Ποιος παίζει επιτραπέζια;

Είναι να μη γίνει η αρχή… Χρόνια πριν, όταν εν μέσω εθνικού ενθουσιασμού δημιουργούνταν η υποδομή για την τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων, η μάχη του Μαραθώνα –η γνωστή, που δόθηκε πριν από δυόμισι χιλιάδες χρόνια –αντιμετώπισε ένα σοβαρότατο ιστορικό πρόβλημα. Πού δόθηκε; Στην κοιλάδα ναι, αλλά σε ποιο σημείο; Πού συγκρούστηκαν οι Ελληνες με τους Πέρσες; Μέχρι πού τους καταδίωξαν; Επεσαν στο έλος, όπως επιμένει ο καημένος ο Ηρόδοτος, και σε πόσα… εκατοστά βυθίστηκαν; Μια τρέλα, δηλαδή. Ετσι, παρά τις διαμαρτυρίες, τις προσφυγές στη Δικαιοσύνη, ακόμη και τη διεθνή κινητοποίηση, το κωπηλατοδρόμιο έγινε! (Σήμερα, παρεμπιπτόντως, κάνουν εκεί βόλτες ταχύπλοα για σκι.) Ενα όμως είναι απολύτως σίγουρο για τη μάχη: ότι έγινε στον Μαραθώνα! Πάει και τελείωσε. Εξάλλου μια αληθινή μάχη, αν καταλαβαίνει κανείς δηλαδή, δεν είναι «Stratego» να το παίζουμε από το σπίτι μας… Ως εκ τούτου η κήρυξη του Μαραθώνα ως αρχαιολογικού και ιστορικού τόπου δεν αμφισβητείται. Ιδού όμως και μια νέα απειλή. Διότι ξενοδοχείο «μαραθώνιου» τύπου εμπνεύστηκαν αμερικανοί επενδυτές προκειμένου να συνδέσουν την ιστορία με τις επιχειρήσεις. Και το κακό είναι ότι η μόνη έκταση που παραμένει σχετικά αδόμητη είναι αυτή της μάχης. Ποιος ξέρει τώρα τι θα σκαρφιστούν; Εν αναμονή και σε εγρήγορση λοιπόν…