• Αναζήτηση
  • Δραγασάκης: Προς κατάργηση ο νόμος Κατσέλη

    Το πλαίσιο που θα αντικαταστήσει το νόμο Κατσέλη αναζητά το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης

    Ένα νέο μοντέλο προστασίας της πρώτης κατοικίας αναζητά η κυβέρνηση, προκειμένου να συνεχιστεί το μέτρο και μετά την κατάργηση του νόμου Κατσέλη, που λήγει στο τέλος του έτους.

    Όπως ανέφερε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης Γιάννης Δραγασάκης, η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να υπάρχει σε ισχύ το πλαίσιο για την προστασία της πρώτης κατοικίας, σημειώνοντας ωστόσο ότι «ο νόμος Κατσέλη είναι προϊόν της κρίσης».

    Σύμφωνα με τον κ. Δραγασάκη, κάποιες από τις αναγκαίες τροποποιήσεις στο νόμο, έγιναν το περασμένο καλοκαίρι, όπως η υποχρεωτική άρση του τραπεζικού απορρήτου, που ξεκίνησε να εφαρμόζεται από τις 15 Σεπτεμβρίου.

    «Τον Δεκέμβριο θα εξετάσουμε την πορεία του νόμου με βάση τα νέα δεδομένα και θα κινηθούμε ανάλογα», πρόσθεσε. Ο υπουργός Οικονομίας υπογράμμισε πως αυτή τη στιγμή υπάρχει ένα μεγάλο απόθεμα υποθέσεων που έχουν υπαχθεί στον νόμο οι οποίες δεν έχουν εκδικαστεί και τόνισε ότι υπάρχει αμοιβαίο συμφέρον να βρεθεί λύση αποσυμφόρησης, ενώ κάλεσε τις τράπεζες να αναλάβουν πρωτοβουλίες προς αυτή την κατεύθυνση αυτή.

    Όσο για το τι θα μπορούσε να περιλαμβάνει το νέο πλαίσιο προστασίας, ο κ. Δραγασάκης ενδεικτικά ανέφερε ότι θα υπάρχουν προληπτικές δράσεις κατά της υπερχρέωσης, όπως η σύσταση της Αρχής Πιστοληπτικής Ικανότητας ιδιωτών και επιχειρήσεων, αλλά και ενεργητικές πολιτικές, όπως η ενεργοποίηση της στεγαστικής πολιτικής καθώς και της επιδότησης στεγαστικών δανείων.

    Αναλυτικά όσα ανέφερε ο κ. Δραγασάκης στη συνέντευξη Τύπου:

    «Σας καλωσορίζουμε στο Υπουργείο. Σήμερα σας καλέσαμε για να σας παρουσιάσουμε τον προγραμματισμό του Υπουργείου, το σχέδιο δράσης του Υπουργείου. Ένα προγραμματισμό που έχει αποδέκτη την κοινωνία και είναι ανοιχτό ακριβώς στο διαρκή έλεγχό της.

    Πριν περάσω στις συγκεκριμένες δράσεις στις οποίες θα αναφερθούμε, θα ήθελα να πω εισαγωγικά ότι η έξοδος της χώρας από τα μνημόνια και την επιτροπεία που είχαμε όλα αυτά τα χρόνια, συμπίπτει χρονικά με μια αυξανόμενη αβεβαιότητα στον κόσμο και με μια γεωπολιτική ένταση, θα έλεγε κανείς, σε πολλά σημεία του κόσμου, μαζί και στην ευρύτερη περιοχή μας.

    Ακριβώς γι’ αυτό η έξοδος από τα μνημόνια έχει το χαρακτήρα ενός παράθυρου ευκαιρίας, το οποίο καλούμαστε να αξιοποιήσουμε όχι μόνο εμείς ως κυβέρνηση, αλλά όλες οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας, ο επιχειρηματικός κόσμος, οι εργαζόμενοι, η κοινωνία συνολικά, ούτως ώστε αξιοποιώντας τα νέα δεδομένα τα

    οποία έχουμε, να μπορέσουμε να σχεδιάσουμε το μέλλον και να οργανώσουμε το μέλλον μας σε ποιο σταθερές βάσεις.

    Για να το κάνουμε αυτό υπάρχουν κάποια προαπαιτούμενα. Κάποιες προϋποθέσεις. Η πρώτη προϋπόθεση είναι να αξιολογήσουμε σωστά τη νέα συγκυρία και να δούμε ότι βεβαίως τα προβλήματα και η κληρονομιά της κρίσης είναι εδώ, αλλά δημιουργούνται και δυνατότητες καλύτερες για την αντιμετώπισή τους.

    Η οικονομία είναι σε ανάκαμψη. Εδραιωμένη τώρα πια. Ορισμένοι λένε μέτρια ανάκαμψη. Βεβαίως μέτρια, αλλά είναι ανάκαμψη. Δεν έχει καμία σχέση με την ύφεση και την καταστροφή που είχαμε στο παρελθόν. Είναι άλλο πράγμα να καταστρέφονται 130.000 επιχειρήσεις όπως έγινε από την αρχή της κρίσης μέχρι το 2014 και είναι άλλο να δημιουργούνται 100.000 νέες επιχειρήσεις, όπως συμβαίνει από το 2015 μέχρι το 2017.

    Και μόνο το πρώτο δεκάμηνο του 2018 τα στοιχεία που έχουμε μας δείχνουν ότι δημιουργήθηκαν πέντε φορές περισσότερες επιχειρήσεις από ότι είχαν δημιουργηθεί το αντίστοιχο διάστημα το 2014.

    Άρα έχουμε μπει σε μια νέα φάση. Η δημοσιονομική θέση της χώρας είναι ισχυρή. Το μακροοικονομικό περιβάλλον ευρύτερα έχει βελτιωθεί. Το δημόσιο χρέος αν και δεν υπήρξε η οριστική και ριζική λύση που εμείς θα θέλαμε, είναι υπό έλεγχο για αρκετά χρόνια. Το μαξιλάρι ρευστότητας που έχουμε δημιουργήσει μας δίνει μια θωράκιση έναντι εξωγενών κινδύνων και το πιο σημαντικό η κοινωνία παρά το βάθος που πήρε αυτή η κρίση και η παρατεταμένη λιτότητα, παρά την προσφυγική κρίση η κοινωνία είναι όρθια με προβλήματα, με τραύματα, αλλά είναι όρθια.

    Μια δεύτερη προϋπόθεση που νομίζω ότι είναι σημαντική, είναι να ενσωματώσουμε στη δράση μας, στην πολιτική μας, στον ισχυρισμό μας, μαθήματα του παρελθόντος. Δεν είναι δυνατόν μετά από μια τόσο οδυνηρή και πολυεπίπεδη χρεοκοπία να μην βγάλουμε συμπεράσματα και να μην αντιμετωπίσουμε παθογένειες του παρελθόντος.

    Και μάλιστα όταν βλέπουμε ορισμένα κρούσματα του τελευταίου διαστήματος να μας δείχνουν ακριβώς ότι τα μαθήματα πρέπει να είναι σωστά. Μέχρι σήμερα μιλήσανε όλοι αρκετά για τις παθογένειες του ελληνικού κράτους, για τα προβλήματα του πολιτικού συστήματος και πολύ καλά κάνανε, αλλά τώρα βλέπουμε ότι και ο ιδιωτικός τομέας είναι μέρος της κρίσης και μέρος του προβλήματος. Και ως επιχειρηματική συμπεριφορά και ως εταιρική διακυβέρνηση.

    Άρα βλέπουμε ότι η κρίση ήταν συστημική. Αφορούσε δηλαδή τον τρόπο ανάπτυξης και τον τρόπο διακυβέρνησης και στο επίπεδο του κράτους και στο επίπεδο των θεσμών και στο επίπεδο των επιχειρήσεων και δημόσιων και ιδιωτικών.

    Γι’ αυτό και εμάς δεν υπάρχει δίλημμα εάν πρέπει να συνεχίζονται να γίνονται ή όχι μεταρρυθμίσεις. Το ερώτημα είναι τι μεταρρυθμίσεις. Πρέπει να συνεχιστούν και να ενταθούν μεταρρυθμίσεις, μετασχηματισμοί και αλλαγές οι οποίες όμως δεν θα είναι μεταρρυθμίσεις λιτότητας, αλλά θα είναι μεταρρυθμίσεις που θα ενισχύουν την ανάπτυξη και την απασχόληση, θα μειώνουν τις ανισότητες και θα στρέφουν την οικονομία σε πιο εξωστρεφείς, καινοτόμες και ποιοτικά υψηλότερες θέσεις.

    Η τρίτη προϋπόθεση είναι ότι πρέπει να διαμορφώσουμε και συνθήκες προγραμματικού διαλόγου με αντιπαραθέσεις όπου είναι αναγκαίο, αλλά και με συγκλίσεις όπου είναι δυνατές και συναινέσεις σε κάποια κεντρικά ζητήματα που αφορούν στόχους και όρους λειτουργίας της δημοκρατίας και της κοινωνίας.

    Στον προγραμματισμό της δράσης του Υπουργείου μας για να έρθω στο συγκεκριμένο, προσπαθούμε να ενσωματώσουμε ακριβώς αυτές τις αρχές που είπα προηγούμενα και ακόμα και σε πιο αναλυτικό επίπεδο.

    Δηλαδή πρώτον επιμένουμε στη λογική της στοχοθεσίας. Θέλουμε το Υπουργείο να λειτουργεί με βάση στόχους. Και γι’ αυτό ακριβώς, όπως θα δείτε, το σχέδιο δράσης του Υπουργείου απαρτίζεται από 142 δράσεις. Εννοείται ότι αριθμός είναι σχετικός δεν είναι στατικός. Το σχέδιο διαρκώς θα εμπλουτίζεται με νέες δράσεις.

    Οι δράσεις αυτές είναι αποτέλεσμα της εξειδίκευσης που κάναμε της αναπτυξιακής στρατηγικής την οποία υλοποιούμε. Δεν είναι δηλαδή απλώς 142 δράσεις. Συνθέτουν όλες αυτές το γενικό πλαίσιο στο οποίο κινούμαστε.

    Η δεύτερη αρχή είναι δεσμευτικότητα. Οι εξαγγελίες πια δεν νομίζω ότι έχουν πολύ νόημα. Εκείνο που ενδιαφέρει είναι τι υλοποιούμε και πότε το υλοποιούμε και πώς το υλοποιούμε.

    Αυτό το οποίο προσπαθούμε να κάνουμε εδώ είναι λίγο τολμηρό από πολλές απόψεις, αλλά μας ενθαρρύνει το γεγονός ότι το δοκιμάσαμε στα συνέδρια τα περιφερειακά που κάναμε, δηλαδή όπως γνωρίζετε, καταγράφηκαν από το γραφείο του κ. Βερναδάκη όλες οι εξαγγελίες του Πρωθυπουργού και των Υπουργών, δημιουργήθηκε ένα αρχείο, κατανεμήθηκαν οι δράσεις αυτές στα υπουργεία και

    πρέπει να πω ότι το δικό μας το υπουργείο τα έχει πάει καλά. Δηλαδή έχουμε 67% των δράσεων ολοκληρώσει και οι υπόλοιπες είναι είτε στο στάδιο της υλοποίησης, είτε ένα μικρό μέρος είναι ακόμα στη φάση του σχεδιασμού της υλοποίησης.

    Αυτό δείχνει ότι όταν δουλέψουμε σωστά και κατά τη φάση του σχεδιασμού και κατά τη φάση μετά της υλοποίησης, μπορούμε να πετύχουμε αυτή τη δεσμευτικότητα για την οποία μίλησα.

    Η τρίτη αρχή είναι διαφάνεια, κοινωνικός έλεγχος, διαρκής λογοδοσία. Από σήμερα το σχέδιο δράσης του Υπουργείου είναι αναρτημένο στο site του Υπουργείου. Άρα όλοι εσείς οι δημοσιογράφοι, αλλά και οι πολίτες έχετε όλη την ευχέρεια να μας ελέγχετε καθημερινά.

    Και όποτε βλέπετε καθυστερήσεις να μας ρωτάτε και να προσπαθούμε εμείς να δούμε αν υπάρχουν καθυστερήσεις και πού οφείλονται.

