• Αναζήτηση
  • Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης: 27 μικρού και 51 μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ για όλες τις προτιμήσεις

    Με συνολικά 27 μικρού μήκους και 51 μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ να προβάλλονται στα Διεθνή Διαγωνιστικά Μεγάλου Μήκους, Newcomers και Film Forward και στα τμήματα Ανοιχτοί Ορίζοντες του διεθνούς προγράμματος, Πλατφόρμα και Από οθόνη σε Οθόνη, το ελληνικό ντοκιμαντέρ, δυναμικό και πολυσυλλεκτικό, πρωταγωνιστεί και στη φετινή διοργάνωση

    Ανακαλύψτε όλο το φάσμα της ανθρώπινης πραγματικότητας στα ελληνικά ντοκιμαντέρ του 22ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης (5-15/3/2020). Με συνολικά 27 μικρού μήκους και 51 μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ να προβάλλονται στα Διεθνή Διαγωνιστικά Μεγάλου Μήκους, Newcomers και Film Forward και στα τμήματα Ανοιχτοί Ορίζοντες του διεθνούς προγράμματος, Πλατφόρμα και Από οθόνη σε Οθόνη, το ελληνικό ντοκιμαντέρ, δυναμικό και πολυσυλλεκτικό, πρωταγωνιστεί και στη φετινή διοργάνωση.

    Επίσης, το Φεστιβάλ πραγματοποιεί αφιέρωμα στον αγαπημένο κινηματογραφιστή Σταύρο Καπλανίδη που έφυγε πρόσφατα από κοντά μας, προβάλλοντας τρία από τα σημαντικότερα ντοκιμαντέρ του, καθώς και την τελευταία του δουλειά. Παράλληλα, θα πραγματοποιήσει μια ειδική προβολή του ντοκιμαντέρ του Φίλιππου Κουτσαφτή, Αγέλαστος Πέτρα που άλλαξε την πορεία του ελληνικού ντοκιμαντέρ και συμπληρώνει φέτος 20 χρόνια από την πρεμιέρα του. Στο πλαίσιο της προβολής θα παρουσιαστεί και υλικό από το νέο ντοκιμαντέρ του σκηνοθέτη για την Ελευσίνα.

    Τα ντοκιμαντέρ δεν εξαντλούνται σε ένα θέμα. Ένα ντοκιμαντέρ μπορεί να είναι πολιτικό, ιστορικό και ταυτόχρονα να ασχολείται με το περιβάλλον και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μπορεί να είναι το πορτραίτο ενός ανθρώπου και την ίδια στιγμή ένα απίθανο μουσικό ντοκιμαντέρ. Με αυτή τη λογική, φέτος, το Φεστιβάλ συνοδεύει τις ταινίες του προγράμματος με hashtags, αποκαλύπτοντας διαφορετικές πτυχές της κάθε ιστορίας.

    Τόσο στον κατάλογο, όσο και στην ιστοσελίδα του Φεστιβάλ, αλλά και στο κείμενο που ακολουθεί τα hashtags θα μας βοηθήσουν να πλοηγηθούμε στα φετινά ντοκιμαντέρ.

    Σας παρουσιάζουμε τα ελληνικά ντοκιμαντέρ του 22ου ΦΝΘ, με αλφαβητική σειρά, ξεκινώντας από τα μεγάλου μήκους και συνεχίζοντας στα μικρού μήκους:

    Ταινίες Μεγάλου Μήκους

    …Μίμησις πράξεως του Μιχάλη Λυκούδη
    #arts #archival

    Το ντοκιμαντέρ καταγράφει το ανέβασμα της παράστασης «Αλκηστις» του Ευριπίδη για το φεστιβάλ Επιδαύρου 2017. Μέσα από αυτήν την καταγραφή, αναδεικνύεται η ατμόσφαιρα του Φεστιβάλ και το μεγαλείο του Αρχαίου θεάτρου της Επιδαύρου.

    1000 τμ χρόνου της Μάρως Αναστοπούλου
    #history #archeology #society

    Μελετώντας ένα κομμάτι γης 1.000 τετραγωνικών μέτρων στο Γεράκι Λακωνίας, μία ομάδα αρχαιολόγων προσπαθεί να ανασυνθέσει το μακρινό παρελθόν της ακρόπολης των Aρχαίων Γερονθρών. Ανάμεσα στα ελαιόδεντρα και τις πέτρες, οι αρχαιολόγοι με τους κατοίκους του Γερακίου προσθέτουν το δικό τους στρώμα χρόνου στην αιώνια αναζήτηση κατανόησης του παρελθόντος.

    Alterations: Kō Murobushi του Βασίλη Δογάνη
    #arts #body #portrait

    Μια ταινία -χορός, όχι μια ταινία για τον χορό. Μια συνάντηση ανάμεσα στο σινεμά και τον χορό, όχι μια ταινία για έναν χορευτή. Ένα ντοκιμαντέρ που εξερευνά τον χορό του Κο Μουρομπούσι.

    Chained (Agora II) του Γιώργου Αυγερόπουλου
    #politics #economy

    Μετά το AGORÁ–Από την Δημοκρατία στις Αγορές, ο Γιώργος Αυγερόπουλος επιστρέφει με τη δεύτερη ταινία του για την ελληνική κρίση, AGORÁ II – Δεσμώτες. Ο σκηνοθέτης συνθέτει το κινηματογραφικό μωσαϊκό των τελευταίων 5 χρόνων, θέτοντας θεμελιώδη ερωτήματα για το μέλλον τόσο της Ελλάδας, όσο και της Ευρώπης.

    Express Skopelitis της Αιμιλίας Μήλου
    #work #environment #family

    Ο Σκοπελίτης είναι ένα ξεχωριστό καράβι, ένα καράβι με προσωπικότητα. Το ντοκιμαντέρ ταξιδεύει μαζί του, μπαίνοντας στη θαλασσινή ζωή των Μικρών Κυκλάδων. Η θάλασσα δίνει χώρο στο χωράφι, ο χορός των κυμάτων οδηγεί στην έκσταση του πανηγυριού, ένα ερωτικό τραγούδι φέρνει την τρικυμία.

    In-Mates των Ιάκωβου Πανουργιά και Νίκου Βούλγαρη
    #animals #law #society

    Η κάμερα παρακολουθεί τις σχέσεις μεταξύ σκύλων και κρατουμένων, σε ένα καινοτόμο πρόγραμμα της οργάνωσης Save A Greek Stray που εφαρμόστηκε στο Κατάστημα Κράτησης Γυναικών Ελεώνα – Θήβας. Οι Αντωνία και Κατερίνα, καθώς και οι σκύλοι Τόσκα, Μοντεχρήστο, Σαρλίζ, Ρίτσαρντ προετοιμάζονται από κοινού για τη δεύτερη ευκαιρία της ζωής.

