Προσφάτως έλαβα ως δώρο από μια αμερικανίδα φίλη το βιβλίο του Pier Laszlo Citrus: Α History. Το δώρο ήταν συμβολικό: πριν από αρκετά χρόνια, κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψής της στην Ελλάδα, της είχα ετοιμάσει μια σπιτική πορτοκαλάδα που την ενθουσίασε και από τότε θεωρεί ότι τα ελληνικά πορτοκάλια είναι αξεπέραστα σε γεύση. Ομολογώ ότι αρχικώς δεν συνειδητοποίησα πως το βιβλίο ήταν επιστημονικό. Αλλά είναι, εξ ου και η παρουσίασή του από αυτές τις σελίδες. Ο Pier Laszlo είναι χημικός αλλά βλέπει το θέμα των εσπεριδοειδών από πολλές πλευρές. Κατ’ αρχάς, όπως δηλώνει και ο τίτλος του, εξετάζει την ιστορία τους. (Το γνωρίζατε ότι τα εσπεριδοειδή εισήχθησαν από την Ασία στην Ευρώπη από τον Μεγαλέξανδρο;) Από την αρχαιότητα περνάει στη σύγχρονη εποχή και εξηγεί τους τρόπους με τους οποίους τα εσπεριδοειδή καλλιεργούνται τόσο ευρέως (χάρη σε διασταυρώσεις και τεχνολογικές παρεμβάσεις που επέτρεψαν τη δημιουργία ανθεκτικών σε ζιζάνια και προσαρμοσμένων σε διάφορα κλίματα ποικιλιών).
Η αφήγηση της ιστορικής διαδρομής που κατέστησε τα εσπεριδοειδή, και ειδικότερα τα πορτοκάλια, ένα τρόφιμο το οποίο απολαμβάνεται σχεδόν όλον τον χρόνο και σχεδόν σε ολόκληρο τον πλανήτη, είναι διανθισμένη με πληροφορίες για την τέχνη (ζωγραφική, λογοτεχνία) σε σχέση με αυτά, πράγμα που κάνει το βιβλίο εξαιρετικά ενδιαφέρον. Τέλος, ως καλός χημικός ο συγγραφέας δεν ξεχνά να αναφερθεί και να εξηγήσει τις αντιδράσεις εκείνες που λαμβάνουν χώρα όταν μαγειρεύουμε εσπεριδοειδή (π.χ. όταν κάνουμε μαρμελάδα πορτοκάλι) ή όταν τα καταναλώνουμε σε περιόδους που λαμβάνουμε κάποια φάρμακα (ρωτήστε τον γιατρό σας για την κατανάλωση γκρέιπφρουτ). Παρά το γεγονός ότι το πόνημα του Laszlo φαίνεται να είναι πλήρες, η φίλη μου εκτιμά ότι έχει μια σημαντική έλλειψη: δεν κάνει ειδική αναφορά στα πορτοκάλια της ελληνικής γης!
