Αν για την εθνική ομάδα μπάσκετ των ανδρών οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας συνιστούσαν εισαγωγικές εξετάσεις με όνειρο τη φοίτηση στο… πανεπιστήμιο, το περυσινό Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στο Βελιγράδι έμοιαζε με ένα ατέλειωτο… πάρτι αποφοίτησης, στο οποίο οι διεθνείς καλαθοσφαιριστές πέταξαν την τήβεννο ουρλιάζοντας: «Είμαστε πια πρωταθλητές»! Αυτοί οι μαθητές λοιπόν μετεξελίχθηκαν σε αριστούχους και αφού γέμισαν με εθνική υπερηφάνεια τους έλληνες φιλάθλους, αντιμετωπίζουν το επικείμενο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Ιαπωνίας (19 Αυγούστου – 3 Σεπτεμβρίου) ως το διδακτορικό τους. Ως μια καινούργια περιπέτεια στην άλλη άκρη του πλανήτη, η οποία τους επιφυλάσσει δύσκολους γρίφους και «αιμοδιψείς» ανταγωνιστές, που θα επιδιώξουν να προσγειώσουν την ελληνική ομάδα κατακτώντας τα ύπατα αξιώματα του παγκοσμίου στερεώματος. Το Μουντομπάσκετ – παρουσία της αμερικανικής ομάδας, η οποία δείχνει ενοχλημένη από τις διαδοχικές αποτυχίες της και θα επιδιώξει να πάρει το αίμα της πίσω, καθώς και της κατόχου του χρυσού μεταλλίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, Αργεντινής – συνιστά πολύ δυσκολότερο τεστ από το Ευρωμπάσκετ 2005. Και αυτό το γνωρίζουν οι «κομάντος» του Παναγιώτη Γιαννάκη που ετοιμάζονται να… εισβάλουν στη «χώρα του ανατέλλοντος ηλίου». Αραγε οι «μάγκες» του Βελιγραδίου θα πανηγυρίσουν και εφέτος δικαιώνοντας μεγάλες προσωπικότητες του παγκοσμίου μπάσκετ (προσφάτως το έπραξε ο ηγέτης της Γαλλίας και δις πρωταθλητής του NBA Τόνι Πάρκερ), που ισχυρίζονται ότι η Ελλάδα είναι από τις αρτιότερες ομάδες για να διεκδικήσει ακόμη και το… χρυσό μετάλλιο;
«Aν εξαιρέσουμε τις ΗΠΑ και την Αργεντινή, οι οποίες εμφανίζονται αρκετά ισχυρές, υπάρχουν ακόμη κάποιες ομάδες που έχουν τις δυνατότητες να ανατρέψουν τα δεδομένα. Θεωρώ ότι είμαστε μία από αυτές» εξομολογήθηκε με χροιά αισιοδοξίας στη φωνή του ο ομοσπονδιακός τεχνικός Παναγιώτης Γιαννάκης, εξηγώντας ότι: «Από την πρώτη ημέρα που βρεθήκαμε και αρχίσαμε να δουλεύουμε με αυτά τα παιδιά, πίστεψα στις δυνατότητές τους και θα θυμάστε ότι είχα υποστηρίξει ότι διαθέτουμε πολύ καλή ομάδα. Αυτό κυρίως οφείλεται στον χαρακτήρα τους, ο οποίος έχει βοηθήσει τους παίκτες να έλθουν γρήγορα και πιο κοντά ο ένας στον άλλον. Ελπίζω ότι αυτό το στοιχείο μας ακολουθεί και μετά την περυσινή επιτυχία στο Βελιγράδι»…
Πέρυσι ο πίνακας των αποδυτηρίων είχε γεμίσει… γνωμικά. Ηταν ένα ψυχολογικό τρικ του «Δράκου» και του άμεσου συνεργάτη του (και διαδόχου του στην τεχνική ηγεσία του Αμαρουσίου) Λευτέρη Κακιούση, το οποίο αποσκοπούσε στην εξασφάλιση ομαδικού πνεύματος και νοοτροπίας νικητή εν όψει των κρίσιμων νοκ άουτ αγώνων. Παρεμπιπτόντως, εξαιτίας της αύξησης των ομάδων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος από 16 σε 24, οι αγώνες «χωρίς αύριο» έγιναν περισσότεροι. Να συμπεράνουμε ότι θα πολλαπλασιαστούν και οι ψυχολογικές «ενέσεις» και τα εμπνευσμένα τρικ; «Δεν είναι θέμα τρικ, αλλά θέμα της αλήθειας» αποκρίθηκε με αμεσότητα ο κ. Γιαννάκης, λες και πραγματευόταν στο μυαλό του την απάντηση επί ώρες.
