To αδιέξοδο ενός σουπερστάρ
Σίγουρα δεν θα γινόμασταν υπερβολικοί αν λέγαμε ότι η ποσοτική προσφορά του Τζορτζ Μάικλ είναι αντιστρόφως ανάλογη της φήμης του. Στα 20 χρόνια της σόλο καριέρας του έχει κυκλοφορήσει μόλις τέσσερα άλμπουμ – δεν συμπεριλαμβάνεται το «Songs From The Last Century» διότι περιείχε αποκλειστικά διασκευές – ενώ ακόμη και στα χρόνια με τους Wham! δύο μόνο άλμπουμ με πρωτότυπο υλικό ήταν εκείνα που κυκλοφόρησε. Μπορεί κανείς να αξιολογήσει την προσφορά ενός καλλιτέχνη βάσει του αριθμού των άλμπουμ που έχει ηχογραφήσει; Αν πρόκειται για τον Σκοτ Γουόκερ όπου και ο στόχος είναι ακραιφνώς καλλιτεχνικός και ο ίδιος ποσώς ενδιαφέρεται για την απήχηση που θα έχει το έργο του στον κόσμο της ποπ – πώς θα μπορούσε άλλωστε; – όχι. Οταν όμως πρόκειται για έναν από τους λαμπρότερους και πιο επιτυχημένους εκπροσώπους της ποπ κουλτούρας, τότε μάλλον έχει σημασία. Κυρίως γιατί πλέον ο Τζορτζ Μάικλ μάς απασχολεί για αρκετά άλλα πράγματα πλην της μουσικής τους. Οι συλλήψεις του από την Αστυνομία για χρήση ναρκωτικών έχει καταντήσει ρουτίνα, και πάντως αρκετά ασχοληθήκαμε με τη σεξουαλική ταυτότητά του. Υπάρχει τρόπος αν θέλεις να δημοσιοποιήσεις προσωπικά σου δεδομένα – και ο Ρούπερτ Εβερετ είναι το καλύτερο παράδειγμα – χωρίς να γίνεσαι πρώτη είδηση του αστυνομικού δελτίου. Επίσης ίσως δεν είχαμε κανένα πρόβλημα με όσα με στόμφο εκτοξεύει κατά διαστήματα αν δεν έκανε ό,τι μπορεί για να τα αναιρέσει κάθε φορά.
Προσωπικά με χαρά άκουσα προ δύο ετών, όταν και κυκλοφόρησε το πολυαναμενόμενο «Patience», ότι τις δουλειές τους στο εξής θα τις ακούμε μόνο μέσω του Internet και πως δεν τον ενδιαφέρουν οι πωλήσεις γιατί έχει κερδίσει τόσα χρήματα που του αρκούν όχι για μία ζωή αλλά για δέκα. Και τώρα, να τος και πάλι με μία ακόμη συλλογή η οποία δεν έχει απολύτως τίποτε να προσφέρει στους φίλους της μουσικής του. Τίποτε που δεν έχουμε ακούσει στις προηγούμενες συλλογές «The Final» και «The Best Of» που αφορούσαν τους Wham! και στο «Ladies And Gentlemen» που αφορούσε τα σόλο χρόνια του. Ή σχεδόν τίποτε αφού, σύμφωνα με τη συνήθη τακτική των δισκογραφικών εταιρειών τα τελευταία χρόνια, περιλαμβάνει και κάποια νέα τραγούδια, τα οποία και να μην τα ακούγαμε δεν θα νιώθαμε κάποιο κενό στην ενημέρωσή μας, αλλά και διασκευές – αχρείαστες να ‘ναι!
Μνήμες από τους Wham
Φυσικά το κυρίως σώμα της συλλογής «Twentyfive» είναι εξαιρετικό υλικό και εκείνο για το οποίο τον εκτιμήσαμε και τον τοποθετήσαμε στην ελίτ του σταρ σύστεμ, απλώς θα προτιμούσαμε ένα καινούργιο καλό άλμπουμ αντ’ αυτού. Η διαφορά, αν θέλετε, από τις άλλες συλλογές είναι ότι περιέχει και κάποια τραγούδια από την περίοδο των Wham!. Ετσι έχουμε και πάλι τον διαχωρισμό, όπως και στην προηγούμενη συλλογή, σε χορευτικά και μη, με τους υπότιτλους «For Living» και «For Loving», ενώ για τους φανατικούς θαυμαστές του στην πολυτελή και περιορισμένη έκδοση υπάρχει ένα τρίτο CD, με υπότιτλο «For The Loyal».
