Γιώργος Δουράκης

Ο Φραγκλίνος Ρούσβελτ - με τις τρεις θητείες του - δεν ήταν μόνον ο μακροβιότερος, αλλά ίσως και ο σπουδαιότερος πρόεδρος στην ιστορία των ΗΠΑ.

Τον όρο «συναλλαγματικός πόλεμος» (currency war) τον εφηύρε, τον Σεπτέμβριο του 2010, ο πρώην υπουργός Οικονομικών της Βραζιλίας Γκουίντο Μαντέγκα

Η Ελλάδα έχει παίξει αμέτρητους (δραματικούς) ρόλους τα τελευταία χρόνια.

Στην αρχή σύσσωμο το Βερολίνο έπνεε μένεα κατά της ΕΚΤ για το πλουσιοπάροχο γεύμα ρευστότητας (ποσοτική χαλάρωση) που προσφέρει στις τράπεζες.

Τι μπορεί άραγε να περιμένει η ελληνική κυβέρνηση από το άνοιγμα προς Ανατολάς;

Ούτε ένα ούτε δύο. Επτά ολόκληρα χρόνια πέρασαν από τότε που ξέσπασε η παγκόσμια οικονομική κρίση.

Μπορεί βέβαια ο Σόιμπλε να μην ξέρει τι ακριβώς θέλει η ελληνική κυβέρνηση, εμείς όμως ξέρουμε τι θέλει ο Σόιμπλε.

Μπορεί το τοπίο να είναι ακόμη ομιχλώδες, αλλά είναι σαφές ότι πολλά πράγματα έχουν αλλάξει. Κατ' αρχάς ξεκίνησε μια ντε φάκτο πολιτική διαπραγμάτευση

Το βασικό πρόβλημα της παγκόσμιας οικονομίας είναι η ανεπαρκής ζήτηση. Δεν υπάρχει αρκετή αγοραστική δύναμη για να απορροφηθούν τα προϊόντα και οι υπηρεσίες που παράγουν οι επιχειρήσεις.

Βοήθεια έναντι μεταρρυθμίσεων. Δεν αποτελεί πρωτοτυπία, αλλά το σύνηθες σε τέτοιες περιπτώσεις quid pro quo. Γιατί πάντα έτσι έδιναν τα δάνεια οι πιστωτές: με όρους - και μάλιστα επαχθείς.

Κινητήριος μοχλός του εγχειρήματος της ευρωπαϊκής ενοποίησης για να παγιωθεί η ειρήνη στη Γηραιά Ηπειρο ήταν το όραμα της συλλογικής ευημερίας.

Δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται λόγος για διαγραφή χρέους. Το θέμα ετέθη με παρόμοια ένταση και το 2011.

Με μια μαραθώνια τουρνέ στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ο Τσίπρας και ο Βαρουφάκης προσπάθησαν να αλλάξουν το κλίμα και να επιβάλουν ένα νέο πλαίσιο συνολικής διαπραγμάτευσης.

Επικοινωνιακό πανδαιμόνιο! Global event. Πώς αλλιώς να το χαρακτηρίσει κανείς; Χιλιάδες δημοσιογράφοι, τηλεοπτικά συνεργεία και ΜΜΕ

Και συ, τέκνον Βρούτε; Αυτός κι αν ήταν πρωτοχρονιάτικος μποναμάς-στιλέτο στον παραπαίοντα (μέχρι πρότινος!) γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ

Εδώ και πέντε χρόνια μονοπωλεί τον δημόσιο διάλογο. Κι όμως, παρά τις αιματηρές θυσίες που κάναμε, όχι μόνο δεν μειώθηκε, αλλά... διπλασιάστηκε (μαζί με το PSI)!

Είναι πραγματικά αμετανόητοι. Για τους Γερμανούς ο λόγος, που βάλθηκαν πάλι να αναστατώσουν τις αγορές για να πετύχουν τον στόχο τους

Πολλοί συμφωνούν ότι πρόκειται για τον μεγαλύτερο (ίσως) οικονομολόγο όλων των εποχών

Μπορεί να φαίνεται απίστευτο και σουρεαλιστικό αλλά έτσι είναι. Οι Γιούνκερ και Μοσκοβισί, δύο ανώτατοι θεσμικοί παράγοντες της ΕΕ

Θυμάστε την υπερφίαλη άποψη του Φουκουγιάμα για το τέλος της Ιστορίας και του Ψυχρού Πολέμου μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού;