Η απολογία του Θωμά Λιακουνάκου στην ανακρίτρια

Με συμβολισμούς και υπόγειες «υποσχέσεις» απαντάει στις ερωτήσεις της ανακρίτριας κυρίας Βασιλικής Μπράτη ο επιχειρηματίας κ. Θωμάς Λιακουνάκος στην απολογία του που αποκαλύπτει σήμερα «Το Βήμα». Αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι είναι έκτασης μόλις δυόμισι σελίδων, παρότι απολογούνταν επί επτά περίπου ώρες! Σημαντική ήταν η αποκάλυψη του 67χρονου επιχειρηματία ότι πίσω από την εταιρεία Interaction με έδρα το Μονακό, η οποία μοίραζε μίζες κατά το κατηγορητήριο, «υπήρχαν και άλλοι συνέταιροι», ενώ επιφυλάσσεται να ερευνήσει τις συναλλαγές του που εμφανίζονται ως παράνομες, για να προβεί σε περαιτέρω αποκαλύψεις…

Ακόμη ο προφυλακισμένος πλέον κατηγορούμενος για μίζες 2 εκατ. ευρώ στα Εξοπλιστικά, οι οποίες κατευθύνθηκαν προς εταιρείες συμφερόντων Ακη Τσοχατζόπουλου και Γιάννη Σμπώκου, καταγράφει όλες τις εταιρείες που εμπλέκονται στην κυκλοφορία του μαύρου χρήματος… Τα επίμαχα εμβάσματα λοιπόν φαίνεται ότι έφυγαν από λογαριασμούς των εταιρειών Saab Bofors Dynamics & Bofors Carl Gustaf, Tekson SA, Resolution Services ltd.

Αντίστοιχα οι εταιρείες οι οποίες δέχονταν εμβάσματα ήταν οι Indigo Trust, Murloch Enterprises Ltd και Cantieri di Baia Spa Mericraft.

Οι συνέταιροι και ο ιδιοκτήτης-φάντασμα

Στην εταιρεία Interaction και κυρίως στις δραστηριότητές της και στις διαδρομές του χρήματος αναφέρεται η ομολογουμένως λακωνική απολογία Λιακουνάκου, ο οποίος φέρει πάντως από τις υπάρχουσες δικογραφίες μεγάλο βάρος των προμηθειών του υπουργείου Αμυνας. Αποκαλύπτει μάλιστα ότι υπήρχε σύμβαση μεταξύ της Interaction και της σουηδικής αναδόχου των ραντάρ, της Ericsson, αλλά για την ανάθεση πραγματικού και νόμιμου έργου. Οπως χαρακτηριστικά αναφέρει: «Από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 είμαστε τρεις συνέταιροι, εγώ, ο Ι.Π., εφοπλιστής, και ο Μ.Σ. (δεν υπάρχει πλέον), και αποφασίσαμε να συνεργαστούμε ιδρύοντας μια καινούργια εταιρεία στο Μονακό, η οποία στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Interaction. Ο Ι.Π. ήταν κουμπάρος μου και έχω να τον δω από το 2003. Το αντικείμενό της ήταν η ανάπτυξη διεθνών δραστηριοτήτων, η οποία θα ασχολείται με τρεις τομείς: ναυτιλία, διεθνείς συνεργασίες και εκπροσώπηση των εργοστασίων της Ελλάδας στο εξωτερικό, καθώς και με σύσταση βιομηχανικών εταιρειών σε περιοχές όπως η Αφρική και η Μέση Ανατολή, για την κατασκευή έργων για την εκτέλεση συμβάσεων αντισταθμιστικών… Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1997 ή 1998, αν ενθυμούμαι καλώς. Ο Τ. μάς συνέστησε να ιδρύσουμε την εταιρεία αυτή με κάποιον φίλο και συνεργάτη του στο Μονακό με το όνομα Peter Coleridge (Κόλεριτζ). Ιδιοκτήτης της εταιρείας δεν είχε αποφασιστεί ποιος ήταν, δεν υπήρχε συγκεκριμένο χαρτί, διότι από ό,τι κατάλαβα οι τράπεζες στο Μονακό δεν ήθελαν να γνωρίζουν τον πραγματικό ιδιοκτήτη… Ο Κόλεριτζ έφτιαξε την εταιρεία και άνοιξε λογαριασμό σε κάποια τράπεζα, η οποία στην αρχή νόμιζα ότι ήταν η Barclays αλλά σήμερα ανακάλυψα από τα έγγραφα που μου δώσατε ότι ήταν η HSBC… Δεν ήταν η πρώτη φορά που ο Τ. μάς σύστηνε τον Κόλεριτζ. Είχε γίνει και στο παρελθόν».

Στη συνέχεια αποκάλυψε την υπογραφή σύμβασης Ericsson – Interaction. «Η Ericsson υπέγραψε με την Interaction κάποια σύμβαση για το πρόγραμμα Erieye, χωρίς να ενθυμούμαι ημερομηνία και τι αφορούσε… Αντίστοιχες είχαν υπογραφεί με εκατοντάδες υποπρομηθεύτριες εταιρείες… Στη σύμβαση στο Μονακό υπέγραψε ο Κόλεριτζ… Για τις υπηρεσίες που προσέφερε η Interaction στην Ελλάδα υπάρχουν νόμιμα παραστατικά. Σε ερώτησή σας γιατί χρειαζόταν η υπογραφή της σύμβασης, σας λέω: για να ικανοποιηθούν οι ανάγκες της Ericsson για την εκτέλεση του προγράμματος Erieye/Embraer. Στην Ελλάδα αντίστοιχη σύμβαση είχε υπογραφεί μεταξύ Ericsson και Sonak ή και Axon. Η Interaction είχε συνεργασία και με ελληνικές εταιρείες».

«Δεν ξέρω, δεν είδα»

Πάντως ο Θ. Λιακουνάκος επιχειρεί να αποστασιοποιηθεί από όλες τις ενέργειες Κόλεριτζ. «Οποιεσδήποτε συναλλαγές» λέει «έγιναν μεταξύ της Ιnteraction και δικών μου συμφερόντων εταιρειών έχουν περαστεί στα βιβλία των εταιρειών και έχουν ελεγχθεί… Εγώ δεν έχω ποτέ ανοίξει λογαριασμό της Ιnteraction, δεν ξέρω τι έμπαινε και τι έβγαινε από αυτόν… Επιφυλάσσομαι να το ελέγξω. Σε ερώτησή σας αν γνωρίζω τις εταιρείες REA (σ.σ.: αποδίδεται στον Ακη) και Highwood (αποδίδεται στον Σμπώκο), δεν γνωρίζω ούτε τις εταιρείες ούτε τι αφορούν τα εμβάσματα… Σε ερώτησή σας αν υπάρχει περίπτωση να γίνονταν τραπεζικές συναλλαγές με πρωτοβουλία Κόλεριτζ εν αγνοία μου, απαντώ ότι μπορεί να γίνονταν». Αίσθηση προκαλεί το απόσπασμα της απολογίας που ακολουθεί:

«Σε ερώτησή σας πώς είναι δυνατόν να έχω τέτοια εμπιστοσύνη στον Κόλεριτζ, τον οποίο έχω συναντήσει ελάχιστα στη ζωή μου, να διαχειρίζεται τον λογαριασμό της εταιρείας, απαντώ ότι εμένα αφορούσε μόνο το κομμάτι που είχα ενδιαφέρον… Συγχρόνως υπήρχαν και άλλοι συνέταιροι που αυτοί είχαν ενδιαφέρον σε άλλο κομμάτι της εταιρείας. Επιφυλάσσομαι να ερευνήσω τις συναλλαγές για τις οποίες κατηγορούμαι…». Στη συνέχεια αναφέρεται στον Α., ο οποίος, όπως λέει, ήταν διαχειριστής του και διευθυντής του εργοστασίου στο Μαρκόπουλο… «Παρόμοια υπόσχεση έλαβε και για τα εμβάσματα εκατομμυρίων ευρώ, δολαρίων και άλλων νομισμάτων, που καταγράφονται στο κατηγορητήριο».