Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας

Στα 73 της χρόνια η Ζιζέλ Πελικό υπενθυμίζει με τον πιο εμφατικό τρόπο τη σημασία της αξιοπρέπειας και την αξία της ωμής αλήθειας. Στο βιβλίο της «Υμνος στη Ζωή», που μόλις κυκλοφόρησε, η γυναίκα-σύμβολο μετατρέπει την προσωπική της κόλαση σε ένα οικουμενικό μανιφέστο ελευθερίας.

Αφιερωμένο στις γυναίκες-Ελληνίδες μάνες των θυμάτων των Τεμπών, που όλες μαζί με τον δίκαιο αγώνα τους, μπορούν να επαναφέρουν τον σεβασμό του Δικαίου στη χώρα μας.

Η ιστορία και το έργο τους είναι συνεχής έμπνευση, ειδικά μια τέτοια μέρα.

Είναι γιορτή, επέτειος ή ημέρα μνήμης και γιατί εξακολουθεί να προκαλεί τόση αμηχανία; Από τις πορείες των εργατριών στη Νέα Υόρκη το 1908 έως την απεργία των γυναικών στην Πετρούπολη που άναψε το φυτίλι της Ρωσικής Επανάστασης, η 8η Μαρτίου συνδέεται με μερικές από τις πιο ταραχώδεις στιγμές του 20ού αιώνα.

Μια εφ’ όλης της ύλης συζήτηση με τη γνωστή μεσόφωνο με αφορμή την εμφάνισή της ως Τζοβάννα Σέιμουρ, στην «Αννα Μπολένα» του Ντονιτσέτι, στην Εθνική Λυρική Σκηνή.

Το χρώμα της θηλυκότητας και της κομψότητας ως μια μικρή επανάσταση απέναντι στη σοβαροφάνεια της πραγματικότητας.

Γράφουν στο ΒΗΜΑ οι Ιωάννα Λαλιώτου, καθηγήτρια Σύγχρονης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, ο Νίκος Α. Μάντης, συγγραφέας, η Μυρσίνη Γκανά, ποιήτρια και μεταφράστρια.

Με μια σειρά αιτήματα που αφορούν τα ζητήματα των γυναικών διαδήλωσαν στην Αθήνα ακτιβιστές με αφορμή την ημέρα της γυναίκας

Μερικές από τις γυναίκες της λίστας, ίσως να τις διαβάζετε για πρώτη φορά. Άλλες, πάλι, μπορεί να θυμάστε το έργο και τα επιτεύγματά τους αλλά ποτέ το ονοματεπώνυμό τους. Τη φετινή Ημέρα της Γυναίκας, ας ρίξουμε φως στις ιστορίες τους

Με το αιχμηρό χιούμορ της, η Κατερίνα μοιράζεται τις σκέψεις της για τη ζωή μιας γυναίκας στην Ελλάδα του 2026, χωρίς φιλτράρισμα αλλά πάντα με την παιχνιδιάρικη διάθεση που τη χαρακτηρίζει.

Η πόλη «μιλά» στις γυναίκες μέσα από την καθημερινότητά τους - Τα μηνύματα αυτά υπενθυμίζουν ότι η γυναικεία παρουσία είναι ο συνεκτικός δεσμός της κοινωνίας μας, από την οικογένεια μέχρι τις πιο απαιτητικές θέσεις ευθύνης.

Κι όσο και αν χαλυβδώνουμε το φρόνημά μας για να συνεχίζουμε τον αγώνα μας, οι γυναίκες κατά κανόνα έχουμε περισσότερη απόσταση να διανύσουμε για να φτάσουμε στο ίδιο αποτέλεσμα.

«Οφείλουμε να στοχαστούμε, σ’ αυτή τη δύσκολη καμπή της παγκόσμιας ιστορίας τις γυναίκες όλου του κόσμου που παλεύουν για ένα καλύτερο αύριο»

Είναι όντως μύθος ότι η ενσυναίσθηση είναι γυναικεία υπόθεση; Η Εβελίνα Βασιλοπούλου, Συστημική - Οικογενειακή Ψυχοθεραπεύτρια, απαντά στο ΒΗΜΑ.

Το φαγητό πρέπει να έχει γεύση, χαρακτήρα και προσωπικότητα. Τι σημασία έχει αν δημιουργήθηκε από γυναίκα ή άντρα; Παρά τους αγώνες των γυναικών, οι ανισότητες στη γαστρονομία εξακολουθούν να υπάρχουν.

Η σεφ και συνιδιοκτήτρια του εστιατορίου Προσήλιο στη Ζάκυνθο, Κρυσταλλία Καραγεώργου, μπήκε στην κουζίνα σχεδόν παιδί. Σήμερα, με περισσότερα από είκοσι χρόνια εμπειρίας πίσω της, μιλά για την πορεία της και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στην εστίαση.

Με εμπειρία σε απαιτητικές και διακεκριμένες κουζίνες, η Ερασμία διακρίνεται για την καθαρή και ψύχραιμη ματιά της αλλά και για την ικανότητά της να μένει σταθερή και ακλόνητη στη δική της πορεία.

Η Νάντια Μακρυγιάννη δεν είναι απλώς μια ζαχαροπλάστρια· είναι μια γυναίκα που έχει καταφέρει να βρει τη δική της φωνή σε έναν χώρο απαιτητικό, έντονο και ιστορικά ανδροκρατούμενο.

Η Μάγκυ Ταμπακάκη δεν ακολούθησε τη συνηθισμένη διαδρομή προς την επαγγελματική κουζίνα. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες, έζησε στη Ρώμη και εκεί, λίγο μετά τα 30 της, ανακάλυψε ότι η μαγειρική δεν ήταν απλώς ένα ενδιαφέρον αλλά ένας τρόπος ζωής.

Το Λύκειο των Ελληνίδων, η ιστορία, οι εκδόσεις και οι πολυσχιδείς δραστηριότητες ενός οργανισμού που μετράει έναν και πλέον αιώνα δημιουργικής δράσης