    Τέλος, μια τελευταία αρχή που πρέπει να ενσωματώσουμε είναι η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων από την εφαρμογή των πολιτικών. Εδώ ως σύστημα δημόσιας διοίκησης και λειτουργίας είμαστε πίσω. Το συζητούμε. Δηλαδή δεν υπάρχουν αυτόματοι μηχανισμοί που να παρακολουθούν το αποτέλεσμα των δράσεων.

    Είμαστε εδώ σε διάλογο και εντός του Υπουργείου με τους Γραμματείς και με τις υπηρεσίες για να διαμορφώσουμε ένα σύστημα παρακολούθησης και αξιολόγησης των αποτελεσμάτων, το οποίο μετά θα οδηγήσει σε επανασχεδιασμό των δράσεων κλπ.

    Προφανώς δεν θα αναφερθούμε σήμερα σε όλες τις δράσεις. Εσείς θα έχετε την ευκαιρία μελετώντας να εντοπίσετε θέματα και μπορούμε να επανέλθουμε στη συζήτηση όποιων θεμάτων θελήσετε. Θα ήθελα εγώ να ξεχωρίσω 10 από τις δράσεις αυτές που νομίζω ότι έχει μια σημασία να αναφερθώ σε αυτές.

    Πρώτον: Όπως θα έχετε δει, αλλάζει ο νόμος για την εταιρική διακυβέρνηση και για την εποπτεία των επιχειρήσεων, όπως είναι πιο εύληπτο. Έμφαση θα δοθεί στην προληπτική εποπτεία και ειδικά στη μέριμνα για την έγκαιρη δημοσίευση των οικονομικών καταστάσεων, με αυστηρές κυρώσεις σε αυτούς που τα παραβαίνουν.

    Αυτό το μέτρο και άλλα φυσικά, θα περιέχονται στο νόμο. Σε συνδυασμό με την ποινικοποίηση της ευθύνης των ελεγκτών που ήδη έχει θεσμοθετηθεί, ελπίζουμε, πιστεύουμε θα βάλουν ανάχωμα σε κρούσματα σαν αυτά τα

    οποία έχουν πλήξει τελευταία την αξιοπιστία όχι μόνο των επιχειρήσεων, αλλά δυστυχώς την αξιοπιστία και της χώρας μας.

    Μαζί με το νόμο που έχει ήδη κατατεθεί για το μετασχηματισμό των επιχειρήσεων, ολοκληρώνουμε έναν κύκλο αλλαγών στο Εταιρικό Δίκαιο και ελπίζουμε, όπως είπα, ότι το αποτέλεσμα θα φανεί στην πορεία.

    Θέλω να τονίσω στο σημείο αυτό όμως, ότι η σωστή εταιρική διακυβέρνηση, δεν είναι θέμα μόνο νόμων, αλλά είναι θέμα καθημερινής πρακτικής. Είναι ευθύνη όχι μόνο του κράτους και των κυβερνήσεων, είναι ευθύνη και των ίδιων των επιχειρήσεων και των Ενώσεων των επιχειρήσεων. Και θέλω να πω ότι για μας, η κριτική που γίνεται πολλές φορές και καθ’ υπερβολήν ορισμένες, είναι καλοδεχούμενη, αλλά ίσως έχει έρθει η ώρα και για κάποια αυτοκριτική για φαινόμενα τα οποία παρατηρούμε.

    Θέλω όμως να πω ότι δεν πρέπει να βλέπουμε μόνο το χθες και τις αρρώστιες του, πρέπει να βλέπουμε και το ότι με τα μέτρα που παίρνουμε, βάζουμε τις βάσεις για μια νέα, κοινωνικά υπεύθυνη επιχειρηματικότητα.

    Η δεύτερη δράση αφορά στις επενδύσεις, μάλλον είναι πολλές δράσεις εδώ. Εκείνο το οποίο θέλω να τονίσω είναι ότι οι επενδύσεις είναι το κλειδί, πρώτον για τη δημιουργία πολλών και ποιοτικών θέσεων εργασίας και δεύτερον, είναι το κλειδί για ν’ αλλάξουμε το παραγωγικό σύστημα, το παραγωγικό μοντέλο.

