Ενας λαγός ξεπερνά από υπεροψία τα όριά του και οδηγείται στον θάνατο («Ο λαγός και ο σκαντζόχοιρος»). Ενας πατέρας εγκαταλείπει τα παιδιά του στην καρδιά του δάσους παρασυρμένος από την πείνα και τις κακόβουλες συμβουλές της δεύτερης γυναίκας του («Χάνσελ και Γκρέτελ»). Ενα κορίτσι ανακαλύπτει μέσα από την προτροπή ενός λύκου την ομορφιά του δάσους αλλά κινδυνεύει να το πληρώσει με τη ζωή της («Η Κοκκινοσκουφίτσα»). Ο θάνατος προβάλλει ως το αναπόδραστο της ανθρώπινης μοίρας («Ο θάνατος νονός»). Ενα αγαθό αγόρι αποδεικνύει ότι ακόμη και οι χαζοί έχουν τη θέση τους σε αυτόν τον κόσμο («Ο έξυπνος Χανς»).
Η σκηνή είναι γυμνή. Τα σκηνικά αντικείμενα ελάχιστα. Λίγα λουλούδια πλαστικά, ένα καπέλο κατακόκκινο. Κι όμως η φύση είναι, παρά την αφαιρετικότητα του χώρου, παρούσα. Με τις μυρωδιές και τα χρώματά της, με τις μαγικές ιδιότητές της, με τα αναπάντεχα και τα παράδοξά της, με τα ξέφωτα και τους ίσκιους της. Στην παράσταση που σκηνοθέτησε η Μαρία Σάββα και την οποία είδαμε στον «Τεχνοχώρο» τον περασμένο Μάιο, τα «Παραμύθια των Γκριμ» σαρκώνονται στη σκηνή μέσα από το σώμα και την κίνηση των ηθοποιών. «Διαλέξαμε ένα κείμενο λογοτεχνικό, μη θεατρικής γραφής, αναζητώντας έναν τρόπο προσέγγισης περισσότερο σωματικό και βιωματικό. Είναι ένα έργο που απευθύνεται σε παιδιά αλλά έχει τη δύναμη λόγω του τρόπου αντιμετώπισης αλλά και της πλουσιότητας που κρύβει το ίδιο το κείμενο των παραμυθιών να απευθυνθεί και σε ενήλικους θεατές» σημειώνει η σκηνοθέτις που έχει επιμεληθεί την κίνηση της παράστασης ενώ συμμετέχει και ως ηθοποιός.
Τα «Παραμύθια των Γκριμ» («Ο θάνατος νονός» δεν υπήρχε στην πρώτη σκηνική απόδοση της παράστασης), που παρουσιάζονται από την Πέμπτη ξανά στον «Τεχνοχώρο», κινούνται ανάμεσα στο όνειρο και στην πραγματικότητα. «Σε κάποια από αυτά υπερισχύουν η δραματική ποίηση, η λυρικότητα της αφήγησης και των εικόνων, το στοιχείο της τιμωρίας και της κάθαρσης ενώ σε άλλα κυριαρχεί το κωμικό στοιχείο. Πάντα όμως υπερισχύει το καλό, σε βαθμό μάλιστα που ξεπερνά την πραγματικότητα».
Η δουλειά έχει, σύμφωνα με τη Μαρία Σάββα, ερευνητικό και εργαστηριακό χαρακτήρα αφού «περιλαμβάνει άσκηση σωματική και φωνητική, αυτοσχεδιασμούς πάνω στα στοιχεία της φύσης, σε ζώα και σε χρώματα. Ο αφηγητής άλλοτε στέκει έξω από τη δράση και άλλοτε “δένει” με τον διάλογο. Ο ηθοποιός αφηγείται την προσωπική του ιστορία την ίδια ώρα που τη βιώνει. Αναζητήσαμε με άλλα λόγια την ελευθερία που έχει το παιδί όταν παίζει. Τα πάντα επιτρέπονται».
Οσο για το στοιχείο που ενώνει τα παραμύθια, η σκηνοθέτις αρκέστηκε στη μουσική και στην ατμόσφαιρα. «Δεν ξέρω αν κέρδισα το στοίχημα που έβαλα με τον εαυτό μου παίρνοντας αυτό το μονοπάτι. Το σίγουρο είναι ότι ρίζωσε μέσα μου η επιθυμία να ακολουθήσω τα χαλίκια που έριξα και να φθάσω σε χιλιάδες κρυμμένα πράγματα που περιμένουν να τα ανακαλύψουμε μέσα και έξω από το δάσος».
Τα «Παραμύθια των Γκριμ» παρουσιάζονται από την Πέμπτη και ως τις 5 Οκτωβρίου στον «Τεχνοχώρο» (Μαυρομιχάλη 161). Τη σκηνοθεσία και την κίνηση έχει κάνει η Μαρία Σάββα, η οποία συμμετέχει και ως ηθοποιός στην παράσταση, ενώ υπογράφει μαζί με την Αλίνα Πασχαλίδη και τη μετάφραση. Σκηνικά-κοστούμια Αρτεμις Αλκαλάη και Αντρέας Βούσουρας. Κρουστά παίζει ο Γιάννης Φιλίππου. Παίζουν: Ελενα Λαρίου, Χρήστος Ραχιώτης, Γιώργος Στιβανάκης, Ηλίας Στρατάκος.
