευαγγελάτου και μουσική Κώστα Τσίρκα με τίτλο «Εκατό μικρές ανάσες». Το 2006 συμμετείχε στο άλμπουμ του Σταμάτη Κραουνάκη «Πεθαίνοντας στην Αθήνα»- η μουσική από την ομώνυμη ταινία του Νίκου Παναγιωτόπουλου. Το 2007 κυκλοφόρησε το CD-single «Εν λευκώ» σε στίχους Γεράσιμου Ευαγγελάτου και μουσική Θέμη Καραμουρατίδη, εν είδει… προπομπού του άλμπουμ που έκαναν οι τρεις καλλιτέχνες τον Μάρτιο του 2008 «Μέχρι το τέλος», ενώ τον Μάρτιο του 2009, με τους ίδιους συντελεστές, κυκλοφόρησε από την εταιρεία Μetropolis το CDsingle «Τρία μυστικά», για να ακολουθήσουν οι εμφανίσεις της στο Live Stage Μetropolis.
Δεν είναι ούτε πολλά ούτε λίγα τα όσα έχει κάνει ως σήμερα. Πολλοί τη χαρακτηρίζουν (ακόμη) ταλέντο. «Δεν με απασχολεί ένας τέτοιος χαρακτηρισμός.Θεωρώ τον εαυτό μου αποφασισμένο να κάνει αυτό που αγαπάει όσο καλύτερα μπορεί». Για την ίδια τραγούδι σημαίνει «συγκίνηση,πάθος,δημιουργία,έρωτας, θυμός,ξέσπασμα,χαρά…τα πάντα. Δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς να τραγουδάω». Πώς ορίζει το «εμπορικό» και το «έντεχνο»; «Ο όρος “έντεχνο” τραγούδι,αν και αδόκιμος, βοηθά στο να συνεννοούμαστε για ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού τραγουδιού που αντανακλά μια συγκεκριμένη ιδεολογία γύρω από το τι σημαίνει μουσική και για ποιον λόγο δημιουργείται. Οσο και αν κάποιοι θέλουν να καταργήσουν αυτόν τον όρο για να εξυπηρετήσουν δικούς τους σκοπούς και να δημιουργήσουν υβριδικές καταστάσεις “πατώντας” πάνω στην καριέρα που έχτισαν υπηρετώντας το, το έντεχνο τραγούδι έχει αισθητικά σύνορα τα οποία, αν ξεπεραστούν, το αποτέλεσμα “κλωτσάει” και φαίνεται ψεύτικο». Στον ελεύθερο χρόνο της η Νατάσσα Μποφίλιου χαλαρώνει με δίσκους παλιάς καλής τζαζ. Αποφεύγει να ακούει τα τραγούδια της (τα κουβαλά μέσα της, άλλωστε), ενώ αυτή την περίοδο ετοιμάζει μια νέα, ολοκληρωμένη δουλειά σε μουσική Θέμη Καραμουρατίδη και στίχους Γεράσιμου Ευαγγελάτου η οποία αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Φεβρουάριο. Και φυσικά «πολλές πολλές συναυλίες ανά την Ελλάδα».