    Mendil-Μαντήλι της Χρυστάλλας Αυγουστή
    #war #activism #humanrights
    Λεϊλά και Μαρία. Ο σύζυγος της τουρκοκύπριας Λεϊλά είναι αγνοούμενος, ενώ η ελληνοκύπρια Μαρία είναι πρόσφυγας. Τα δάκρυά τους που βρέχουν το ίδιο μαντήλι, ποτίζουν την ελπίδα, η οποία με τη σειρά της διαπερνά το συρματόπλεγμα.

    Μεταφορά του Ηλία Γιαννακάκη
    #history #society #archival

    Το κτήριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδας δεσπόζει στο κέντρο της Αθήνας, με τους νεοκλασικούς του κίονες να προσπαθούν να θυμίσουν τη χρυσή εποχή του Περικλή και των αρχαίων σοφών. Ο σκηνοθέτης καταγράφει τις προετοιμασίες για τη μεταφορά των βιβλίων σε μία πόλη που θυμίζει πεδίο μάχης.

    Sundays της Αλήθειας Αβράμη

    #family #faith #portrait

    Μετά από τριάντα χρόνια ως ιερέας στην Αμερική, ο Τομ Αβράμης αποφασίζει να αποποιηθεί το αξίωμά του. Όταν η κόρη του ανακαλύπτει ένα παλιό βίντεο με λεπτομέρειες σχετικά με τα βάρη και τα μυστικά που κουβαλούσε, στρέφει την κάμερα στον πατέρα της, αποκαλύπτοντας ακόμα περισσότερα μυστικά για το παρελθόν του.

    Tongue των Παναγιώτη Αχνιώτη και Ανδρέα Αναστασιάδη
    #politics #history #society

    Με αφορμή τον θάνατο του κύπριου ακτιβιστή Κώστα Αχνιώτη, το 2017, οι σκηνοθέτες ρίχνουν μια ματιά στην συμμετοχή του στην Αριστερά και στο δικοινοτικό κίνημα για επανένωση μετά τη δεκαετία του 1970, προσπαθώντας να κατανοήσουν τη διαλεκτική του διχασμού στην Κύπρο.

    Άθως, η πιο φωτεινή κορυφή του κόσμου του Αργύρη Λιάπη
    #memory #faith #anthropology

    Τρεις Αγιορείτες μοναχοί μοιράζονται σκέψεις τους για την πίστη και τον μοναχισμό, για την απόφασή τους να ζήσουν στο Άγιο Όρος, για την Αθωνική πολιτεία και τους ανθρώπους που την επισκέπτονται. Η κάμερα φτάνει σε απάτητες γωνίες, καταγράφοντας στιγμιότυπα της καθημερινής ζωής και άγνωστες εικόνες.

    Από αγκάθι ρόδο: Η σέντρα της Νικόλ Αλεξανδροπούλου
    #family #migration #sports

    H Σόγκρα και η Λεϊλά μαγειρεύουν. Η Σακίμπα κάνει μάθημα πιάνου. Σε λίγο και οι τρεις θα μπουν στην προπόνηση. Η Hestia, η πρώτη ομάδα ποδοσφαίρου γυναικών προσφύγων, έχει γίνει μια μικρή πατρίδα για τις νεαρές παίκτριες. Ο Γιώργος Πυρπασόπουλος παρακολουθεί την προπόνησή τους και ακούει τα όνειρα των αθλητριών για το μέλλον. Μπορεί η μπάλα να αλλάξει τον κόσμο;

    Βαβέλ – Από την σιωπή στην έκρηξη του Μελέτη Μοίρα
    #memory #arts

    Αθήνα, Φεβρουάριος 1981. Πώς μια παρέα ανθρώπων, με μοναδικό κίνητρο την αγάπη τους για την 9η Τέχνη, έμαθαν στο ελληνικό κοινό ότι τα κόμικς δεν είναι μόνο για παιδιά. Η ιστορία του θρυλικού περιοδικού Βαβέλ.

    Δεμένοι του Τάσου Μόρφη
    #politics #economy #work
    Το ντοκιμαντέρ αποτυπώνει τον αγώνα 320 απλήρωτων ναυτικών της Ναυτιλιακής Εταιρείας Λέσβου το 2015. Με πολλούς εγκλωβισμένους στα δεμένα καράβια της εταιρείας στον Νέο Μώλο Δραπετσώνας, η κάμερα καταγράφει επί επτά μήνες την προσπάθειά τους να εισπράξουν τα δεδουλευμένα τους.

    ΔΙΟΝΥΣΟΣ, η επιστροφή του Σπύρου Τσιφτσή
    #arts #memory #portrait

    Το ντοκιμαντέρ ακολουθεί τον Θόδωρο Τερζόπουλο από το χωριό Μακρύγιαλο Πιερίας απ’ όπου ξεκίνησε ως το τέταρτο παιδί μιας αγροτικής οικογένειας προσφύγων από τον Πόντο, στο ταξίδι του στο Berliner Ensemble, στη Ρωσία, τη Κίνα, την Αμερική, στη βάση του στο θέατρο Άττις στο Μεταξουργείο και στους Δελφούς όπου ξεκίνησαν όλα.

    Ένας Μπαρδούλ του Γεωργίου Γιαννόπουλου
    #migration #roots #family

    Το ντοκιμαντέρ παρακολουθεί τον μετανάστη Μπαρδούλ, ακολουθώντας τον από τα χαράματα μέχρι τα μεσάνυχτα. Παρακολουθεί τους κόπους του, ταξιδεύει στους τόπους του, μέχρι που η πραγματικότητα μπερδεύεται με τα όνειρά του. Οι ταυτότητες εναλλάσσονται. Πού είναι ξένος και πού ντόπιος;

    Η γένεση της ιατρικής – νόσος και ίαση στην αρχαία Ελλάδα του Γρηγόρη Καραντινάκη
    #health #science #history

    Πώς δημιουργήθηκε η Iατρική; Το ντοκιμαντέρ ιχνηλατεί τη γένεσή της από την νεολιθική έως την Ύστερη Αρχαιότητα, πραγματοποιώντας ένα ταξίδι γνώσης στους προσωκρατικούς φιλοσόφους, τον Ιπποκράτη, τη θεμελίωση της ορθολογικής – σύγχρονης ιατρικής, τους αλεξανδρινούς γιατρούς, τον Γαληνό, τη φαρμακολογία, τον Διοσκουρίδη.

