Μια διαδρομή μέσα από δέντρα, μικρά ή μεγαλύτερα. Μια πόρτα. Η είσοδος σε ένα σπίτι ή έναν ναό ή μια ανθρώπινη ψυχή… Η Λιάνα Βασσάλου ονομάζει τη νέα της κατασκευή, την οποία θα παρουσιάσει στο Γκάζι, «Αναμένοντας». Και την «στηρίζει» πάνω στην αίσθηση της έλλειψης, ενός συναισθήματος από τα πλέον κυριαρχικά στη ζωή του ανθρώπου. Μιας έλλειψης, όμως, η οποία, ακόμη και αν ακούγεται πικρή και σκληρή, δεν παύει να φέρει εντός της την ελπίδα, μπροστά σε κάτι καλύτερο, κάτι ομορφότερο.
Προτιμά να δείχνει τα έργα της παρά να μιλά γι’ αυτά: «Τι να πω; Τι να εξηγήσω; Μερικά πράγματα δεν λέγονται, ούτε εξηγούνται». Απολαμβάνει τις ώρες που μόνη της σχεδιάζει, σκέφτεται ένα νέο έργο, απολαμβάνει τις στιγμές που μέσα στο χυτήριο προσπαθεί να αποτυπώσει τη σκέψη, την ιδέα, το συναίσθημα πάνω στο μέταλλο. Από εκεί και πέρα αφήνει τις κρίσεις στους άλλους. «Εγώ κάνω αυτό που νιώθω. Δεν προχωρώ σε αναλύσεις. Με ενδιαφέρει να δουλεύω, να δημιουργώ… Οταν τελειώνω, καλά καλά προτού να γίνει η έκθεση, έχω αρχίσει ήδη και σκέπτομαι κάτι μελλοντικό».
Αγαπά τον μπρούντζο, τον οποίο χρησιμοποιεί και στη νέα της δουλειά. Τον θεωρεί, λέει, ένα από τα πιο «ζεστά» μέταλλα. Της αρέσει να τον πλάθει, να του δίνει σχήματα, όσο επίπονη και δύσκολη και αν είναι η διαδικασία. Με μπρούντζο έφτιαξε και τώρα τον χώρο του ναού της ανθρώπινης ψυχής, που θα παρουσιάσει στο Γκάζι. Μια μεγάλη μπρούντζινη πόρτα μάς εισάγει σε αυτόν. Μπρούντζινα είναι και τα λιτά σύμβολα που κυριαρχούν εκεί μέσα. Το τεράστιο τραπέζι, το κρεβάτι. Και μέσα στο μεταλλικό αυτό περιβάλλον, το διακριτικά φωτισμένο, ένα μικρό καταπράσινο δέντρο «επιβάλλει» μια τρυφερότητα, ένα συναίσθημα γλυκό από αυτά που καθένας μπορεί να φέρει εντός του, ακόμη και αν φοβάται να το εκδηλώσει.
«Με διακριτικό, διαλογικό αλλά και μεθοδικό τρόπο, η γλύπτρια μας εισάγει σε μια σειρά από σκέψεις και συναισθήματα που δεν αφορούν ούτε μόνο την τέχνη, ούτε μόνο την καθημερινότητα του οίκου, ούτε μόνο την ιερότητα των συμβόλων», σημειώνει ο Χάρης Καμπουρίδης. «Η Βασσάλου ζητά το ψυχικό βάθος που δένει την τέχνη, τη θρησκεία και τη ζωή σε ένα καλοδεμένο αρμονικό μπουκέτο. Καθένας μπορεί να διαβάσει την έκθεση από την πλευρά που του είναι οικειότερη. Δεν μπορεί όμως παρά να καταλήξει σε μια κεντρική πλατεία όλων των επιμέρους διαδρομών του λαβυρίνθου, εκεί όπου όλα δένονται σε ένα ενιαίο σύμβολο με πολλές όψεις».
* Η κατασκευή της Λιάνας Βασσάλου θα παρουσιάζεται στο Γκάζι από την Πέμπτη ως τις 28 Φεβρουαρίου. Παράλληλα, στην γκαλερί Ζουμπουλάκη που βρίσκεται στην ίδια περιοχή, η καλλιτέχνις θα εκθέτει παλιά και νέα δουλειά της. Πληροφορίες στην γκαλερί Ζουμπουλάκη, στο τηλέφωνο 3608.278.
