Την ρήση, ότι η γυναίκα του Καίσαρα δεν αρκεί να είναι τίμια αλλά και να φαίνεται, την επικαλούμαστε κάθε φορά που οι φορείς νευραλγικών κρατικών υπηρεσιών φαλτσάρουν. Και στην περίπτωση των υποκλοπών, όπου και πάλι η δικαιοσύνη είναι στο επίκεντρο σκληρών πολιτικών – και όχι μόνον- επικρίσεων, η φράση για την γυναίκα του Καίσαρα επανέρχεται για να σχολιαστεί η στάση δικαστικών παραγόντων σε σχέση με την υπόθεση των υποκλοπών.
Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι κάθε δικαστικός και εισαγγελικός λειτουργός, ιδιαίτερα όταν οι ενέργειες του και οι αποφάσεις του αφορούν σε σοβαρά θέματα που άπτονται σημαντικών θεμάτων, οφείλει να κρίνεται και μάλιστα σκληρά.
Οπως εν προκειμένω επικρίνεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κων. Τζαβέλας για την απόφαση του να μην ανασύρει από το αρχείο την υπόθεση των υποκλοπών, με άλλα λόγια να μην διατάξει περαιτέρω έρευνα σε πτυχές της υπόθεσης αυτής, όπως καταγράφηκαν στη δικαστική απόφαση που καταδίκασε σε πρώτο βαθμό, τέσσερις ιδιώτες σε βαρύτατες ποινές για εμπλοκή στις παράνομες παρακολουθήσεις.
Οι επικρίσεις για την εισαγγελική διάταξη με επιχειρήματα, όπως έγινε και από συνήγορο θυμάτων των υποκλοπών επιβάλλεται διότι η δικαιοσύνη ούτε το αλάθητο του Πάππα διαθέτει, ούτε είναι τοτέμ για να μην την πλησιάζει κανείς και να μην την επικρίνει.
Οπότε οι δημόσιες και σκληρές επικρίσεις σε πολιτικό και νομικό επίπεδο για την απόφαση Τζαβέλα είναι μέσα στα επιβαλλόμενα όρια της κριτικής για κάθε δικαστική απόφαση περισσότερο όταν, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση, αφορά ένα εξαιρετικά ευαίσθητο και σοβαρό θέματα που άπτεται των δικαιωμάτων των πολιτών, της συνταγματικής τάξης και της ίδιας της δημοκρατίας.
Ωστόσο, αναφορές σε πολιτικές περιόδους ανωμαλίας και οι ταυτίσεις με πρόσωπα που έχουν καταγραφεί στη συνείδηση της κοινωνίας για αντιδημοκρατικές πρακτικές και φασιστικές νοοτροπίες δεν προσφέρονται για συγκρίσεις ούτε για παραλληλισμούς, αν θέλουμε να κινούμαστε μέσα στους δημοκρατικούς κανόνες, χωρίς κραυγές με χρήση επιχειρημάτων που παραπέμπουν στα τρόλς του διαδικτύου και στο βόθρο των ανώνυμων σχολίων που βρίθούν απο κατάρες και αφορισμούς.
Η δικαιοσύνη δεν μπορεί να ισοπεδώνεται με αφοριστικό τρόπο.Είναι επικίνδυνο για όλους μας. Και επιπλέον, η δικαιοσύνη είναι εκείνη που μπορεί να προχωρήσει και στην υπόθεση των υποκλοπών τις έρευνες. Διότι, τίποτα δεν κλείνει. Το αρχείο δεν σημαίνει αρχείο, υπάρχουν πολλά θέματα ανοικτά για τις υποκλοπές και μπορεί να προκύψουν κι άλλα.
Αλλωστε πτυχές των υποκλοπών που παραμένουν ανοικτές κι άλλες που κατά πληροφορίες θα προκύψουν, αποτελούν το βασικό επιχείρημα, πως παρά την απόφαση Τζαβέλα, οι υποκλοπές θα απασχολούν και τη δικαιοσύνη, διότι θα απασχολήσουν και στο πεδίο της κοινοβουλευτικής διερεύνησης μετά το αίτημα για σύσταση νέας Εξεταστικής.