    Η μουσική των πραγμάτων του Μένιου Καραγιάννη
    #arts #music #environment

    Ένας μουσικός, ένας ξυλουργός κι ένας φωτογράφος, προσκαλούν τον θεατή στον προσωπικό τους κόσμο, αποκαλύπτοντας τις πτυχές της δουλειάς τους. Χωρίς λόγια, οι εικόνες και οι ήχοι αποκτούν άλλη σημασία, ενώ η μουσική γεννιέται ζωντανά, στις συναντήσεις με τα πράγματα.

    Η πύλη του σκοταδιού του Μανώλη Σφακιανάκη
    #memory #history #war

    Το ντοκιμαντέρ καταγράφει την πολιορκία του Χάνδακα, τη μεγαλύτερη, σε διάρκεια, πολιορκία πόλης στην Ιστορία, κατά τη διάρκεια του 5ου Βενετοτουρκικού πολέμου, τον 17ο αιώνα. Γραπτές μαρτυρίες μπλέκονται με εικόνες του σύγχρονου Ηρακλείου.

    Η τελευταία νύχτα του Γιώργου Γκικαπέπα
    #history #politics #docu-fiction

    Ναύπλιο 1831. Ο κόμης Ιωάννης Καποδίστριας, πρώτος κυβερνήτης της ελεύθερης Ελλάδας βρίσκεται μόνος τις τελευταίες δώδεκα ώρες πριν τη δολοφονία του. Εκείνη τη νύχτα τα πρόσωπα που σημάδεψαν τη ζωή του ζωντανεύουν στη μνήμη του ξαναγράφοντας την ιστορία του, αλλά και το δραματικό ξεκίνημα της νεοσύστατης Ελλάδας.

    Θυμάμαι τη ναζιστική σφαγή του Κώστα Βάκκα  
    #history #war #humanrights

    Τον Σεπτέμβριο του 1943 η Ιταλία κήρυξε ανακωχή. Τότε, στην Κεφαλονιά υπήρχαν 10.000 Ιταλοί στρατιώτες και 500 Γερμανοί. Όταν οι Γερμανοί απαιτούν από τους Ιταλούς παράδοση του οπλισμού, εκείνοι αρνούνται, αιχμαλωτίζουν τους Γερμανούς και βυθίζουν δύο πλοία τους. Ο Χίτλερ διατάζει τον αφανισμό των Ιταλών από το νησί. Ο συγγραφέας Βαγγέλης Σακκάτος αφηγείται τα γεγονότα.

    Καλημέρα κύριε Φώτη της Δήμητρας Κουζή
    #education #urban #migration

    Ο δάσκαλος Φώτης Ψυχάρης διδάσκει εδώ και 30 χρόνια στο 54ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών στην Πλατεία Βάθη. Χωρίς συστηματική και οργανωμένη υποστήριξη, προσπαθεί να διαχειριστεί τα θέματα που προκύπτουν καθημερινά. Το θέατρο είναι ένα από τα εργαλεία του.

    Κεηλαδούν κι αφού βρουν ταίρι του Νικόλα Νταή

    #memory #portrait

    Η Φαίνη Ξύδη κοιτάει τον φακό και καπνίζει. Μιλάει και ανάβει άλλο ένα τσιγάρο. Αγαπάει τους φίλους της, τα αγόρια, τα κορίτσια, την ζωή, τον Θέμο και τα γεμάτα τασάκια.

    Κινούμενη Άμμος/Τόπος των Φλώρου Φλωρίδη και Jeanine Meerapfel
    #essay #technology #economy

    Συνδυάζοντας εικόνες ταινιών, γραφικά, και δομικά στοιχεία ντοκιμαντέρ, το ντοκιμαντέρ εξετάζει πώς η πρόοδος των δεδομένων και της τεχνολογίας αποικίζει την ανθρώπινη ύπαρξη και επηρεάζει θεμελιωδώς την ισορροπία μεταξύ ψυχολογικών, πνευματικών και βιολογικών πτυχών της ζωής.

    Λαβύρινθος του Δημήτρη Αθανίτη
    #urban #society #architecture
    Μια κατάδυση στην καρδιά της πόλης μέσα στις στοές στο κέντρο της Αθήνας και τους
    απίστευτους ανθρώπους τους. Με οδηγό τον Κώστα Καζανά, το ντοκιμαντέρ ανασυνθέτει την πραγματικότητα στα έγκατα της πόλης, συναντώντας στην περιπλάνηση του τους σουρεαλιστές, τον Βάλτερ Μπένζαμιν, αλλά και το ίδιο το σινεμά.

    Μάρκος του Νίκου Σκαρέντζου
    #music #archival #portrait

    Μια παρέα μουσικών ταξιδεύουν στη Σύρο, για ένα αφιέρωμα προς τιμήν του Μάρκου Βαμβακάρη. Συνθέτες, μουσικολόγοι και καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο, αναδεικνύουν τη σημαντική μουσική κληρονομιά του στον 21ο αιώνα και στην μουσική της Ευρώπης.

    Μόνος στο δάσος του Λευτέρη Φυλακτού
    #urban #arts #archival

    Ο Κωνσταντίνος Πίττας ταξίδεψε σε όλη την Ευρώπη από το 1984 μέχρι το 1989 και έβγαλε 30.000 ασπρόμαυρες φωτογραφίες. Στόχος του ήταν να δει τους Ευρωπαίους πίσω από τις δύο πλευρές του «Σιδηρούν Παραπετάσματος». Έβγαλε την τελευταία φωτογραφία στο Τείχος του Βερολίνου μια μέρα μετά την πτώση του. Όνειρο του ήταν μία ενωμένη Ευρώπη και με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου πίστεψε ότι το σχέδιό του δεν είχε πια νόημα. Έβαλε τα αρνητικά σε ένα κουτί και τα ξέχασε για 25 χρόνια…

    Νίκος Καβουκίδης: Η δύναμη της εικόνας του Μενέλαου Κυρλίδη

    #arts #memory #cinema
    Η ζωή και το έργο του κινηματογραφιστή Νίκου Καβουκίδη μέσα από προσωπικές μαρτυρίες και ντοκουμέντα. Στο ντοκιμαντέρ ξεδιπλώνεται και η ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου.

    Νίκος Καρούζος – ο δρόμος για το έαρ του Γιάννη Καρπούζη  

    #arts #memory #archival
    Η ταραχώδης ζωή και το ανεξερεύνητο έργο του μοντερνιστή ποιητή Νίκου Καρούζου. Ο σκηνοθέτης καταδύεται σε ένα πλήθος αρχείων, σούπερ 8 φιλμ, ιστορικών γεγονότων, περνώντας από τη συννεφιασμένη Αθήνα, το Ναύπλιο, την Κρονστάνδη και τη Στοκχόλμη για να καταλήξει στο «έαρ», στην «άνοιξη» της ιστορίας που δεν έχει έρθει ακόμη.