    Αυτό προσδιορίζει και το είδος των επενδύσεων που χρειαζόμαστε. Σε όλες τις επενδύσεις είμαστε θετικοί, όμως προτεραιότητά μας είναι, επενδύσεις οι οποίες δημιουργούν ποιοτικές θέσεις εργασίας και συμβάλλουν στην εξωστρέφεια της οικονομίας, στην καινοτομία, στην υψηλότερη προστιθέμενη αξία, σ’ αυτό δηλαδή που ονομάζουμε αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου.

    Στην κατεύθυνση αυτή, πρώτον, απλουστεύουμε τον αναπτυξιακό νόμο με τροπολογίες που ήδη έχουν κατατεθεί. Δεύτερον, εμπλουτίζουμε, κάνουμε πιο ισχυρά τα κίνητρα για ειδικά καθεστώτα, όπως π.χ. θέλουμε να ενθαρρύνουμε μεγάλες ξένες επιχειρήσεις και ομίλους, να εγκαταστήσουν στη χώρα μας ενδοομιλικές υπηρεσίες, κέντρα έρευνας και άλλες λειτουργίες για τις οποίες έχουμε πλεονεκτήματα.

    Και τέλος, έρχεται νέος νόμος για τις στρατηγικές επενδύσεις, με ισχυρότερα κίνητρα, ταχύτερες διαδικασίες και μεγαλύτερη ασφάλεια δικαίου. Δυστυχώς, ο προηγούμενος νόμος, αν και ονομάστηκε fast track, δεν είχε τα

    προσδοκώμενα αποτελέσματα και γι’ αυτό προχωρούμε σε μια πιο αποφασιστική, θέλουμε να πιστεύουμε, νομοθεσία.

    Τρίτη δράση: Επεκτείνουμε την εξ αποστάσεως ίδρυση επιχειρήσεων. Όπως γνωρίζετε, ήδη έχει δημιουργηθεί η δυνατότητα να δημιουργούνται επιχειρήσεις από απόσταση, μονοπρόσωπες, σε λίγα λεπτά, αυτό θα επεκταθεί και θα εμπλουτισθεί και με άλλες δράσεις που θα βελτιώνουν το επιχειρηματικό περιβάλλον.

    Επιτρέψτε μου στο σημείο αυτό ένα μικρό, σύντομο σχόλιο. Άκουσα τις δηλώσεις του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης για κάποια έκθεση, Doing Business in Greece που βρήκε τελευταία. Θέλω να επισημάνω, όταν διαβάζουμε τέτοιες εκθέσεις, δεν πρέπει να κοιτάμε μόνο το μέσο όρο. Πρέπει να κοιτάμε αν υπάρχουν θετικά στοιχεία, αρνητικά τα οποία δυσκολεύουν τη θέση μας, διότι ο μέσος όρος πολλές φορές παραπληροφορεί.

    Εδώ λοιπόν, πράγματι υπάρχουν στη χώρα μας αρνητικοί παράγοντες, οι οποίοι βαραίνουν τη θέση της χώρας μας. Ποιοι είναι αυτοί οι παράγοντες; Τους αναφέρει η ίδια έκθεση του Doing Business.

    Πρώτος είναι η δυσκολία πρόσβασης σε πιστώσεις, το γνωστό πρόβλημα του τραπεζικού συστήματος που έχουμε λόγω των πολλών κόκκινων δανείων. Δεύτερο είναι, η βραδύτητα στη Δικαιοσύνη, του δικαστικού συστήματος. Και τρίτο είναι η απουσία Κτηματολογίου. Δηλαδή τρεις παράγοντες που έχουν να κάνουν με το παλιό μοντέλο, είναι αυτοί που ευθύνονται για την όχι τόσο θετική θέση της χώρας μας.

