Ίσως το έχετε παρατηρήσει στα social media, όταν μετά από μια κουραστική μέρα στη δουλειά, μεταξύ ύπνου και ξύπνιου, περνάτε χρόνο στο κινητό μπαίνοντας – έστω και για λίγο – στις ζωές των άλλων. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι, αντί να πιουν το ποτό τους στις μπάρες, πίνουν το κρασί τους στο τραπεζάκι του σπιτιού τους, πάνω από επιτραπέζια και διάσπαρτα κομμάτια LEGO.
Οι «σπιτικές» ασχολίες αποτελούν ξανά μέρος της καθημερινότητάς μας και τα αυτοκαταστρεφόμενα στιγμιότυπα του Instagram, όπως και οι ομάδες στο Facebook, το επιβεβαιώνουν.
Οι οικονομικοί περιορισμοί, η ανάγκη να ξεφύγουμε λίγο από τα συνηθισμένα αλλά και η ανίκητη γοητεία της νοσταλγίας, όλα μαζί ή και ξεχωριστά, μάς οδηγούν στο σαλόνι, μαζί με φίλους και με την οικογένειά μας να χτίζουμε τα διαστημόπλοια του Star Wars ή να ρίχνουμε ζάρια, προσπαθώντας να βγούμε από τη φυλακή. Πότε, όμως, αφήσαμε τις εξόδους για τα LEGO και τα επιτραπέζια;
«Μοιραζόμαστε ιστορίες, αναμνήσεις, ενθουσιασμό»
Ο Στάμυ Παπαδομανωλάκης, διαχειριστής της ομάδας Lego Greece BST με περισσότερα από 8 χιλ. μέλη, ξεκίνησε να ασχολείται με τα πολύχρωμα κομμάτια της παιδικής μας ηλικίας το 1990, όταν είδε ένα LEGO διαστημόπλοιο στη βιτρίνα ενός παιχνιδάδικου. «Εκεί έγινε το πρώτο “κλικ”. Κατάλαβα ότι μπορείς να χτίσεις ολόκληρους κόσμους με τα χέρια σου».
Η ομάδα στο Facebook γεννήθηκε από μια πολύ απλή ανάγκη: να υπάρχει ένας ψηφιακός χώρος όπου οι άνθρωποι που αγαπούν πραγματικά τα LEGO να μπορούν να συναντιούνται, να μιλάνε την ίδια «γλώσσα» και να βοηθούν ο ένας τον άλλον. «Λειτουργεί σαν μια ζωντανή κοινότητα συλλεκτών: ανταλλαγές, αγορές, παλιά και σπάνια sets, αλλά και καινούρια που συχνά δεν υπάρχουν πια στα καταστήματα. Μοιραζόμαστε ιστορίες, αναμνήσεις και ενθουσιασμό».
Στα 41 χρόνια του πλέον, ο Στάμυ παραμένει ενεργός στον κόσμο των LEGO και δηλώνει συλλέκτης. Στην ομάδα που κατασκευάζει, όμως, προστέθηκε ένα ακόμη άτομο: η δίχρονη κόρη του. «Για μένα όλο αυτό δεν έχει ηλικία, αλλά φάσεις. Για παράδειγμα, όταν είσαι παιδί μοιάζει με παιχνίδι. Όταν μεγαλώνεις, γίνονται δημιουργική διέξοδος και όταν γίνεσαι γονιός, μετατρέπονται σε γέφυρα με το παιδί σου».
Υπάρχει αύξηση τα τελευταία χρόνια στην ενασχόληση με τα LEGO; Σύμφωνα με τον Στάμυ, ναι, και μάλιστα η αύξηση αυτή είναι μεγάλη και ξεκάθαρη. «Παρότι δεν είναι φθηνό χόμπι, όλο και περισσότεροι άνθρωποι μπαίνουν στον κόσμο των LEGO, ξεκινώντας από πιο προσιτά sets και εξελίσσοντας σταδιακά τη συλλογή τους».
Πολλοί αναζήτησαν δημιουργικές δραστηριότητες στο σπίτι την περιόδο της COVID-19. «Από τότε βλέπω μέσα από την ομάδα ότι μεγαλώνει συνεχώς το ενδιαφέρον, κυρίως επειδή τα LEGO είναι πολυδιάστατα και καλύπτουν πάρα πολλές θεματικές. Οι ηλικίες είναι κυρίως 18+, με πιο “ζεστό” κοινό το 25-50».