    Ο Γιώργος του Κέδρου των Γιάννη Κολόζη και Γιώργου Κολόζη
    #memory #family #environment

    Ένα ταξίδι στον χρόνο μέσα από τις ματιές δύο γενεών κινηματογραφιστών, στο νησί της Δονούσας από τη δεκαετία του ’70 ως σήμερα. Ο Γιώργος Κολόζης πήγε για πρώτη φορά στη Δονούσα το 1972 και απέκτησε το όνομα «Ο Γιώργος του Κέδρου» από την παραλία όπου έμενε. Ο θάνατός του οδήγησε τον γιο του Γιάννη να δημιουργήσει μια ιστορία στην οποία ο χρόνος αντιμετωπίζεται ως μια αναθεώρηση της παρούσας στιγμής.

    Ο Μότσαρτ στο βουνό των Κενταύρων του Γιάννη Καραπιπερίδη
    #arts #music #education

    Στο φεστιβάλ κλασσικής μουσικής του Πηλίου συγκεντρώνονται μαθητές από όλη την Ελλάδα και καθηγητές απ’ όλο τον κόσμο. Το φεστιβάλ στηρίζεται αποκλειστικά στην αφοσίωση μιας πενταμελούς οικογένειας που το διοργανώνει. Μια ταινία με δεξιοτέχνες κλασσικής μουσικής, άφθονο φαγητό και πολλά τσέλα.

    Ο νέος δρόμος του πλαστικού των Άγγελου Τσαούση και Μυρτώς Παπαδοπούλου
    #work #society #family

    Ο Νταβλάτ είναι ένας τατζίκος έμπορος, πατέρας τριών παιδιών, ο οποίος μετά το άνοιγμα των συνόρων μεταξύ της Κίνας και του Τατζικιστάν και της ανακατασκευής του Δρόμου του Μεταξιού, ζει από την αγορά και το εμπόριο κινεζικών προϊόντων.

    Ο Σπύρος και ο γύρος του θανάτου των Δημήτρη Καφίδα και Λίνο Καφίδα

    #family #work
    Ο Σπύρος, ακροβάτης του Γύρου του Θανάτου, ζει μια νομαδική ζωή με την οικογένεια του, το τροχόσπιτο του και μερικούς ακροβάτες που συχνά τον εγκαταλείπουν. Ο πατέρας του ήταν ένας θρύλος του Γύρου, ο παππούς του και ο θείος του ήταν επίσης από τους πρωτοπόρους. Θα καταφέρει να σώσει ένα επάγγελμα που πεθαίνει; Το πορτραίτο ενός παλιού ακροβάτη σε ένα κόσμο που αλλάζει ραγδαία.

    Ο τέταρτος χαρακτήρας της Κατερίνας Πατρώνη
    #family #urban #society

    Οι παράλληλοι μονόλογοι τριών ανθρώπων ψηλαφούν τα βιώματα της απώλειας, της ενοχής, της πίστης και της αναζήτησης της λύτρωσης. Εξομολογήσεις και περιπλανήσεις στο αστικό τοπίο, στο οποίο οι ήρωες κάνουν τις μικρές τους τελετουργίες και αποκαλύπτουν απρόσμενες όψεις του.

    Οι άγνωστοι Αθηναίοι της Αγγελικής Αντωνίου
    #animals #love #urban

    Ο αγώνας επιβίωσης των αδέσποτων σκύλων στο κέντρο της Αθήνας και η ιστορία των ανθρώπων που τα φροντίζουν. Ένας κρυμμένος κόσμος ξεδιπλώνεται μέσα από τις διαδρομές των αγνώστων Αθηναίων και αποκαλύπτει το απρόβλεπτο πρόσωπο μιας Αθήνας που διαρκώς μεταλλάσσεται.

    Οι σκύλοι που αλλάζουν ζωές της ομάδας VICE Greece
    #animals #health #family

    Ένα ντοκιμαντέρ για τους σκύλους βοηθούς στην Ελλάδα μέσα από τις αφηγήσεις της μοναδικής πιστοποιημένης εκπαιδεύτριας στην Ελλάδα, Έλενας Παλάγκα, του 8χρονου Γιώργου, καθώς και ανθρώπων που έχουν νοσήσει από άνοια ή Αλτσχάιμερ.

    Οι υφάντρες του Δημήτρη Κουτσιαμπασάκου

    #environment #economy #workplace
    Το 1963, η ΙΜ, σουηδική φιλανθρωπική οργάνωση, ιδρύει στη Βλάστη, ένα ορεινό χωριό της Μακεδονίας, ένα πρότυπο κέντρο υφαντικής. Για 25 χρόνια αυτό το διαπολιτισμικό εγχείρημα θα στηρίξει τις γυναίκες του χωριού, αλλά και τον ίδιο τον τόπο. Το χρονικό των Υφάντρων προσφέρει μια γλυκόπικρη ματιά σε ερωτήματα σχετικά με την ανάπτυξη της ελληνικής υπαίθρου.

    Όπου υπάρχουν άνθρωποι του Νίκου Μεγγρέλη
    #humarights #activism #war

    Με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων της ανθρωπιστικής οργάνωσης «Γιατροί του

    Κόσμου» Ελλάδας, ο Νίκος Μεγγρέλης σκηνοθετεί ένα ντοκιμαντέρ βασισμένο σε σπάνιο οπτικό υλικό της οργάνωσης και στις αφηγήσεις μελών που τη στελέχωσαν και συμμετείχαν σε δεκάδες αποστολές στην Ελλάδα και στα τέσσερα σημεία της γης.

    Όρνιθες ή πως να γίνεις πουλί του Μπάμπη Μακρίδη
    #arts #essay

    Μια ταινία του Μπάμπη Μακρίδη μεταξύ ψεύτικου και αληθινού, ανάμεσα στο ντοκιμαντέρ και τη μυθοπλασία. Για την πτήση και την πτώση, για την ανθρώπινη ανάγκη να πετάμε, για τον φόβο του ύψους, τον ίλιγγο, την ουτοπία, τους θεούς και τον άνθρωπο. Εμπνευσμένη από την αρχαία κωμωδία «Όρνιθες» του Αριστοφάνη και την ομώνυμη θεατρική παράσταση από τον Νίκο Καραθάνο και τη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση.

