T ο καίριο ερώτημα που κινεί τη μηχανή του αισθηματικού μελοδράματος «Βαμμένο πέπλο» («Τhe painted veil») είναι το κατά πόσο δύο άνθρωποι που μοιάζουν σαν τη μέρα με τη νύχτα μπορούν να συνυπάρξουν ως ερωτευμένο ζευγάρι.
Εκείνη είναι αυθάδης, χειραφετημένη, φλύαρη, επαγγέλλεται κακομαθημένο πλουσιοκόριτσο και θεωρεί ανοησία να σπαταλάς τον χρόνο σου φροντίζοντας κάτι καταδικασμένο να πεθάνει, όπως π.χ. τα λουλούδια.
Στην ακριβώς απέναντι όχθη, εκείνος είναι ευγενικός, αμήχανα ρομαντικός, ολίγον τι πληκτικός, επαγγέλλεται βακτηριολόγος, μιλάει μόνο όταν έχει κάτι να πει και υποστηρίζει πως μπορεί να κάνει ό,τι περνά από το χέρι του για να προσφέρει στον μεγάλο έρωτά του την ευτυχία.
Τα δύο παραπάνω πρόσωπα συνθέτουν το πυκνό, πολυσύνθετο μυθιστόρημα του Σόμερσετ Μομ που βρίσκεται πίσω από το σενάριο και στην ταινία φέρουν τη μορφή δύο θαυμάσιων ηθοποιών, της Ναόμι Γουότς και- κυρίως- του Εντουαρντ Νόρτον. Καλοκουρδισμένα εργαλεία και οι δυο τους, βοηθούν τον σκηνοθέτη Τζον Κιουράν να κεντήσει μια- στην κυριολεξία- χολερική ερωτική ιστορία, η οποία καλείται να ανθήσει μέσω της υπομονής, της σιωπής και των δοκιμασιών.
Το ζεύγος παντρεύεται. Σύντομα η αδιάφορη σύζυγος απατά τον άνθρωπο που θα πέθαινε γι΄ αυτήν. Και όταν εκείνος το αντιλαμβάνεται, βγάζει στην επιφάνεια μια τόσο απάνθρωπη πτυχή του που όχι απλώς ξαφνιάζεσαι αλλά σοκάρεσαι! Την αναγκάζει να τον ακολουθήσει σε απομακρυσμένη περιοχή της Κίνας όπου πρέπει να προσφέρει τις υπηρεσίες του καθώς η χολέρα θερίζει. Εχεις την αίσθηση ότι της προτείνει να τον ακολουθήσει στον θάνατο.
Η απότομη αλλαγή του χαρακτήρα του συζύγου έτσι όπως αποδίδεται από τον Νόρτον, τον σημαντικότερο αμερικανό ηθοποιό της γενιάς του, είναι το πιο δυνατό σημείο αυτής της ταινίας. Δεν είναι το μόνο. Με την οπτική πανδαισία που προσφέρει η φωτογραφία του Στιούαρτ Ντράιμπουργκ και την αδιάκοπη ακουστική μαγεία του Αλεξάντρ Ντεπλά, το «Βαμμένο πέπλο» κέρδισε μια θέση ανάμεσα στις πιο ανορθόδοξες αλλά και στις πιο όμορφες ερωτικές ιστορίες που έχουμε δει προσφάτως στον κινηματογράφο. Και είναι πραγματικά κρίμα που η διανομή του το αδικεί προβάλλοντάς το σε μια νεκρή περίοδο.
Το έργο και η Γκρέτα Γκάρμπο
Το «Βαμμένο πέπλο» του Τζον Κιουράν δεν είναι η πρώτη κινηματογραφική διασκευή του έργου του Σόμερσετ Μομ. Εβδομήντα δύο χρόνια πριν, το 1934, η Γκρέτα Γκάρμπο υποδύθηκε την Κάτριν Φέιν δίπλα στον Χέρμπερτ Μάρσαλ στον ρόλο του απατημένου συζύγου. Περιέργως, παρά τον μελοδραματικό χαρακτήρα της, η ταινία του Ρίτσαρντ Μπορεσλάφσκι δεν είχε το εκτόπισμα άλλων επιτυχιών της σουηδής μυθικής ηθοποιού.