Η επιστροφή στις παραδοσιακές ή αν θέλετε, τις πιο αυθεντικές ασχολίες, αυτές που μας κάνουν να αφήνουμε το κινητό στην άκρη, οφείλονται – κυρίως – στα οικονομική κατάσταση των Ελλήνων. «Τα LEGO αλλά και άλλα χόμπι, μπορούν να γίνουν στο σπίτι, έχουν διάρκεια και συνολικά είναι πιο οικονομικά. Η νοσταλγία παίζει κι αυτή τεράστιο ρόλο. Γενικότερα, συνδυάζουν δημιουργική διέξοδο, ποιοτικό χρόνο και επιστροφή σε μια πιο απλή εποχή».
«Η συλλογή μου έχει φτάσει τα 4.799 επιτραπέζια»
«Όταν το κόστος εξόδου έχει αυξηθεί σημαντικά, οι άνθρωποι αναζητούν τρόπους να περάσουν καλά χωρίς να ξοδέψουν υπερβολικά. Ένα επιτραπέζιο μπορεί να κοστίζει όσο μια έξοδος, αλλά προσφέρει δεκάδες ώρες διασκέδασης» λέει στο «Βήμα» ο Βαγγέλης Κεφάλας, δημιουργός και διαχειριστής του «Επιτραπαίζουμε», της μεγαλύτερης ελληνικής κοινότητας για επιτραπέζια παιχνίδια, με περισσότερα από 16.000 ενεργά μέλη.
Όπως παρατηρεί μέσα από την έντονη ενασχόλησή του με την κοινότητα, υπάρχει όντως μια επιστροφή σε πιο «αναλογικές» μορφές ψυχαγωγίας. «Οι άνθρωποι έχουν κουραστεί από την υπερβολική οθόνη και αναζητούν κάτι πιο ανθρώπινο, πιο ζεστό, πιο κοινωνικό. Τα επιτραπέζια ξυπνούν μνήμες, αλλά ταυτόχρονα προσφέρουν κάτι εντελώς νέο».
Μετά την πανδημία πολλοί συνειδητοποίησαν πόσο σημαντικό είναι να βρίσκεσαι με άλλους ανθρώπους και «τα επιτραπέζια είναι ένας από τους πιο φυσικούς τρόπους να το κάνεις. Η οικονομία και η νοσταλγία είναι παράγοντες, αλλά η μεγάλη εικόνα είναι ότι ο κόσμος αναζητά ουσιαστική επαφή και ποιοτικό χρόνο που να κάνει την διαφορά. Το παιχνίδι μειώνει το άγχος, φέρνει τους ανθρώπους κοντά, δημιουργεί δεσμούς. Είναι μια μικρή πράξη φροντίδας προς τον εαυτό μας και τους γύρω μας».
Τα τελευταία έξι χρόνια βλέπουμε μια πραγματική «έκρηξη» ενδιαφέροντος γύρω από τα επιτραπέζια. «Αυτό φαίνεται τόσο από την κίνηση στην ομάδα όσο και από τον αριθμό νέων τίτλων που κυκλοφορούν στην Ελλάδα και στο εξωτερικό»
Ο Βαγγέλης Κεφάλας θυμάται ακόμη το πρώτο επιτραπέζιο που έπαιξε. Ήταν ένα παιδί νηπιαγωγείου και επειδή δεν το είχε στο σπίτι, το δανείστηκε από έναν φίλο του και το αντέγραψε κομμάτι-κομμάτι. «Εκείνη η παιδική επιμονή και χαρά του παιχνιδιού δεν με άφησε ποτέ. Σήμερα η συλλογή μου έχει φτάσει τα 4.799 επιτραπέζια».
Οι ενήλικες μεταξύ 25-45, σύμφωνα με τον Βαγγέλη, ψάχνουν έναν τρόπο να κοινωνικοποιηθούν πέρα από οθόνες, infinite scroll και μπαρ. Τα παιδιά, επίσης, μέσα από το παιχνίδι αναπτύσσουν δεξιότητες συνεργασίας, συγκέντρωσης και συναισθηματικής διαχείρισης ενώ οι μεγαλύτερες ηλικίες βρίσκουν στα επιτραπέζια έναν τρόπο να κρατούν το μυαλό ενεργό και την κοινωνική ζωή ζωντανή. «Το να καθίσεις γύρω από ένα τραπέζι, να γελάσεις, να συνεργαστείς ή να ανταγωνιστείς φιλικά, είναι μια μικρή πολυτέλεια».