* Δεν χωράει εγωισμός
«Προσπαθούμε μέσα από την αλήθεια να πούμε στα παιδιά ότι έχουν τη δυνατότητα να ανήκουν στους κορυφαίους. Είναι κάτι που έχουν ονειρευτεί από την πρώτη ημέρα που έπιασαν στα χέρια τους την μπάλα του μπάσκετ. Και αναρωτιέμαι γιατί να μην είναι οι κορυφαίοι κάποια στιγμή; Σίγουρα ο στόχος δεν είναι ανέφικτος, αλλά η επίτευξή του προϋποθέτει θυσίες και η μεγαλύτερη θυσία που πρέπει να κάνουν είναι να θυσιάσουν τον εγωισμό τους. Και φυσικά να σέβονται ο ένας τον άλλον. Πιστεύω ότι αυτό είναι το όπλο μας, αλλά επειδή η διάθεση και οι συμπεριφορές αλλάζουν και κάθε ημέρα είναι καινούργια, είμαστε υποχρεωμένοι να το φυλάμε ως κόρη οφθαλμού. Ειδικά αν συνυπολογίσει κανείς ότι αυτά τα παιδιά έχουν να πολεμήσουν και την ελληνική νοοτροπία, η οποία ορισμένες φορές μπορεί να γίνει καταστροφική» καταθέτει την άποψή του ο κ. Γιαννάκης, τέταρτος στα Μουντομπάσκετ του Καναδά (1994) ως παίκτης και της Αθήνας (1998) ως προπονητής. Πρόκειται για τις υψηλότερες θέσεις που έχει καταλάβει η Εθνική Ελλάδος στην ιστορία της διοργάνωσης.
H αλήθεια είναι ότι οι εμφανίσεις της πρωταθλήτριας Ευρώπης έχουν δημιουργήσει τεράστιες προσδοκίες και αυτή η άποψη που ενισχύθηκε από το πρόσφατο τουρνουά «Ακρόπολις» δεν δείχνει να τρομάζει τον «αρχιτέκτονα» της περυσινής επιτυχίας στη Σερβία. «Ημέρα με την ημέρα οι παίκτες θα κατανοούν καλύτερα τον τρόπο με τον οποίο θέλουμε να παίξουμε. Στόχος μας είναι να βγάλουμε το ταλέντο μας στο γήπεδο και συγχρόνως να αγωνιζόμαστε με αυτοπεποίθηση. Να μην είμαστε ανυπόμονοι και ανασφαλείς. Πολλές φορές αυτό μπορεί να σου το δημιουργήσει μια κακή ημέρα στην επίθεση. Το ταλέντο και οι δυνατότητες μάς βοηθούν όμως να αντιληφθούμε ότι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε οποιονδήποτε αντίπαλο, αρκεί να έχουμε υπομονή και καθαρό μυαλό. Ελπίζω η αυτοπεποίθηση, που όλοι προτάσσουν και εγώ συμφωνώ ότι υπάρχει, να μη μας οδηγήσει στο να αντιμετωπίσουμε με υπεροψία τους αντιπάλους μας. Γιατί σε ένα τέτοιο επίπονο τουρνουά, τέτοια λάθη συμπεριφοράς δεν συγχωρούνται» κρούει τον κώδωνα ο ομοσπονδιακός προπονητής.