    Πλατεία ονείρων του Γιώργου Ζέρβα
    #history #architecture #urban

    Η πλατεία Συντάγματος Ναυπλίου είναι μοναδική. Αφηγείται την ιστορία της Ελλάδος, προσφέρει απόλαυση του χρόνου, αποτελώντας παράλληλα την καρδιά της σημερινής πόλης του Ναυπλίου.

    Πριμαρόλια του Παναγιώτη Κακαβιά

    #work #history #economy

    Το ταξίδι της μαύρης σταφίδας, του ελληνικού «μαύρου χρυσού». Το ντοκιμαντέρ μάς οδηγεί, μέσα από την προετοιμασία μιας εικαστικής έκθεσης με θέμα τη σταφίδα, να γνωρίσουμε την σημασία του προϊόντος για την τοπική κοινωνία και την Ελλάδα, την ιστορία της, αλλά και τους ανθρώπους που ζουν και εργάζονται με αυτή.

    Ρωμανιώτες, οι Έλληνες Εβραίοι των Ιωαννίνων των Ανιές Σκλάβου και Στέλιου Τατάκη
    #history #politics #archival

    Το ντοκιμαντέρ ακολουθεί τη διαδρομή της Ρωμανιώτικης Εβραϊκής Κοινότητας, τα χνάρια της οποίας χάνονται στον χρόνο. Eξερευνά τη γλώσσα, τα ήθη, τα έθιμα, την αλληλεπίδρασή της κοινότητας με τους χριστιανούς και τους μουσουλμάνους.

    Σιγή ιχθύος των Θοδωρή Χονδρογιάννου και Ανδρέα Λουκάκου
    #environment #politics #economy

    Η ΕΕ έθεσε ως στόχο το τέλος της υπεραλίευσης έως το 2020. Ωστόσο, η Μεσόγειος είναι η πλέον υπεραλιευμένη θάλασσα στον πλανήτη και οι ψαριές των αλιέων φτωχαίνουν δραματικά την εποχή της κλιματικής αλλαγής. Η «Σιγή Ιχθύος» αποτυπώνει τις ζωές των ψαράδων στις ακτές όπου ο ανθρώπινος πολιτισμός έκανε τα πρώτα του βήματα πριν από χιλιάδες χρόνια.

    Στα φτερά του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου του Δημήτρη Χατζημαλλή
    #history #war #archival

    Πέντε αεροδρόμια άγνωστα στο ευρύ κοινό, καθένα με τη δική του στρατηγική αξία,

    διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Παράτολμοι άνδρες αψήφησαν το θάνατο, πέταξαν με πρωτόγονες πτητικές μηχανές από πανί και ξύλο και έγιναν θρύλοι.

    Τα όριά μας του Δημήτρη Γιατζουζάκη
    #sports #family #memory
    Ένας αθλητής με αναπηρία πηγαίνει την 7χρονη κόρη του και τον 5χρονο γιο του σε έναν από τους πρώτους τους αγώνες παιδικού τριάθλου και θυμάται τον πιο δύσκολο αγώνα που έχει κάνει ποτέ, ένα Ironman: μια από τις πιο εξαντλητικές δοκιμασίες που μπορεί ν’ αντέξει κανείς σε μια μέρα.

    Το αίνιγμα της Κέρου του Κώστα Μαχαίρα
    #history #archeology #roots

    Το ντοκιμαντέρ παρακολουθεί τις ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια στην Κέρο, με ξεναγό τον επικεφαλής της ανασκαφής, βρετανό καθηγητή Προϊστορικής Αρχαιολογίας, λόρδο Κόλιν Ρένφριου, ο οποίος έχει αφιερωθεί στη μελέτη της περιοχής από τη δεκαετία του ’60.

    Το ίχνος του χρόνου της Διονυσίας Κοπανά
    #history #archeology #society

    Ένα ντοκιμαντέρ για τον χρόνο, τη μνήμη, τη νοσταλγία. Μια ταινία για τη γοητεία της αρχαιολογίας και της ανασκαφής μέσα από το post mortem πορτραίτο του αρχαιολόγου Γιάννη Σακελλαράκη. Μια κινηματογραφική ανασκαφή για να έρθει στο φως μια εικόνα μέσα από θραύσματα και ίχνη όπως κάνει και η αρχαιολογία.

    Το μαγικό των ανθρώπων: Η Νάσια από τη Μολδαβία της Πέννυς Παναγιωτοπούλου  
    #humanrights #family #migration

    Με σπασμένα ελληνικά η Νάσια μιλάει, τραγουδάει, κλαίει, θυμάται και αναπολεί. Άφησε πίσω στη Μολδαβία έναν άνδρα βίαιο που έπινε και χτυπούσε. Η Νάσια φεύγει για να σωθεί.

    Υ1 – Στη σιωπή του βυθού του Φίλιππου Βαρδάκα
    #history #archival

    14 Σεπτεμβρίου 1943: Το θρυλικό Υποβρύχιο «Υ1-Λ. Κατσώνης» βυθίζεται βόρεια της Σκιάθου από γερμανικό ανθυποβρυχιακό. Μέσα από το βιβλίο του ύπαρχου Ηλία Τσουκαλά που κολύμπησε επί 9 ώρες για να σωθεί, καθώς και μέσα από απόρρητα έγγραφα, ημερολόγια ξετυλίγονται οι ανθρώπινες ιστορίες που πλέκονται γύρω από το υποβρύχιο.

    Υπέρ εστιών – μία ταινία για το βιβλιοπωλείο των αστέγων του Ξενοφώντα Αγγελόπουλου
    #activism  #urban #work

    O Λεωνίδας Κουρσούμης έμεινε άνεργος και άστεγος λίγο πριν τη συνταξιοδότηση. Αποφασίζει να δημιουργήσει μια πρωτοπόρο, για τα ελληνικά δεδομένα, επιχείρηση, η οποία καθημερινά κερδίζει τόσο σε απήχηση, όσο και σε αποδοχή και εμβέλεια.

    Φόρος Τιμής του Σπύρου Αλιδάκη
    #arts #memory #portrait

    Ένα ντοκιμαντέρ – φόρος τιμής στον Λευτέρη Βογιατζή. Μια περίεργα ονειρική, συνειρμική περιήγηση στον κόσμο του καλλιτέχνη και στον χώρο του Θεάτρου της Οδού Κυκλάδων, μέσα από εικόνες, ντοκουμέντα, ήχους, σπάνιο αρχειακό υλικό, αποσπάσματα από παραστάσεις, αναμνήσεις και συνεντεύξεις συνεργατών του.

