Πολλοί ομιλούν για το «τρίγωνο του Διαβόλου» στο εμπορικό κέντρο της Αθήνας, λίγοι το περπατούν. Μια μαρτυρία ιδίοις όμμασι, από τη σύντομη περιπλάνηση σε αναζήτηση κλεμμένου ποδηλάτου (ως γνωστόν, κάποια τυχερά θύματα αγοράζουν με 50 ευρώ το απολεσθέν από μεγαλεμπόρους υφαρπαγμένων διτρόχων). Οι είσοδοι των πολυκατοικιών θυμίζουν το «Seven» του Ντέιβιντ Φίντσερ , οι δρόμοι θυμίζουν το «Slumdog millionaire» του Ντάνι Μπόιλ και γενικώς είναι ένα αίσχος. Ενας απλός, καθημερινός Αθηναίος, που διασχίζει ποδαράτα την πόλη του, ένας πρώην θαμώνας του Guru Βar της πλατείας Θεάτρου, που πριν από ελάχιστα χρόνια ένιωθε ασφαλής στις 4 τα ξημερώματα, σίγουρα θα βλαστημήσει. Τα ορατά: ομάδες ατόμων σπάνε τα τζάμια από τα μισά διερχόμενα αυτοκίνητα για να κλέψουν ένα κινητό, στη μέση του δρόμου βαράνε πρέζα, δωδεκάχρονες κάνουν πιάτσα, αναρίθμητα άτομα ουρούν δημόσια. Ενας απλός, καθημερινός Αθηναίος ενδεχομένως θυμώνει με το παρεμπόριο στα πεζοδρόμια, ενοχλείται από τη θέα ατόμων που κοιμούνται στα παγκάκια και ζέχνουν. Ενας απλός, καθημερινός Αθηναίος εξοργίζεται επίσης όταν ακούει τον αναπληρωτή υπουργό Δημόσιας Τάξης κ. Χρ. Μαρκογιαννάκη να λέει ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει από τον έλεγχο, σε ακτίνα ενός χιλιομέτρου από την Ομόνοια.
Η πόλη είναι άθλια, το είπαμε, το εμπεδώσαμε. Ακόμη πιο άθλια γίνεται με το φασισταριό, που πίσω από ετικέτες όπως «Επιτροπή κατοίκων» αναλαμβάνει να ξυλοκοπήσει τους λαθρομετανάστες. Είχαν προειδοποιήσει από μέρες ότι θα κατέβαιναν στο κέντρο να κάνουν την εκκαθάριση. Ολοι γνώριζαν ότι μετά τη συγκέντρωση της «Χρυσής Αυγής» στην Ομόνοια, το Σάββατο στις 5 μ.μ., οι εθελοντές της φυλετικής κάθαρσης θα κατευθύνονταν στο παλαιό Εφετείο για να κάνουν έξωση στους αλλοδαπούς καταληψίες. Στο εγκαταλειμμένο οίκημα διαβιούν περί τους 600 λαθρομετανάστες που, παρά την ανθρώπινη όψη, για τους φασίστες πρόκειται για αρουραίους. Τους επιτέθηκαν όπως στα ανεπιθύμητα τρωκτικά, πετώντας τούβλα, κομμάτια μάρμαρο και γενικώς αντικείμενα ικανά να ανοίξουν κεφάλια και να σκοτώσουν. Είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι ένας απλός καθημερινός Αθηναίος επικροτεί αυτή τη λύση, της τακτικής «πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι».
Δεν είναι καινοφανές ένα δυνατό φασιστικό κίνημα σε ευρωπαϊκή χώρα- αν και η «Χρυ σή Αυγή» δεν είναι εξόχως δυνατή, με τα 250 άτομα που καταφέρνει να συγκεντρώσει για ανάλογες δραστηριότητες. Είναι γνωστό ότι τη δύναμή της την αντλεί από αλλού και όχι από την αριθμητική υπεροχή ούτε από τα γυμνασμένα μπράτσα των οπαδών. Υπάρχουν καταγγελίες που κάθε φορά, μα κάθε φορά, μάς αφήνουν άναυδους. Υπάρχει παλαιότερη καταγραφή σε βίντεο από τη συμπλοκή μεταξύ φασιστών και αριστεριστών, όπου φαίνεται ξεκάθαρα να ακκίζονται οι κοντοκουρεμένοι με τα ΜΑΤ. Υπάρχει πλάνο όπου ο μαχαιροβγάλτης αναδύεται μεταξύ ενστόλων (έξω από το σινεμά Αττικόν) και τραυματίζει κάποιον που δεν θέλει τη σβάστικα. Η Αστυνομία, τότε και τώρα, έχει τον ίδιο ρόλο: κάνει τον σεκιουριτά των ακροδεξιών, λειτουργεί ως η προστατευτική ασπίδα, ως το φιλαράκι.
Το Σάββατο η Αστυνομία έκανε τη δουλειά της, επιχειρώντας να αποκλείσει τις κάμερες να καταγράψουν το προσχεδιασμένο έγκλημα. Κάποιες φορές όμως η δύναμη του γραπτού λόγου είναι πιο ισχυρή. Διαβάσαμε στην εφημερίδα «Τα Νέα» τη μαρτυρία του δημοσιογράφου Σταύρου Θεοδωράκη, που στάθηκε απέναντι από το παλιό Εφετείο και είδε τα συμβάντα από την αρχή ως το τέλος. Η Αστυνομία προστάτεψε τους φασίστες κατά τη δολοφονική επίθεση. Ολοι μαζί μετά στάθηκαν στη γωνία, δεξιά, και τα έλεγαν ακκιζόμενοι. Δεν ήταν τυχαίο, υπήρχε σχέδιο και αν δεν το γνώριζε ο αρμόδιος υπουργός από πριν, σίγουρα το πληροφορήθηκε μετά. Δεν είναι δύσκολο να βρεθεί ποιοι ήταν οι αστυνομικοί της συγκεκριμένης διμοιρίας. Δυστυχώς δεν έχουν καταγραφεί τα πρόσωπά τους. Η μόνη βιντεοσκόπηση των γεγονότων έγινε από τις σύγχρονες Ρίφενσταλ, που όπως η περίφημη σκηνοθέτις του ναζιστικού κινήματος αποτύπωσαν τα γεγονότα και δη τις φάτσες των περαστικών που διαμαρτύρονταν. Υπάρχει λοιπόν αρχείο διαφωνούντων!
Είναι αναμενόμενο ότι αυτές οι ακραίες πράξεις θα ενδυναμωθούν, εφόσον στηρίζονται στην κυβέρνηση (οι αστυνομικοί διευθυντές που χαϊδολογούν τα έκτροπα είναι επιλογές του κ. Μαρκογιαννάκη). Για τον απλό, καθημερινό Αθηναίο υπάρχουν δύο επιλογές. Οταν είναι κάτοικος του κέντρου μπορεί να διαλέξει τη δική του ζωή στον απόπατο ή τις ζωές των άλλων σε ντροπιαστικά κολαστήρια, σαν του Σαββάτου. Η ελάχιστη ανθρωπιά οδηγεί στην αποδοχή της υποβάθμισης, προκειμένου να μη βασανίζονται οι ήδη βασανισμένοι.
