Το ημερολόγιο έδειχνε Τρίτη 31 Μαρτίου και τα μαύρα σύννεφα από την κακοκαιρία «Erminio» είχαν ήδη πυκνώσει στον αττικό ουρανό. Στο κέντρο της Αθήνας η καταιγίδα δεν ξέσπασε εκείνη την ημέρα αλλά την επόμενη και έπληξε με σφοδρότητα τη Βουλή και το Μέγαρο Μαξίμου.

Η καθιερωμένη πρωινή σύσκεψη είχε τελειώσει με κύριο αντικείμενο τις εξελίξεις στο μέτωπο του πολέμου και τις οικονομικές επιπτώσεις του στη χώρα. Για τις οποίες δυστυχώς οι προβλέψεις της κυβέρνησης είναι δυσοίωνες «ακόμα και αν ο πόλεμος τελείωνε σήμερα», όπως ειπώθηκε. Εκείνη την ώρα τίποτα δεν προμήνυε αυτό που θα επακολουθούσε, καθώς στις 31 Μαρτίου υπήρχε μία εκκρεμότητα που έπρεπε να επιλυθεί.

Επρόκειτο για τον ορισμό της ημερομηνίας για τη διεξαγωγή της προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση για το κράτος δικαίου που είχε ζητήσει ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ Νίκος Ανδρουλάκης. Ο Πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης βρισκόταν σε αναμονή, αλλά και σε στενό πρέσινγκ από κόμματα και βουλευτές της αντιπολίτευσης, μέχρι να δοθεί το πράσινο φως από τον Κυριάκο Μητσοτάκη για να διεξαχθεί η σχετική συζήτηση την Παρασκευή 3 Απριλίου. Ετσι είχε αφεθεί να διαρρεύσει κατόπιν σχετικών τηλεφωνημάτων που είχαν προηγηθεί το προηγούμενο διάστημα και από τη Διάσκεψη των Προέδρων.

Ο χρόνος περνούσε όμως και απάντηση δεν υπήρχε. Λίγο μετά το μεσημέρι, ο Πρωθυπουργός ενημέρωσε τηλεφωνικά τον Πρόεδρο της Βουλής ότι την Παρασκευή δεν μπορεί να διεξαχθεί η σχετική συζήτηση και θα έπρεπε να αναζητηθεί άλλη ημερομηνία.

Στη συζήτηση για την αναζήτηση σχετικής ημερομηνίας που είχε γίνει στη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής, στις 18 Μαρτίου, ο Νικήτας Κακλαμάνης είχε πει στον Δημήτρη Μπιάγκη του ΠαΣοΚ ότι «μόλις υπενθύμισα στο Μαξίμου ότι ξεκινάει το Συνέδριο του ΠαΣοΚ. Αυτομάτως ο Πρωθυπουργός είπε “όχι”, θα δούμε την ερχόμενη εβδομάδα πότε μπορεί να μπει».

Ωστόσο, την ημέρα που ο Νικήτας Κακλαμάνης ανέμενε τη σύμφωνη γνώμη του για τη διεξαγωγή της προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση, ο Πρωθυπουργός πληροφορήθηκε ότι την επόμενη μέρα, 1η Απριλίου, θα διαβιβαζόταν στη Βουλή η δικογραφία για τον «ΟΠΕΚΕΠΕ 2». «Κοιμηθήκαμε μακάριοι και ξυπνήσαμε σε έναν εφιάλτη» αναφέρει πηγή από το πρωθυπουργικό περιβάλλον.

Από εκείνη τη στιγμή και μετά οι ώρες περνούσαν βασανιστικά καθώς οι συνεργάτες του Πρωθυπουργού προσπαθούσαν να καταλάβουν τι ακριβώς συμβαίνει. Είχε πια γίνει αντιληπτό ότι έρχεται μεγάλη κρίση.

Στα τηλέφωνα για τη γραμμή άμυνας

Κυβερνητικά στελέχη εξέφραζαν την απορία για το πώς είναι δυνατόν να μην υπήρχε από κάποιους στενούς και διακριτικούς διαύλους πληροφόρησης η εικόνα για την ημερομηνία διαβίβασης της δικογραφίας. Γιατί όλοι γνώριζαν και κυρίως ανέμεναν ότι η διαβίβασή της θα γινόταν σε σύντομο χρονικό διάστημα, ίσως αμέσως μετά το Πάσχα. Κάποιες πηγές μάλιστα διέκριναν και δυσφορία από την πλευρά του Πρωθυπουργού για το ότι δεν είχε γίνει η σχετική προεργασία και έδειχναν προς την πλευρά του υπουργού Δικαιοσύνης Γιώργου Φλωρίδη.