    Φύλαξ άγγελος του Δημήτρη Τρικαλίτη
    #environment #society #portrait
    Η καθημερινότητα του Παναγιώτη Μπανούζα, φύλακα στο Παχτούρι, αποδεικνύεται δύσκολη τον χειμώνα, αλλά γίνεται ακόμα πιο δύσκολη με την κάμερα απέναντι.

    Ταινίες μικρού μήκους

    7 χρόνια στη Γερμανία του Σίμου Κορεξενίδη

    #memory #family #migration
    Η Γαρυφαλιά κι ο Γιάννης έφυγαν μετανάστες το 1970 από το χωριό τους στη Δράμα για τη Γερμανία, όπου έμειναν μέχρι το 1977. Τι κέρδισαν; Τι τίμημα έχει ο χρόνος που δεν αναπληρώνεται;

    9+1 μοναξιές του πατέρα της Καλλιόπης Κατσιδονιώτη
    #family #faith

    Το ντοκιμαντέρ αναφέρεται στην καθημερινή ζωή του πατέρα της σκηνοθέτιδος, ενός

    ηλικιωμένου άντρα 85 ετών. Η ταινία προσεγγίζει τη δυσκολία της τρίτης ηλικίας, τη μοναξιά, τον φόβο του θανάτου και το πένθος, καθώς ο πρωταγωνιστής βιώνει την απώλεια της συντρόφου του μετά από 57 χρόνια κοινής πορείας.

    BadLand του Χρήστου Πυθαρά
    #environment #memory
    Τον Ιούλιο του 2018 φωτιά ξέσπασε στο Μάτι και στο Νέο Βουτζά. Άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Μνήμες εικόνων και ήχων από μια μαύρη γη.

    Con Fuoco – A Strange Orchestra του Αναστάση Δαλλή
    #arts #music #education

    Η Con Fuoco είναι μία ορχήστρα από την Θέρμη Θεσσαλονίκης. Δεν μοιάζει όμως με τις άλλες ορχήστρες. Τα τελευταία 20 χρόνια έχει καταφέρει να χαράξει μία πολύ σημαντική μουσική πορεία, παρά τις δυσκολίες.

    Crazy Dance του Γιώργου Κυβερνήτη

    #family #workplace
    Μια οικογένεια Ιταλών γυρίζει την Ελλάδα με ένα πλανόδιο λούνα παρκ. Στήνουν και ξεστήνουν τα παιχνίδια, αλλά και το σπίτι τους, αποκαλύπτουν τη ζωή τους πίσω από τα φώτα. Με ρίζες στο χώρο του θεάματος, δυο αδέλφια κρατούν ζωντανό το μαγικό κόσμο της διασκέδασης, περιπλανώμενοι στην επαρχία και στα νησιά.

    Girls in Flower της Κωνστάντζας Καψάλη
    #memory #anthropology #essay

    Παραπέμποντας σε χειρόγραφο σημείωμα και ακολουθώντας την προσέγγιση του Μαρσέλ Προυστ στο θέμα της μνήμης -ο τίτλος της ταινίας αποτελεί αναφορά στο μυθιστόρημα «Στη σκιά των νεαρών κοριτσιών με τα λουλούδια»-, η σκηνοθέτις χρησιμοποιεί τις αναμνήσεις της για να εξερευνήσει τη θηλυκότητα.

    Homo Camcordus του Γιάννη Ισιδώρου
    #anthropology #essay #urban

    Ένα πολιτικό και ποιητικό οπτικό δοκίμιο για το πάθος της καταγραφής ως τρόπο που βιώνουμε και ερμηνεύουμε τον σύγχρονο κόσμο. Ένα προσωπικό συνειρμικό ταξίδι στην πόλη και τους ανθρώπους της που αναδεικνύει διαφορετικές όψεις της καταγραφικής εμπειρίας και καταγγέλλει σαρκαστικά αυτό που την ίδια στιγμή λατρεύει.

    Otranto των Jonian Bisai και Σωτήρη Τσίγκανου

    #migration #humanrights

    Τέσσερις γυναικείες φωνές σε μία πολυφωνική αφήγηση της ιστορίας του Katër i Radës, του πρώτου σκάφους που βυθίστηκε στη διάρκεια του ναυτικού αποκλεισμού για τις προσφυγικές ροές.

    St. Viniri – το ιερό δάσος της Κωνσταντίνας Μεσσήνη
    #environment  #roots
    Το δάσος της Αγίας Παρασκευής στη Βωβούσα, στο Ανατολικό Ζαγόρι, είναι ένα από τα εναπομείναντα ιερά δάση. Ανέγγιχτο στο χρόνο το διατηρούν οι μύθοι που αποτελούν την προφορική παράδοση του χωριού και μεταφέρονται από γενιά σε γενιά.

    Stefanos Rokos: Nick Cave & The Bad Seeds’ No More Shall We Part των Αρασέλης Λαιμού και Ρηνιώς Δραγασάκη  

    #arts #music

    Ο ζωγράφος Στέφανος Ρόκος ετοιμάζει την έκθεση «Stefanos Rokos: Nick

    Cave & The Bad Seeds’ No More Shall We Part, 14 paintings 17 years later». Η Ρηνιώ Δραγασάκη και η Αρασέλη Λαιμού καταγράφουν στη διάρκεια τριών ετών τις καθημερινές του συνήθειες, την καλλιτεχνική διαδικασία, την έμπνευση και τον δημιουργικό διάλογο με τον θρυλικό μουσικό Nick Cave.

    Αδελφές ψυχές του Βασίλη Λουλέ
    #animals #migration

    Στη Στουτγάρδη της Γερμανίας τρεις παλιοί μετανάστες από διαφορετικές χώρες, μια Γερμανίδα και μια έφηβη πρόσφυγας του καιρού μας, αφηγούνται ιστορίες από τη ζωή με το αγαπημένο τους ζώο. Ιστορίες συνηθισμένες ή απίθανες, αστείες ή συγκινητικές, που δείχνουν την αγάπη ανάμεσα στους ανθρώπους και τα ζώα, σηματοδοτώντας μια κοινή πατρίδα.

    Η επιστροφή του Προμηθέα του Κυριάκου Κατζουράκη
    #environment #politics #economy

    Το ντοκιμαντέρ του Κυριάκου Κατζουράκη ασχολείται με ζητήματα όπως η ενεργειακή φτώχεια και η δυσκολία πρόσβασης του πληθυσμού στους ενεργειακούς πόρους, τα οποία προκύπτουν από τη σύγχρονη ενεργειακή πολιτική στην λεγόμενη μετα-λιγνιτική εποχή.