* Στήριξη στα δύσκολα
Πώς θα μπορούσε άραγε ο πλέον αρμόδιος να σκιαγραφήσει τα χαρακτηριστικά της Εθνικής; «H ομάδα τράβηξε το ενδιαφέρον του κόσμου κερδίζοντας τον σεβασμό των αντιπάλων και νομίζω ότι αυτά είναι τα δύο στοιχεία που πρέπει να κρατήσουμε και να εκμεταλλευτούμε στην Ιαπωνία. Χρειαζόμαστε τη στήριξη του κόσμου, καθώς και των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Ξεκινώντας από τους Ολυμπιακούς Αγώνες, για μια επταετία – οκταετία, αυτά τα παιδιά μπορούν να φέρουν σπουδαία αποτελέσματα. Σε αυτό το επίπεδο, το αποτέλεσμα μπορεί κάποιες φορές να μην είναι το ιδανικό, αλλά η στήριξη θα πρέπει τότε να εμφανίζεται ενισχυμένη. Αν συμβεί αυτό, να είστε σίγουροι ότι η Εθνική θα χαρίσει μεγάλες στιγμές στον ελληνικό αθλητισμό» υπόσχεται ο «Δράκος».
Οπως αναμενόταν – για καθαρά αγωνιστικούς λόγους – ο κ. Γιαννάκης επέλεξε τον Σοφοκλή Σχορτσανίτη (ως αλλαγή του βασικού σέντερ Λάζαρου Παπαδόπουλου) αντί του πρωταθλητή Ευρώπης πέρυσι Γιάννη Μπουρούση. Ιδού το σκεπτικό του: «Ο Σοφοκλής είναι ένα παιδί με προσόντα. Τον χρειαζόμαστε στην ομάδα, αλλά πρέπει και ο ίδιος να έχει υπομονή και να δουλεύει σκληρά ώστε να φτάσει στο υψηλότατο επίπεδο. Το ταλέντο του τώρα έχει αρχίσει να υφίσταται κατεργασία και όπως αντιλαμβάνεται και ο ίδιος θέλουμε να του δείξουμε ότι ενδιαφερόμαστε για αυτόν και σκοπεύουμε να τον βοηθήσουμε, ώστε και αυτός με τη σειρά του να το ανταποδώσει προσφέροντας στο ελληνικό μπάσκετ. Οσο για τον Γιάννη, δεν υπήρχε λόγος σε αυτή τη φάση να τον ταλαιπωρήσουμε παίρνοντάς τον στην Κίνα για το φιλικό τουρνουά. Ως αθλητής έχει τις δυνατότητες και το μυαλό, ώστε να δουλεύει ασταμάτητα και πλέον σε πιο ήρεμο περιβάλλον από αυτό που ήταν πέρυσι (στον Ολυμπιακό αντί της AEK). Είμαι βέβαιος ότι θα βελτιωθεί και θα γίνει πραγματικά αυτός που μπορεί να είναι».
