Ο πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών κ. Χάρης Παπαδόπουλος βρίζει τον υπουργό Οικονομικών και Οικονομίας κ. Γιώργο Αλογοσκούφη για την ένταξη του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου στις ΔΕΚΟ (Δημόσιες Επιχειρήσεις και Οργανισμοί). Η ένταξη σημαίνει ότι το χρήμα στο Κέντρο, για να γυρίζονται οι ταινίες (που ο περισσότερος κόσμος δεν βλέπει), θα προέρχεται κατευθείαν από το υπουργείο Οικονομικών και Οικονομίας και ότι ο ρόλος του ΥΠΠΟ θα περιοριστεί σε αυτόν του «σπασμένου τηλεφώνου». Ενδέχεται μάλιστα (αν και ούτε αυτό δεν έχει ακόμη ξεκαθαριστεί) το ΔΣ του Κέντρου να αποτελείται πλέον από οικονομικούς τεχνοκράτες τα κριτήρια των οποίων δεν θα είναι καλλιτεχνικά ασφαλώς αλλά οικονομικά.
Εν τω μεταξύ ο υπουργός Πολιτισμού κ. Γιώργος Βουλγαράκης διαβεβαιώνει προφορικώς τον πρόεδρο του Κέντρου κ. Γιώργο Παπαλιό ότι θα καλύψει τις ανάγκες όλων των καινούργιων ταινιών, οι εγκρίσεις των οποίων θα ανακοινωθούν περί τα τέλη του Φεβρουαρίου. Από την άλλη πλευρά το ίδιο το ΕΚΚ τίθεται σήμερα υπέρ της ένταξης στις ΔΕΚΟ, ενώ μόλις χθες ήταν κατά.
Γενικώς, επικρατεί ασάφεια στον ελληνικό κινηματογραφικό χώρο – εδώ που τα λέμε η ίδια ασάφεια που ανέκαθεν επικρατούσε. Καμία αντίρρηση ότι το προϊόν που παράγει το ΕΚΚ δεν είναι οικονομικό (υλικό) αλλά προϊόν Τέχνης (καλλιτεχνικό), με αβέβαιο οικονομικό αποτέλεσμα ακόμη και όταν επιτυγχάνεται η καλλιτεχνική στόχευση του δημιουργού. Από την άλλη πλευρά χρειάζονται χρήματα για να επιτευχθεί η τέχνη και τα χρήματα αυτά προέρχονται από την τσέπη του έλληνα πολίτη. (Γιατί άλλωστε λέμε ότι το σινεμά είναι ακριβό σπορ;) Μήπως λοιπόν η ενόχληση ορισμένων οφείλεται στον φόβο του αυστηρού ελέγχου και της επιτήρησης εξαιτίας των οποίων δεν θα έχουν την άνεση να λειτουργούν όπως ήξεραν ως σήμερα; Γιατί κακά τα ψέματα. Μόνον αν το πελατολόγιο του Κέντρου τεθεί υπό αυστηρή επιτήρηση, μόνον τότε θα ανασάνουν οι εκάστοτε πρόεδροι από τον βραχνά των «υποχρεώσεων».