    Η ιστορία του Γιάννη της Βούλας Γερμανάκου Κοψίνη

    #memory #migration  #family
    Η ιστορία ενός πόντιου πρόσφυγα από την Κριμαία που έφτασε στον Πειραιά το 1919.

    Ημερολόγια Αποστολής των Δάφνης Τόλη και Δημήτρη Μαυροφοράκη
    #society #activism #war

    Με φόντο την ανθρωπιστική κρίση των Ροχίνγκια στο Μπανγκλαντές, το ντοκιμαντέρ παρακολουθεί τον Νικόλα Παπαχρυσοστόμου, επικεφαλής της παρέμβασης των Γιατρών Χωρίς Σύνορα. Ο ίδιος επιχειρεί να αποκωδικοποιήσει τις προσωπικές επιλογές που τον οδήγησαν από τον κόσμο των πολυεθνικών εταιριών στην ανθρωπιστική δράση.

    Κλεονίκη της Άννας Αντωνοπούλου  

    #memory #family #roots

    Η υπεραιωνόβια Κλεονίκη ζει στα βουνά της Ευρυτανίας, τραγουδώντας και λέγοντας ιστορίες από τα παλιά. Μαζί της ζουν ο Κώστας και ο Γιώργος, δύο από τα οκτώ παιδιά της. Όλοι περιμένουν το πανηγύρι του Σωτήρος, όπου το μικρό χωριό ξαναζωντανεύει.

    Λοσάντζελε Αθήνα και πάλι πίσω του Χάρη Γιουλάτου
    #arts #socialmedia #media

    Η κοινότητα των κωμικών βρίσκει καταφύγιο στο Internet. Ο Κώστας Μαλιάτσης Σάλας, γνωστός μέσα από το YouTube και το όραμά του για το Λοσάντζελε σε ένα ντοκιμαντέρ για το παρεξηγημένο χιούμορ και την ελευθερία του λόγου.

    Μαύρη Αλήθεια του Γιώργου Μπισδίκη
    #environment #work #anthropology

    Ένας βοσκός ζει ανάμεσα στην σκληρή καθημερινότητα του και το πάθος του. Κατά την διάρκεια της κινηματογράφησης βρίσκει το θάρρος να παραδεχτεί την αλήθεια του.

    Μέσα μου βλέπω μονάχα θάλασσα των Αλέξη Χατζηγιάννη, Γιώργου Κυβερνήτη, Νεφέλης Οικονόμου – Πάντζου, Μαρίας Σιδηροπούλου
    #arts #music #portrait

    Πλήξη, φυγή, θάλασσα, πόλη και ελεύθερος χρόνος. Ο Βαγγέλης Γερμανός σχεδόν 40 χρόνια μετά «Τα μπαράκια» και με περιστασιακές βουτιές στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, μάς παρασέρνει σε μια καλοκαιρινή περιπέτεια γεμάτη χρώματα, θάλασσα και ήχους.

    Ο Χειροπαλαιστής του Γιώργου Γούση

    #family #sports #portrait
    O Παναγιώτης είναι ένας 30χρονος πρωταθλητής στο άθλημα της χειροπάλης (bras de fer) και ιδιοκτήτης καφενείου σε ένα απομακρυσμένο χωριό. Το πορτρέτο ενός νέου άνδρα που ταλαντεύεται καθημερινά μεταξύ των ονείρων του και της πραγματικότητας της ζωής στην ελληνική επαρχία.

    Ο Χριστός γεννήθηκε στο Ροζικλαίρ του Κώστα Δημολίτσα
    #arts #memory #cinema

    Ένας φόρος τιμής στον ιστορικό λαϊκό κινηματογράφο Ροζικλαίρ της Πατησίων, που τάραξε την κοινή γνώμη τις δεκαετίες του ’50 και του ’60 εξαιτίας των ακατάλληλων ταινιών που πρόβαλλε, αδιαφορώντας για την λογοκρισία και τους ηθικούς φραγμούς της εποχής. Στο ντοκιμαντέρ μιλούν οι Τάκης Σπετσιώτης, Λευτέρης Ξανθόπουλος, Δημήτρης Κολάτος, Μπέτυ Βακαλίδου, Νίκος Ζερβός, Γιώργος Χρονάς κ.ά.

    Περί τέχνης του κλαδέματος της Φανής Μπήτου
    #environment #urban

    O Χέρμαν θέλει να ομορφύνει τα δέντρα της Αθήνας. Με οδηγό τις πρακτικές κλαδέματος του δασκάλου του, μπάρμπα-Τάκη και έμπνευση από τα κείμενα αισθητικής του προπάππου Ε. Παπανούτσου, στον ελεύθερό του χρόνο κλαδεύει τα δέντρα της πρωτεύουσας, προτείνοντας έναν τρόπο φροντίδας για το υποβαθμισμένο πράσινο της πόλης.

    Πήγα, είδα, άκουσα της Μαίρης Μπουλή
    #humanrights #society #education

    Μπορεί ένας τυφλός να δει την Ακρόπολη; Μπορεί ένα άτομο με κώφωση να ακούσει τον ήχο της θάλασσας; Τα μουσεία της Ελλάδας είναι προσβάσιμα; Το Πήγα, Είδα, Άκουσα είναι ένα ντοκιμαντέρ που διερευνά το ζήτημα της προσβασιμότητας και τον τρόπο με τον οποίο τα άτομα με αναπηρία βιώνουν την ελληνική πραγματικότητα.

    Πλάνα απ’ έξω των Διονυσίας Κοπανά και Κώστα Κορρέ
    #humanrights #education #law

    Η κάμερα γίνεται παράθυρο στην ελεύθερη ζωή για τους κρατούμενους και μαθητές του 2ου Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας των φυλακών Πάτρας. Οι φωνές των συμμετεχόντων κάνουν εικόνα την ελπίδα και τα όνειρα τους, αποκτούν φόρμα, χρώμα και ήχο, σε ένα ηλιοβασίλεμα, στον ήχο του κύματος, στον ανοιχτό ουρανό. Μια ταινία που γεννήθηκε μέσα από το εργαστήριο του Νεανικού Πλάνου σε μια απόπειρα να συνδεθεί το έξω του κόσμου με το μέσα της φυλακής.

    Συλλέγοντας το χρόνο του Χρήστου Σαγιά
    #arts #history #cinema

    Ο Δημήτρης Πιστιόλας, συνταξιούχος των ΕΛ.ΤΑ., διατηρεί το μεγαλύτερο μουσείο κινηματογραφικών μηχανών παγκοσμίως. Ενενήντα χρονών πλέον, ο Δημήτρης αναπολεί το παρελθόν που κρύβουν οι μηχανές του, ελπίζοντας οι αναμνήσεις να μη χαθούν για πάντα.

