Το κόμμα Τσίπρα με τον απρόσμενο και για πολλούς αμφιλεγόμενο, γεμάτο συμβολισμούς ωστόσο, τίτλο ΕΛΑΣ (Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη) εισέβαλε πραγματικά στην εγχώρια πολιτική σκηνή, ταράσσοντας τα αδιατάρακτα για μεγάλο διάστημα νερά της.
Με την παρουσίαση της ιδρυτικής διακήρυξης την περασμένη Τρίτη στο Θησείο και την υποδοχή που έτυχε από πλήθος πολιτών έκλεισε ο κύκλος μακράς προεργασίας και αναμονής και πλέον, μετά την κατάθεση των σχετικών δικαιολογητικών και των συμβόλων του στον Αρειο Πάγο, μετράται συστηματικά από το σύνολο των δημοσκοπικών εταιρειών.
Φαρμακερά βέλη από όλους
Ηδη τα πρώτα δημοσκοπικά ευρήματα είναι ενθαρρυντικά για τον πρώην πρωθυπουργό. Οι περισσότεροι των ερευνητών εκτιμούν ότι θα επικρατήσει στον κύκλο της αντιπολίτευσης και θα είναι αυτός που θα στηθεί με αξιώσεις απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη στις προσεχείς εθνικές εκλογές.
Η επικοινωνιακά ισχυρή νέα είσοδος του κόμματος Τσίπρα στην πολιτική σκηνή της χώρας, όπως ήταν αναμενόμενο, προκάλεσε πλήθος νευρικών και επιθετικών αντιδράσεων τόσο από την κυβέρνηση όσο και από το σύνολο των αντιπολιτευτικών σχημάτων και κομμάτων.
Ο πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης έσπευσε να δηλώσει ότι το νέο κόμμα είναι μια «θεαματική βουτιά στο παρελθόν» και δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο «ΣΥΡΙΖΑ με νέο ΑΦΜ». Αντιστοίχως ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης τοποθετήθηκε αναλόγως: «Και το όνομα και η ρητορική δείχνουν ότι θέλει να γυρίσει πίσω». Για να προσθέσει πως «όλα παραπέμπουν στο παρελθόν».
Το ΠαΣοΚ από την πλευρά του ήταν εντόνως επικριτικό, μίλησε για «ιδιωτικό κόμμα Τσίπρα και έναν πρωθυπουργό που κάποτε ήρθε αγκαλιά με τον λαϊκισμό και τις αυταπάτες του και σήμερα έρχεται αγκαλιά με τα συμφέροντα και τη διαπλοκή. Δεν είναι νέο, παρά αναξιόπιστο» συμπλήρωσε ο Νίκος Ανδρουλάκης.
Φαρμακερά ήταν επίσης τα βέλη που εξαπέλυσαν και τα μικρότερα κόμματα της αντιπολίτευσης, παλαιά και νέα. Η Μαρία Καρυστιανού μίλησε για τα βάρη της προηγούμενης διακυβέρνησης, για τις αυταπάτες και την αναξιοπιστία της πρώτης φοράς, ο κ. Νατσιός θύμισε την «προδοσία της Μακεδονίας» κ.ο.κ.
Ολοι με τον τρόπο τους έδειξαν ότι απειλούνται από την επανάκαμψη του Αλέξη Τσίπρα και έτσι εξηγείται η οξύτητα των αντιδράσεων.
Πρόταση διακυβέρνησης
Η αλήθεια είναι ότι ο κ. Τσίπρας, πέρα από τα επικοινωνιακά στοιχεία της επανάκαμψής του, κατάφερε αυτό που εδώ και τρία χρόνια τα αντιπολιτευόμενα κόμματα προσπαθούσαν ανεπιτυχώς να κάνουν.
Να παρουσιάσει δηλαδή μια ολοκληρωμένη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης με αρχή, μέση και τέλος, ξεκάθαρες στοχεύσεις και προτεραιότητες υπέρ της κοινωνικής πλειοψηφίας.
Τα σήματα και τα μηνύματά του προς τον ελληνικό λαό ήταν καθαρά και συγκεκριμένα. Ξεκίνησε από την προβληματικότητα των γεωπολιτικών και γεωοικονομικών συνθηκών, αποδοκίμασε την πολιτική ισχύος του αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, δήλωσε ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να συντονίζεται με το Ισραήλ και υπερασπίστηκε την ειρήνη και το διεθνές δίκαιο που καταπατάται ευθέως σε τούτους τους χρόνους.
Στήθηκε ταυτόχρονα απέναντι στις αναθεωρητικές δυνάμεις της εποχής, της Τουρκίας συμπεριλαμβανομένης, και δεν δίστασε να στηλιτεύσει το διεθνές οικονομικό σύστημα που προάγει ανισότητες και μόνο, επιτρέποντας στο 1% να κατέχει πάνω από το 50% του παγκόσμιου πλούτου, αφήνοντας τις κοινωνίες χωρίς πρόνοιες και προστασία.
Σημείωσε ότι το εφαρμοζόμενο στην Ελλάδα σχήμα οικονομικής πολιτικής συντονίζεται με τις αυτές αρχές και αξίες, πλήττοντας κατά βάση τη λαϊκή πλειοψηφία, το πλήθος των εργαζομένων και των μικρών παραγωγών που παλεύουν να σταθούν όρθιοι υπό αντίξοες συνθήκες.
