Πώς θα γίνει αυτό; ∆εν το ξέρω, δική τους δουλειά. Συνήθως αυτά τα πράγµατα τα κάνει ο Πρωθυπουργός. Αν όµως ο Πρωθυπουργός δεν θέλει, τότε µπορούν να βρουν κάποια άλλη διαδικασία. Να ψηφίζουν, να βάζουν πόδια ή να τραβάνε κλήρο. Αυτό πουσίγουρα δεν µπορούν είναι να διαπληκτίζονται και να αλληλοκαταγγέλλονται µπροστά σταµάτια των αποσβολωµένων ψηφοφόρων.
Να είµαι σαφής: δεν υποτιµώ τη βασιµότητα και την ουσία των διαφωνιών. Αλλά δεν καταλαβαίνω καιτην προσωποποίησή τους. Γιατί, ας πούµε, ο Παµπούκης υπονόµευε τον Παπουτσή στο όνοµαδιαφόρων ακατονόµαστων συµφερόντων επειδή θεωρούσε ότι έπρεπε να υπάρχει αυτόνοµο υπουργείο Ναυτιλίας; Μπορείς να διαφωνείς, ναι. Αλλά γιατί η άλλη άποψηείναι ύποπτη;
Γιατί η Μαριλίζα κάνει έλεγχο σοσιαλιστικής ορθότητας στον Λοβέρδο επειδή δίνει τη δυνατότητα στους πανεπιστηµιακούςγιατρούς να διατηρούν καιιατρείο;Και γιατί πρέπει να επιστρατευτεί η «Αριστερή Πρωτοβουλία» (ή όπωςαλλιώς ονοµάζεται ογνωστός Παναγιωτακόπουλος…) για να υβριστεί ο υπουργός; Ποιος και πότεέχει εκχωρήσει την αποκλειστικότητα του ΠΑΣΟΚ στη χειρότερη εκδοχή του;
Γιατί δεν µπορεί ο Ραγκούσης να κάνει ό,τι νοµίζει σωστό µε τους ταξιτζήδες χωρίς απαραιτήτως να ρίξει τη ρετσινιά τού «παλαιοκοµµατικού » στον Ρέππα που συµβαίνει να έχει µια άλλη άποψη;
Υπάρχουν, δυστυχώς, πολλές συµπτώσεις προσώπων και απόψεων στον εσωτερικό λαβύρινθο του ΠΑΣΟΚ για να είναιµόνο συµπτώσεις. ∆ιότι πίσω από όλα αυτά διακρίνω το άγχος ορισµένων να δηλώσουν «αθώοι του αίµατος» και να επιζήσουν µιας ενδεχόµενης καταστροφής.
Τζάµπα κόπος! ∆ιότι αν τα πράγµατα οδηγηθούν εκεί όπου φοβούνται, δεν θα υπάρξουν ναυαγοί. Ως εκτούτου, αντί νατσακώνονται µεταξύ τους, καλύτερα να ανασκουµπωθούν µήπως και γλιτώσουν το ναυάγιο.
Μια χώρα, βλέπετε, µπορείς να την κυβερνήσεις επιτυχώς ή ανεπιτυχώς, σωστά ήλάθος, δεξιά ή αριστερά.Σίγουραόµως δεν µπορείς να την κυβερνήσειςµε διαδικασίες καθηµερινής σαπουνόπερας.
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