Για τον φόβο τυχόν τραυματισμού, παραμονές μιας τόσο σπουδαίας διοργάνωσης, επιβιβάστηκε με προορισμό την Απω Ανατολή και ο Λουκάς Μαυροκεφαλίδης, ο οποίος «έχει ταλέντο και στις προπονήσεις δείχνει ότι θέλει να μάθει καινούργια πράγματα. Σε αυτό το επίπεδο αξίζει τον κόπο να βρίσκεται κάποιος, καθώς μόνο μέσα από τον υψηλό ανταγωνισμό μπορεί ένας αθλητής να αποκομίσει ουσιαστικό κέρδος. Αυτή τη στιγμή εμφανίζεται μπροστά του μια ευκαιρία και μόνο ευεργετημένος μπορεί αν βγει μέσα από αυτή»…
Οι δύο δρόμοι για το μετάλλιο
H πρωταθλήτρια Ευρώπης μπαίνει στο 15ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα αντιμετωπίζοντας το Κατάρ (Σάββατο 19/8, στις 09.30), ενώ την επομένη (στις 12.30) θα αντιμετωπίσει τη Λιθουανία, η οποία θα εμφανιστεί χωρίς τους Γιασικεβίτσιους, αλλά με τους Γιαβτόκας, Ματσιγιάουσκας στη σύνθεσή της. Τη Δευτέρα 22 Αυγούστου η ελληνική ομάδα έχει ρεπό και την επομένη (στις 09.30) θα αναμετρηθεί με την Αυστραλία του Αντριου Μπόγκατ (Μιλγουόκι Μπακς). Ακολουθεί η Βραζιλία (Τετάρτη 23/8, στις 12.30) με δύο εκπροσώπους του NBA, τον Λεάντρο Μπαρμπόσα (Φοίνιξ Σανς) και τον Αντερσον Βαρεχάο (Κλίβελαντ Καβαλίερς), ενώ ο πέμπτος και τελευταίος αντίπαλος στον γ’ όμιλο είναι η ανανεωμένη Τουρκία (Πέμπτη 24/8, στις 12.30 το μεσημέρι) που δεν θα έχει τους αστέρες του NBA Μεμέτ Οκούρ και Χινταγέτ Τούρκογλου, αλλά με παρόντα τον Ιμπραήμ Κουτλουάι .
Οι αγώνες της πρώτης φάσης θα διεξαχθούν στην πόλη Χαμαμάτσου, ενώ η τελική φάση θα πραγματοποιηθεί στη Σαϊτάμα. Στόχος (εφικτός) της Εθνικής είναι να τερματίσει πρώτη στον όμιλο, από τον οποίο προκρίνονται οι τέσσερις από τις έξι ομάδες. Αν τα καταφέρει, στη φάση των «16» θα αντιμετωπίσει την τέταρτη του δ’ ομίλου (μια εκ των Πουέρτο Ρίκο, Ιταλία, Σλοβενία, Κίνα, αν θεωρήσουμε ότι οι ΗΠΑ θα είναι πρώτες και η Σενεγάλη έκτη) και εφόσον προκριθεί θα «ζευγαρώσει» πιθανότατα με τη Γαλλία ή τη Σερβία, που ανήκουν στον α’ όμιλο, όπου φαβορί για την πρώτη θέση είναι η Αργεντινή. Αν πάνε όλα κατ’ ευχήν, αντίπαλος της Ελλάδας στα ημιτελικά θα είναι – εκτός απροόπτου – οι ΗΠΑ που συμμετέχουν στη διοργάνωση με μια πλειάδα αστέρων του NBA (Λεμπρόν Τζέιμς, Ντουέιν Γουέιντ, Καρμέλο Αντονι κ.ά.) και με προσδοκίες τίτλου. Ας φτάσουν οι διεθνείς τόσο μακριά και… ο Θεός βοηθός!
Υπάρχει όμως και ο δεύτερος δρόμος, πολύ πιο δύσβατος: να χαθεί η πρώτη θέση στον όμιλο και η Ελλάδα να τερματίσει δεύτερη. Τότε, μετά τον αγώνα στη φάση των «16» με τους ίδιους πιθανούς αντιπάλους (όποια από τις Πουέρτο Ρίκο, Ιταλία, Σλοβενία, Κίνα καταταγεί τρίτη στον δ’ όμιλο), ακολουθεί η αναπόφευκτη σύγκρουση με την Αργεντινή (των Μανού Τζινόμπιλι, Αντρες Νοτσιόνι, Φαμπρίτσιο Ομπέρτο, Λουίς Σκόλα κ.ά.) με έπαθλο την είσοδο στην τετράδα.