Αποστασιοποιήθηκε έτσι από την πολιτική υψηλών πλεονασμάτων που στηρίζεται στην υψηλή άμεση και έμμεση φορολογία, χαρακτήρισε το τρέχον μείγμα οικονομικής πολιτικής ελλειμματικό και ατελέσφορο, υπογράμμισε ότι ευνοεί μόνο τους ισχυρούς ομίλους, προστατεύει τα καρτέλ της ακρίβειας και τις τράπεζες, χωρίς να επιτυγχάνει τη διεκδικούμενη παραγωγική ανασυγκρότηση, ούτε να διαμορφώνει συνθήκες βιώσιμης ανάπτυξης.
Επαγγέλθηκε άλλη πολιτική, άλλο σχήμα οικονομικής πολιτικής με αναδιανεμητικά χαρακτηριστικά, που θα υποστηρίζει το εισόδημα των εργαζομένων, θα στηρίζει τη λαϊκή κατοικία και μαζί θα προβλέπει μείωση του φόρου εισοδήματος για τους μισθωτούς και θα ενδυναμώνει το κοινωνικό κράτος με ξεχωριστές πρόνοιες για τη δημόσια υγεία και παιδεία, συμπεριλαμβανομένης της κρίσιμης για την ανάπτυξη των παιδιών προσχολικής εκπαίδευσης. Εθεσε θέμα διαχείρισης των δημόσιων πόρων, πρόταξε την ανάγκη ανακατεύθυνσής τους σε αμιγώς παραγωγική βάση και κατηγόρησε την κυβέρνηση για τα πολλαπλά κρούσματα διαφθοράς, την καταδυνάστευση της Δικαιοσύνης και το κλίμα ευνοιοκρατίας που χαρακτηρίζει την τρέχουσα διακυβέρνηση.
Ουσιαστικά τοποθετήθηκε ευθέως απέναντι στην ακολουθούμενη επί εξαετία πολιτική και διακήρυξε την πίστη του σε ένα άλλο σχήμα εντελώς διαφορετικό, το οποίο, όπως μεταδίδουν οι στενότεροι των συνεργατών του, θα εξειδικευθεί προσεχώς, θα εμπλουτιστεί και θα παρουσιαστεί σύντομα ως πλήρες οικονομικό σχέδιο, υποστηριζόμενο από πόρους και ανακατανομές εσόδων. Μια ισχυρή τεχνοκρατική ομάδα επεξεργάζεται σχήμα εναλλακτικής αξιόπιστης οικονομικής πολιτικής, ικανής να σταθεί με επάρκεια απέναντι στη μονομερή και εν πολλοίς εξαντλημένη ως προς τα αποτελέσματά της πρόταση του κ. Μητσοτάκη.
Ενα εναλλακτικό σχέδιο
Αυτή ακριβώς η επιλογή επεξεργασμένης, ολοκληρωμένης, εναλλακτικής πολιτικής κάνει τη διαφορά πριμοδοτώντας το νέο σχήμα του κ. Τσίπρα.
Ο πρώην πρωθυπουργός πετυχαίνει εκεί που οι άλλοι απέτυχαν. Οπως είπε και ο ίδιος, δεν διεκδικεί απλώς την πολιτική αλλαγή, καταθέτει, παρουσιάζει και υποστηρίζει μια άλλη πολιτική απέναντι στην τρέχουσα του κ. Μητσοτάκη.
Ουσιαστικά συντονίζεται με τη λαϊκή πλειοψηφία και είναι σε θέση να προβάλει ένα εναλλακτικό σχέδιο, που στέκεται και μπορεί να υποστηριχθεί. Μπορεί οι αντίπαλοί του να τη χαρακτηρίζουν λαϊκίστικη, παλαιά, πνιγμένη σε αυταπάτες και φρούδες ελπίδες, αλλά, κακά τα ψέματα, λαμβάνει πλέον χαρακτηριστικά λαϊκού αιτήματος, το οποίο συγκινεί και κινητοποιεί.
Κοινή είναι η πεποίθηση ότι ο κ. Τσίπρας, με την πρόταση που παρουσιάζει στον ελληνικό λαό, θα κερδίσει αρχικώς την πρωτιά στη ζώνη της αντιπολίτευσης και ακολούθως θα επιχειρήσει να παλέψει στα ίσια τον κ. Μητσοτάκη.
Κάτι που φαίνεται αναγνωρίζει ο Πρωθυπουργός και προσανατολίζει όλη την πολιτική αντιπαράθεση απέναντί του.
Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες από το στενό του περιβάλλον, θα «στήσει» όλη την προεκλογική του καμπάνια πάνω στον κ. Τσίπρα και στους κινδύνους που απορρέουν από την ενδεχόμενη ενίσχυσή του για τους συντηρητικούς πολίτες.
Για τον σκοπό αυτόν προτίθεται επίσης να κινητοποιήσει το νεοδημοκρατικό δυναμικό, επικαλούμενος τον κομματικό πατριωτισμό και την παραταξιακή συνείδηση.
Αντιλαμβάνεται ωστόσο ότι με την αποστασιοποίηση του Κώστα Καραμανλή και την απομάκρυνση του Αντώνη Σαμαρά δεν θα είναι εύκολη η κινητοποίηση του πλήθους των υποστηρικτών και υπερασπιστών του 2019 και του 2023. Ελπίζει παρά ταύτα ότι η επίκληση της «πολιορκίας» Τσίπρα θα τον ενισχύσει.
Οπως και να έχει, η πολιτική σκηνή δεν είναι πλέον ίδια. Η επανάκαμψη Τσίπρα άλλαξε τα δεδομένα, μετέβαλε τους συσχετισμούς και φαντάζει ικανή να δώσει άλλες διαστάσεις στην επερχόμενη εκλογική αναμέτρηση.