    Θα περίμενα όμως, πολιτικοί στη χώρα μας να βλέπουν και την άλλη πλευρά. ότι παρ’ όλα αυτά υπάρχουν και θετικά. Υπάρχουν τουλάχιστον τρεις δείκτες που οι επιδόσεις της χώρας μας είναι καλύτερες από τις επιδόσεις της Γερμανίας. Γιατί πρέπει να μην το πούμε αυτό; Γιατί πρέπει να το κρύψουμε αυτό; Γιατί πρέπει να βλέπουμε μόνο τη σκοτεινή πλευρά των πραγμάτων, όταν μάλιστα αυτή η σκοτεινή πλευρά, ακριβώς είναι το παρελθόν το οποίο αλλάζουμε σήμερα;

    Και για να μη σας αφήσω με την περιέργεια, διότι αυτά γράφονται έτσι κι αλλιώς, είναι η εκκίνηση επιχειρήσεων, η προστασία μειοψηφικών επενδυτών, διασυνοριακό εμπόριο και άλλοι δείκτες, στους οποίους έχουμε θετικές επιδόσεις.

    Τέταρτη δράση, είναι το θέμα της χρηματοδότησης. Ανακοινώσαμε πρόσφατα και δε θα είμαι αναλυτικός εδώ, 35 εργαλεία, τα οποία αποτελούν συμπληρωματικά μέσα, είναι αυτό που ονομάσαμε κάποτε παράλληλο τραπεζικό

    σύστημα, τα οποία θα είναι και η προίκα στην αναπτυξιακή Τράπεζα, όταν αρχίσει να λειτουργεί. Θα έλεγα με μια υπερβολή, ότι η αναπτυξιακή Τράπεζα με μια έννοια ήδη λειτουργεί, με την έννοια ότι χρηματοδοτικά έργα και προγράμματα ήδη τίθενται σ’ εφαρμογή.

    Ξεχωρίζουμε σ’ αυτό το θέμα των μικροπιστώσεων, επειδή απαιτεί και νομοθετική ρύθμιση, καθυστερήσαμε λίγο διότι έπρεπε να βρούμε τη χρυσή τομή στο θέμα της εποπτείας. Υπάρχουν μοντέλα διεθνώς όπου η εποπτεία γίνεται από τις κεντρικές Τράπεζες, υπάρχουν μοντέλα όπου η εποπτεία γίνεται από άλλους φορείς, επιλέξαμε τελικά να γίνεται από την κεντρική Τράπεζα αλλά μ’ ένα ειδικό καθεστώς εποπτείας που να μη δυσκολεύει τη λειτουργία αυτού του θεσμού, ο οποίος πρέπει να είναι εξ ορισμού ευέλικτος.

    Το νομοσχέδιο αυτό είναι, όλα τα νομοσχέδια για τα οποία θα μιλήσω είναι να έχουν ολοκληρωθεί, να έχουν κατατεθεί ή να έχουν ψηφιστεί κιόλας, μέχρι το τέλος του έτους.

    Πέμπτο: Αναπτυξιακή Τράπεζα: Θα έχετε προσέξει ότι εδώ και καιρό, ούτε εμείς εδώ οι Υπουργοί ούτε ο Πρωθυπουργός μιλάμε για την αναπτυξιακή Τράπεζα. Θέλουμε πρώτα να δημιουργηθεί και μετά να μιλήσουμε γι’ αυτήν. Γιατί; Διότι χάθηκε χρόνος. Και ελπίζω να δοθεί ευκαιρία στη Βουλή να γίνω πιο αναλυτικός. Τώρα θέλω απλώς να δώσω κάποια πληροφόρηση σ’ εσάς.

    Χάθηκε χρόνος πρώτον, διότι έπρεπε να πείσουν και έπρεπε να υπερβούμε ελλείμματα αξιοπιστίας της χώρας μας, του παρελθόντος. Πρέπει να σας πω ότι εμείς πήραμε απόφαση στο ΚΥΣΟΙΠ ήδη απ’ τον Απρίλιο του 2015, να δημιουργήσουμε την Αναπτυξιακή Τράπεζα, αλλά αντιμετωπίσαμε ένα φράγμα ερωτημάτων: «Θέλετε να κάνετε μια νέα ΕΤΒΑ;», μας ρωτούσαν, υπονοώντας καταστάσεις αρνητικές.

    Χάθηκε λοιπόν χρόνος γι’ αυτό, αλλά χάθηκε και χρόνος επειδή και εγχώριες δυνάμεις και πολιτικές και οικονομικές, ήταν αντίθετες. Και είναι αντίθετες. Για δικούς τους λόγους. Λάθος κατά την άποψή μου. Το έχουν παρεξηγήσει. Εμείς λοιπόν, κάμψαμε τις αντιστάσεις, όχι μόνο πείσαμε, αλλά εξασφαλίσαμε, όπως γνωρίζετε, δήλωση του Eurogroup από πέρυσι, ότι όχι μόνο θεωρεί θετικό αλλά και θα στηρίξει τη δημιουργία μιας τέτοιας Τράπεζας.