    Χέρια σε χλωρίνη της Ιωάννας Νεοφύτου
    #humanrights #economy #work

    Δύο γυναίκες μέσης ηλικίας συζητούν και καθαρίζουν δωμάτια ξενοδοχείων και γκαλερί σύγχρονης τέχνης. Οι φιγούρες τους δεν συναντιούνται ποτέ στην οθόνη, ωστόσο οι συζητήσεις τους και οι σκέψεις τους γύρω από τις σύγχρονες εργασιακές συνθήκες τις φέρνουν κοντά. Η ιστορία δύο γυναικών που για χρόνια έχουν τα χέρια τους βουτηγμένα στην χλωρίνη.

    Χρώματα και Σκιές του Ανδρέα Χατζηπατέρα  
    #memory #work #family

    Το ντοκιμαντέρ εξερευνά τις διαταραχές της μνήμης μέσα από τις αφηγήσεις ενός άνδρα για σημαντικές στιγμές της ζωής του. Φτάνοντας στα όσα συμβαίνουν σήμερα, γίνεται ξεκάθαρο ότι ο άνδρας δεν μπορεί να ξεχωρίσει την πραγματικότητα από τα όνειρα.

    Αφιέρωμα Σταύρος Καπλανίδης

    Ένα αφιέρωμα στον αγαπημένο Σταύρο Καπλανίδη, ο οποίος έφυγε πρόσφατα από τη ζωή, πραγματοποιεί το 22ο ΦΝΘ, προβάλλοντας τρία από τα σημαντικότερα ντοκιμαντέρ του, καθώς και την τελευταία του δουλειά.

    Σταύρος Τορνές, ο φτωχός κυνηγός του νότου, 1994
    #cinema #arts #portrait

    Σταύρος Τορνές: Ένας μυθικός κινηματογραφιστής ή ένας κινηματογραφιστής-μύθος; Ίσως τίποτα απ’ όλα αυτά, ίσως κάτι πολύ περισσότερο. Η ταινία επιχειρεί να προσεγγίσει τη ζωή και το έργο του Σταύρου Τορνέ: ψηλαφεί εικόνες του, αφουγκράζεται ψιθύρους του, εισχωρεί στις μνήμες φίλων του, ακολουθεί ίχνη του, για ν’ αποτυπώσει το βιογραφικό πορτρέτο ενός κινηματογραφιστή που στάθηκε μέχρι το τέλος συνεπής σ’ αυτά που είδε, έζησε και πίστεψε.

    Play it again, Χρήστο, 2007
    #cinema #memory #portrait

    Η ταινία συστήνει τον Xρήστο Bακαλόπουλο και κάνει ευρύτερα γνωστή την πολυσχιδή του δραστηριότητα και πνευματική πορεία στην τόσο σύντομη ζωή του (1956-1993). Κριτικός κινηματογράφου, παραγωγός ραδιοφωνικών εκπομπών, αρθρογράφος, συγγραφέας, σεναριογράφος και σκηνοθέτης κινηματογραφικών ταινιών, μα, πάνω απ’ όλα, ένα ευαίσθητο και μαχητικό πνεύμα, ο Χρήστος Βακαλόπουλος σημάδεψε με τον λόγο και τα σχόλιά του τη σκέψη στη χώρα μας, για σχεδόν είκοσι χρόνια (1974-1993). Το ντοκιμαντέρ απέσπασε το βραβείο κοινού στο 9ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης το 2007.

    Anna Wich: Φωτογράφος, 2013
    #arts #portrait #cinema

    Η γερμανίδα φωτογράφος Άννα Βιχ επέλεξε να ζήσει και να εργαστεί στην Αθήνα. Μακριά από την καρτποσταλική γραφικότητα, επέλεξε να φωτίσει περιφρονημένες όψεις της χώρας: την καθημερινότητα στην πόλη, τους τόπους και τους ανθρώπους της, τον παλαιό ελαιώνα που έχει μετατραπεί σε υποβαθμισμένη γειτονιά, αδέσποτες γάτες… Αλλά και την πραγματική σχέση της νέας Ελλάδας με την αρχαιότητα, καθώς επίσης και τη μαγεία της θάλασσας.

    Ο Τέος και ο Σταύρος, 2019
    #portrait #memory #politics

    Το τελευταίο κινηματογραφικό ντοκιμαντέρ του Σταύρου Καπλανίδη αφορά τα Εξάρχεια της μεταπολίτευσης και τον Τέο Ρόμβο, ένα από τα πρόσωπα της εναλλακτικής κουλτούρας με το οποίο συμπορεύτηκε στη ζωή του. Η ταινία ολοκληρώθηκε με τις οδηγίες του Σταύρου Καπλανίδη από τον Χρόνη Θεοχάρη.

    Αγέλαστος Πέτρα, 20 χρόνια μετά

    Μια ειδική προβολή του ντοκιμαντέρ του Φίλιππου Κουτσαφτή, Αγέλαστος Πέτρα, που συμπληρώνει 20 χρόνια από την πρεμιέρα του, θα πραγματοποιηθεί στο 22ο ΦΝΘ. Θα προβληθεί, επίσης, υλικό από το νέο ντοκιμαντέρ του σκηνοθέτη για την Ελευσίνα.

    Αγέλαστος πέτρα του Φίλιππου Κουτσαφτή 
    #archaeology #urban #history

    Η Ελευσίνα είναι μια μικρή βιομηχανική πόλη 20 χιλιόμετρα δυτικά της Αθήνας. Με την πόλη αυτή δέθηκε από τα προϊστορικά ακόμη χρόνια ο αγαπημένος μύθος των αρχαίων, ο μύθος της θεάς Δήμητρας, θεάς της Γεωργίας και της ευφορίας της γης και της κόρης της Περσεφόνης. Τα Ελευσίνια μυστήρια που τελούνταν εδώ και δύο χιλιετίες σχετιζόταν με τον κύκλο της ίδιας της ζωής και χάριζαν στους μύστες ελπίδα και μακαριότητα για να αντιμετωπίσουν το θάνατο. Εδώ, που σύμφωνα με το μύθο πρωτοκαλλιεργήθηκαν τα δώρα της θεάς, τα δημητριακά, εδώ αναπτύχθηκαν οι μεγαλύτερες βιομηχανίες της Ελλάδας, με καταστροφικές συνέπειες για την περιοχή και το ιερό. Η Ελευσίνα είναι δυτικά, χώρος ιερός σημείο και όριο για να δει κανείς τον κόσμο γύρω του όσο και τον εαυτό του.

    Πολιτισμός
    Σίβυλλα
    Helios Kiosk