Στο «For Living» βρίσκουμε, όπως προαναφέραμε, τις χορευτικές στιγμές του, με τραγούδια όπως τα «Everything She Wants», «Wake Me Up Before You Go-Go», «Freeek!», «Fastlove», «Too Funky», αλλά και το ντουέτο του με τη Μέρι Τζέι Μπλάιτζ στην επιτυχία του Στίβι Γουόντερ «As». Φυσικά δεν απουσιάζει το «Outside», το τραγούδι με το οποίο διακωμώδησε το γνωστό περιστατικό στις τουαλέτες του Μπέβερλι Χιλς, μέσω του οποίου και γνωστοποίησε στο κοινό την ομοφυλοφιλία του. Στο δεύτερο, «For Loving», πρωτοστατεί φυσικά το «Careless Whisper», ενώ δεν λείπουν και τα μελό «Father Figure» και «Older». Τέλος, στο «For The Loyal» βρίσκουμε κάποια σπάνια ή ακυκλοφόρητα τραγούδια, με τη διασκευή του στο «Roxanne» των Police να ακούγεται εντελώς παρωχημένη και αδιάφορη. Αυτό που απουσιάζει πλέον από την καριέρα του Τζορτζ Μάικλ είναι αφενός η έκπληξη, αφετέρου – και αυτό είναι το σημαντικότερο – η έμπνευση. Τα κακέκτυπα των παλαιότερων επιτυχιών του, τα οποία προβάλλει σήμερα ως νέα τραγούδια, δυστυχώς δεν πείθουν κανέναν, γι’ αυτό ακριβώς και δεν είδαμε τα «An Easier Affair» και «This Is Not Real Love» να «σκαρφαλώνουν» στους καταλόγους επιτυχιών.
Οι παλιές δόξες
Η πορεία όμως του Τζορτζ Μάικλ δεν ήταν τυχαία συνυφασμένη με το σταρ σύστεμ της ποπ. Η αγάπη του για τη μουσική ήταν αυτή που τον έσπρωξε να ακολουθήσει τέτοια καριέρα, χωρίς βεβαίως να γνωρίζει τον θρίαμβο του μέλλοντος. Επιρροές από το σκα, την ντίσκο και τη σόουλ αλλά και την ποπ των σίξτις, με γυναικεία φωνητικά στο βάθος και είχαμε ως αποτέλεσμα μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες που εξήγαγε η Βρετανία στις αρχές της δεκαετίας του ’80, με τραγούδια όπως τα «Bad Boys», «Club Tropicana», «Freedom», «I’m Your Man» και τα δύο στούντιο άλμπουμ των Wham!, «Fantastic» και «Make It Big». Οι πλατινένιοι δίσκοι διαδέχονταν ο ένας τον άλλον σε όλες τις χώρες του κόσμου, οι Wham! πραγματοποίησαν την πρώτη συναυλία δυτικού καλλιτέχνη στην Κίνα, και μετά την εμφάνιση του Τζορτζ Μάικλ δίπλα στο ίνδαλμά του Ελτον Τζον στο Live Aid και τρεις ακόμη επιτυχίες ο Γιώργος Παναγιώτου δεν έχει κανέναν λόγο πλέον να μην ακολουθήσει σόλο καριέρα.
Σαφώς το ένστικτό του τον οδήγησε σωστά, αφού το «Faith» έφτασε τα 15 εκατομμύρια αντίτυπα με πέντε τοπ 5 τραγούδια, τέσσερα εκ των οποίων Νο. 1 στην Αμερική, έμεινε στην κορυφή του Billboard για 12 εβδομάδες και κέρδισε το Γκράμι «καλύτερου άλμπουμ της χρονιάς». Με το «Listen Without Prejudice Vol. 1» απέδειξε ότι δεν είναι μόνο ένας λαμπερός σταρ αλλά και ένας συνθέτης ικανός για το καλύτερο. Το «Cowboys And Angels» έχει μπει ήδη στην ανθολογία με τα καλύτερα δείγματα της ποπ της τελευταίας εικοσαετίας, ενώ με το βιντεοκλίπ του «Freedom ’90» με τη συμμετοχή των Κρίστι Τέρλινγκτον, Ναόμι Κάμπελ, Λίντα Εβαντζελίστα και Σίντι Κρόφορντ o Μάικλ όρισε την έννοια του σούπερ μόντελ.
Το σκοτεινό «OIder»
Τη δεκαετία του ’90 ο Τζορτζ Μάικλ απαίτησε από τη Sony να τον απελευθερώσει από το δεσμευτικό και άδικο, όπως ισχυριζόταν, συμβόλαιο, χωρίς όμως να κερδίσει την τρίμηνη δίκη που ακολούθησε κατά της πολυεθνικής. Η Virgin αγόρασε ολόκληρο το πακέτο τoυ συμβολαίου και ως αποτέλεσμα είχαμε το 1996 το άλμπουμ «OIder», μια σκοτεινή και αρκετά ώριμη συλλογή τραγουδιών των οποίων η στιχουργική ήταν άμεσα επηρεασμένη από τα ναρκωτικά και τον χαμό τού τότε βραζιλιάνου συντρόφου του – χωρίς όμως να έχει ξεκαθαρίσει ακόμη τις σεξουαλικές προτιμήσεις του. Με τον απόηχο του «Older» ακόμη στα αφτιά μας ο Τζορτζ Μάικλ συλλαμβάνεται σε δημόσιες τουαλέτες του Λος Αντζελες από τον αστυνομικό Μαρσέλο Ροντρίγκες και έκτοτε μας απασχολεί πολύ περισσότερο με τα σεξουαλικά προβλήματά του και τον εθισμό του στη μαριχουάνα και λιγότερο με τη μουσική του.