    Από τον Απρίλιο, σε συνεργασία με την Αναπτυξιακή Τράπεζα Γαλλίας, έχουμε μπει στην τελική ευθεία, σύντομα θα έχουμε το νομοσχέδιο και οι αρμόδιοι αναζητούν και χώρο για να στεγαστεί η λειτουργία της Τράπεζας το 2019.

    Έκτη δράση, θέλω ν’ αναφερθώ στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Διάβαζα στο «Ριζοσπάστη» μια κριτική σήμερα, ότι η ΔΑΣ μας ευνοούν τους επιχειρηματικούς ομίλους. Βεβαίως μας ενδιαφέρει στα πλαίσια του παγκόσμιου ανταγωνισμού που ζούμε, να δημιουργήσουμε συνθήκες επενδύσεων και μάλιστα από την εκλογή του νέου Προέδρου των ΗΠΑ και μετά, ζούμε ένα παγκόσμιο φορολογικό ανταγωνισμό τον οποίο εμείς δεν θέλουμε να ακολουθήσουμε, γι’ αυτό προσπαθούμε να δημιουργήσουμε άλλα κίνητρα (η ταχύτητα, το ευρύτερο θετικό περιβάλλον) αλλά δεν θεωρώ ότι είναι αρνητικό το να επιδιώκει κανείς να κάνει τη χώρα του ένα επενδυτικό προορισμό.

    Όμως αυτό που είναι σωστό είναι ότι δεν είναι δυνατό να περιμένουμε την ανάπτυξη μόνο με ξένες επενδύσεις, όσες πολλές κι αν έρθουν. Η ανάπτυξη είναι ενδογενής και να έχει ως βάση τις εγχώριες επιχειρήσεις και ειδικά τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Πέρα από τα πολλά μέτρα και δράσεις που θα βρείτε, που αναφέρονται στις μικρές επιχειρήσεις δημιουργούμε και μια δομή υποστήριξης των μικρών και των μεσαίων επιχειρήσεων σε μια βάση εξατομικευμένης βοήθειας κυρίως των επιχειρήσεων που θέλουν να κάνουν επενδύσεις.

    Και γι’ αυτό τον λόγο καταθέσαμε ήδη μια τροπολογία και γίνεται η προεργασία ούτως ώστε σύντομα να μπορέσει η δράση αυτή να μπει σε εφαρμογή.

    Έβδομο και όγδοο είναι δυο δράσεις καινούργιες του ΕΣΠΑ. Το ΕΣΠΑ είναι ένας ζωντανός Οργανισμός, διαρκώς παράγει προγράμματα και δράσεις ανάλογα με τις ανάγκες, τα αιτήματα, τα λαμβάνουμε. Τώρα θα έχουμε την ευκαιρία να μπουν σε εφαρμογή δυο δράσεις και οι δυο αφορούν μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις. Η πρώτη ενισχύσει κατά προτεραιότητα τις επιχειρήσεις με εξαγωγικό προσανατολισμό και εδώ τα ποσοστά ενίσχυσης μπορεί να φτάνουν μέχρι και το 70% καθώς και επιχειρήσεις που αναζητούν νέες αγορές και εδώ τα κίνητρα θα είναι γενναιόδωρα μπορεί να φτάνουν μέχρι το 75%.

    Η άλλη δράση έχει ένα χαρακτήρα επιβράβευσης. Υπάρχει μια τέτοια συζήτηση, ότι μην ασχολούμαστε μόνο με τις αρνητικές περιπτώσεις αλλά πρέπει να δώσουμε κάποια επιβάρυνση και σε θετικές. Δηλαδή επιχειρήσεις οι οποίες δεν έκαναν πωλήσεις όλο αυτό τον καιρό, επιχειρήσεις οι οποίες προσλαμβάνουν κόσμο.