Τα τηλέφωνα πήραν φωτιά και ήδη από νωρίς το πρωί της Τετάρτης είχε αρχίσει να σχηματίζεται μία πρώτη γραμμή άμυνας απέναντι στο νέο τσουνάμι που έφερε η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Μετά τη συζήτηση που είχε με τον Πρωθυπουργό ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης, αποφασίστηκε να τηρηθεί το πρόγραμμα και να πάει στη Βουλή για το νομοσχέδιο «Ενα κράτος πιο φιλικό στον πολίτη». Θα έλεγε κανείς ότι ήταν τραγική ειρωνεία ότι ένα πράγματι σημαντικό νομοσχέδιο έφερνε στο προσκήνιο το κράτος, που στην περίπτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ έδειξε ξανά το χειρότερο πρόσωπό του.

Συνεχείς συσκέψεις για την τελική απόφαση

Από την πρώτη σύσκεψη του πρωθυπουργικού επιτελείου για τη διαχείριση της κρίσης επιχειρήθηκε να καταγραφεί το μέγεθος του προβλήματος. «Αλλο οι υπουργοί, άλλο οι βουλευτές» ήταν η πρώτη γραμμή άμυνας. Η δεύτερη αφορούσε τη βαρύτητα εμπλοκής του κάθε προσώπου και πόσοι βαρύνονταν με κακούργημα. Αυτά φρόντισε να επικοινωνήσει ο υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ Γιώργος Μυλωνάκης. Από την στιγμή μάλιστα που διέρρευσαν τα ονόματα αρχικά των έντεκα εκ των 15 εμπλεκόμενων προσώπων, η κατάσταση έγινε εκρηκτική. Κάποιοι που είδαν το όνομά τους στα μέσα ενημέρωσης έλεγαν ότι δεν θυμούνταν για ποιον λόγο είχαν ζητήσει εξυπηρέτηση για ψηφοφόρο τους από τον ΟΠΕΚΕΠΕ ή ότι δεν ήξεραν πώς χειρίστηκαν τα θέματα αυτά οι συνεργάτες τους. Παράλληλα, αφέθηκε να διαρρεύσει ότι θα γίνει ανασχηματισμός τη Δευτέρα, που θα υπάρχει πλήρης εικόνα της δικογραφίας.

Ολόκληρη την Πέμπτη πραγματοποιήθηκαν συνεχείς συσκέψεις στο Μέγαρο Μαξίμου. Τελικά αποφασίστηκε να μη χαθεί χρόνος και να κινηθεί άμεσα ο Πρωθυπουργός. Την Παρασκευή έγινε γνωστό ότι η άρση ασυλίας θα ισχύσει για όλους, οι εμπλεκόμενοι υπουργοί θα αντικατασταθούν ανεξαρτήτως της βαρύτητας της προσωπικής εμπλοκής τους, στις περιπτώσεις πολύ βαριάς ευθύνης αφηνόταν ανοιχτό το ενδεχόμενο να ζητηθεί παράδοση της έδρας. Την ευθύνη των επικοινωνιακών χειρισμών στο άτυπο war room ανέλαβαν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης και ο διευθυντής του γραφείου Τύπου Γιώργος Ευθυμίου. Το μεσημέρι της ίδιας ημέρας ανακοινώθηκε ο ανασχηματισμός.

Αναψαν τα αίματα για την απουσία προστασίας

Μία από τις πιο δύσκολες αποφάσεις ήταν αυτή της αντικατάστασης του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Κώστα Τσιάρα. Ο ίδιος από τις επικοινωνίες του με το κυβερνητικό επιτελείο είχε καταλάβει ότι θα ετύγχανε κάποιου είδους προστασίας. Οταν διαπίστωσε ότι αυτό δεν ίσχυε, δεν έκρυψε την οργή του, και όχι μόνο σε συνεργάτες του.

Επιχειρήθηκε μέσω διαρροών να ηρεμήσουν τα πνεύματα και να γίνει γνωστό ότι ο Κ. Μητσοτάκης θεωρεί άδικη αυτή την τροπή, αλλά εις μάτην. Πικρία διακατέχει και τους Γιάννη Κεφαλογιάννη, Νότη Μηταράκη και κάποιους άλλους εμπλεκομένους για τους οποίους εκτιμήθηκε ότι τα πραγματικά περιστατικά δεν έχουν τη βαρύτητα που τους αποδίδει η κατηγορία.

Για τον λόγο αυτόν αποφασίστηκε να γίνει διαχωρισμός των περιπτώσεων εκείνων που για την κυβέρνηση δεν θα έπρεπε να βρίσκονται στη δικογραφία, ώστε να τύχουν μιας σχετικής προστασίας, από όσους έχουν αποδεδειγμένα παρανομήσει. Το σίγουρο είναι ότι το εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας για μία ακόμη φορά βράζει τόσο με την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ όσο και με τους κυβερνητικούς χειρισμούς, που πολλοί πιστεύουν ότι σχεδιάστηκαν επιπόλαια.