    Γι’ αυτές τις επιχειρήσεις ακριβώς θα υπάρξουν αυτά τα κίνητρα με την έννοια της επιβράβευσης, αλλά και με την έννοια της υποστήριξης για την πρόσληψη νέων εργαζομένων.

    Προτελευταία δράση, η ένατη έχει τη διάσταση των Βαλκανίων. Για λόγους που δεν είναι του παρόντος η ανάπτυξη της Ελλάδας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη οργανικά συνδεδεμένη με αυτό που ονομάζουμε συνανάπτυξη των Βαλκανίων. Οι υποδομές της Ελλάδας, ιδιαίτερα της βόρειας Ελλάδας αποκτούν αξία στο μέτρο που λειτουργούν ως υποδομές ευρύτερης χρήσης.

    Δημιουργούμε –είμαστε στην αρχή, το εξήγγειλε ο Πρωθυπουργός προχθές στη Βάρνα- ένα Οργανισμό Διαβαλκανικής Συνεργασίας και Συνανάπτυξης με στόχο να προάγουμε αυτή την ιδέα, να την κάνουμε συγκεκριμένη πολιτική αλλά και να είναι ένα κοινό ει δυνατό όχημα και των άλλων βαλκανικών χωρών, για μια διεκδίκηση πόρων και ενισχύσεων από την Ευρωπαϊκή Ένωση ούτως ώστε συνολικά τα Βαλκάνια και τα δυτικά Βαλκάνια να ενταχθούν, αλλά και η ένταξη αυτή να μην είναι μόνο τυπική ονομαστική, αλλά να είναι ουσιαστική.

    Τελευταία δράση. Οι δράσεις που αναφέρονται είναι δράσεις των επόμενων μηνών, ορισμένες όμως είναι των επόμενων ετών αλλά εδώ με την τελευταία δράση θέλουμε να θέσουμε τον τίτλο απλώς ενός ολόκληρου κεφαλαίου που αφορά τον σχεδιασμό της επόμενης δεκαετίας, τον σχεδιασμό της επόμενης προγραμματικής περιόδου 2020-2030.

    Έχουμε αρχίσει τη διαδικασία, βεβαίως δεν έχουν ολοκληρωθεί οι διαπραγματεύσεις στην Ευρώπη για τον καθορισμό επ’ ακριβώς του ύψους και των πλαισίων του νέου ΕΣΠΑ, γνωρίζουμε ότι θα είναι αυξημένο κατά 10% για την Ελλάδα, όμως παράλληλα με τις διαπραγματεύσεις αυτές στις οποίες συμμετέχουμε ενεργά, ως Υπουργείο προετοιμαζόμαστε ούτως ώστε να μπορέσουμε να διαμορφώσουμε τις συνθήκες και τους όρους έτσι ώστε το ΕΣΠΑ να ενταχθεί, να είναι μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου για τον μετασχηματισμό της χώρας μας την επόμενη κρίσιμη δεκαετία.

    Για τον λόγο αυτό ήδη συνεργαζόμαστε και με τον ΟΟΣΑ ο οποίος έχει αναλάβει μια μελέτη για τις περιφερειακές ανισότητες, την στρατηγική για την περιφερειακή σύγκλιση της χώρας μας και ταυτόχρονα προχωρούμε σε διαδικασίες μέσα από τις οποίες θα οδηγηθούμε σε ένα δεκαετές πρόγραμμα επενδύσεων, υποδομών και μετασχηματισμών.

    Χαίρομαι, και τελειώνω με αυτό, που διαβάζω και ακούω να αναγνωρίζεται η ανάγκη αυτή, δηλαδή η ανάγκη για μακροχρόνιο σχεδιασμό, η ανάγκη για ένα δεκαετές –ορισμένοι είπαν και εικοσαετές- σχέδιο επενδύσεων, χαίρομαι που υπάρχει αυτή η παραδοχή και ως Υπουργείο θα είμαστε ανοιχτοί να αξιοποιήσουμε συμβολές, ιδέες προς την κατεύθυνση αυτή. Σας ευχαριστώ».

    Οικονομία
    One Channel
    Ο νέος ενημερωτικός τηλεοπτικός σταθμός της Ελλάδας
    Σίβυλλα
    Helios Kiosk