ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ, ΙΟΥΝΙΟΣ.
«Ζητείται τέως ή νυν πρωθυπουργός, πολύγλωσσος, ευπροσήγορος και με υψηλό δείκτη ανεκτικότητας σε πιέσεις, για να αναλάβει την αναστήλωση του εκτελεστικού οργάνου της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Υψηλές αποδοχές. Απαιτείται ελεύθερος χρόνος για συνεχείς μετακινήσεις ανά τον κόσμο. Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με τους κκ. Μπλερ, Σιράκ, Σρέντερ». Αν η πλήρωση της θέσης του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής μπορούσε να πραγματοποιηθεί με δημόσια προκήρυξη και όχι με παρασκηνιακές διαβουλεύσεις, τότε η σχετική ανακοίνωση θα μπορούσε να ήταν κάπως έτσι. Θα έφθαναν οι αιτήσεις και στη συνέχεια οι τρεις «κριτές» θα ανακοίνωναν ποιος φαίνεται να ανταποκρίνεται περισσότερο στις απαιτήσεις μιας ανάλογης θέσης. Οχι δηλαδή ότι αυτό που συμβαίνει τις τελευταίες ημέρες είναι εντελώς διαφορετικό. Απλώς αντί της διαφάνειας στη διαδικασία των υποψηφιοτήτων οι «3» προτιμούν να λάβουν μόνοι τις αποφάσεις και στη συνέχεια να ανακοινώσουν στους «22» ποιος κατά τη γνώμη τους είναι ο καλύτερος διαχειριστής των περίπου 100 δισ. ευρώ, που είναι ο ετήσιος προϋπολογισμός των «25». Ενας πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής πρέπει να είναι εξίσου καλός πολιτικός και τεχνοκράτης. Αυτά είναι τα κριτήρια επιλογής που ισχύουν εδώ και δεκαετίες και τα οποία μάλλον θα εξακολουθήσουν να ισχύουν για καιρό.
Στο θέμα της επιλογής του διαδόχου του Ρομάνο Πρόντι (η οποία επιλογή θα γίνει κατά πάσα πιθανότητα στο Συμβούλιο Κορυφής που θα συνέλθει την ερχόμενη Πέμπτη και Παρασκευή στις Βρυξέλλες) οι Βρετανοί κρατούν προς το παρόν κλειστά τα χαρτιά τους. Αφήνουν να αιωρείται η υποψηφιότητα του νυν επιτρόπου τους κ. Κρις Πάτεν. Πρόκειται για μια υποψηφιότητα που δύσκολα απορρίπτεται αφού στη διάρκεια της θητείας του ακόμη και οι φανατικότεροι εχθροί του αναγνώρισαν τις ιδιαίτερες ικανότητές του.
Την ίδια στιγμή που αιωρείται η υποψηφιότητα Πάτεν, η βρετανική διπλωματία, υπενθυμίζοντας ότι οι σχέσεις του με τον Τόνι Μπλερ δεν είναι οι καλύτερες δυνατές, αφήνει να εννοηθεί ότι συζητεί και την υποψηφιότητα του βέλγου πρωθυπουργού κ. Γκυ Φερχόφσταντ, ο οποίος καίτοι υπέρμαχος της ομοσπονδιακής Ευρώπης θεωρείται στη Βρετανία (λόγω των φιλελεύθερων θέσεών του στα οικονομικά ζητήματα) ένα είδος baby Thatcher. Να δούμε όμως πώς θα υποδεχθεί την υποψηφιότητά του ο λεγόμενος λαϊκός Τύπος, δηλαδή τα «tabloids», λένε στις Βρυξέλλες οι βρετανοί διπλωμάτες.
Με βάση πάντως τα λεγόμενα των τελευταίων ημερών, ο βέλγος πρωθυπουργός θεωρείται αυτή τη στιγμή «γκανιάν» για να αναλάβει την προεδρία της Επιτροπής από την 1η Νοεμβρίου ή και νωρίτερα, δεδομένου ότι ο κ. Πρόντι, αφού επέτρεψε σε ουκ ολίγους επιτρόπους του να αποχωρήσουν πρόωρα, δεν αποκλείεται να πράξει και αυτός το ίδιο αν του το επιβάλουν οι πολιτικές εξελίξεις στην Ιταλία. Αλλωστε το ανέκδοτο που κυκλοφορεί εσχάτως στην έδρα της Επιτροπής στις Βρυξέλλες είναι «ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα». Το ζήτημα της υποψηφιότητας του κ. Φερχόφσταντ συζητήθηκε κατά τη διάρκεια των συναντήσεων που έγιναν στη Νορμανδία ανάμεσα στους κκ. Σιράκ, Σρέντερ και Μπλερ. Εξ όσων λέγονται δημοσίως, ο κ. Μπλερ άφησε να εννοηθεί ότι αν ικανοποιηθούν οι βρετανικές επιδιώξεις σχετικά με ορισμένα άρθρα του Ευρωσυντάγματος θα μπορούσε να συναινέσει στην υποψηφιότητα Φερχόφσταντ.
Εξ όσων λέγονται παρασκηνιακώς, πολλά θα εξαρτηθούν και από τη στάση που θα επιδείξει ο κ. Φερχόφσταντ στην ικανοποίηση του αμερικανοβρετανικού αιτήματος περί εμπλοκής του ΝΑΤΟ στο Ιράκ, με την οποία στο παρελθόν ο βέλγος πρωθυπουργός είχε διαφωνήσει έντονα.
Ενώ όμως η υποψηφιότητα Φερχόφσταντ εμφανίζεται αυτή τη στιγμή – σύμφωνα και με τα περισσότερα δημοσιεύματα του διεθνούς Τύπου – ως η πλέον πιθανή επιλογή, στο παρασκήνιο εξακολουθεί να κυκλοφορεί το όνομα του λουξεμβούργιου πρωθυπουργού κ. Ζακ Γιούνκερ. Ο κ. Γιούνκερ είναι ίσως η πλέον χαρακτηριστική προσωπικότητα. Οι λουξεμβούργιοι πολίτες το γνωρίζουν άλλωστε καλά αυτό αφού στα πενήντα του χρόνια έχει ήδη διατελέσει επί 22 συνεχή χρόνια υπουργός, ενώ εδώ και δέκα χρόνια είναι ταυτόχρονα πρωθυπουργός και υπουργός Οικονομίας του Μεγάλου Δουκάτου.
Είναι επίσης ιδιαίτερα πνευματώδης, με αποτέλεσμα ο διεθνής Τύπος να τον χαρακτηρίζει συχνά «ο Γούντι Αλεν της Ευρώπης». Το πρόβλημα με τον κ. Γιούνκερ είναι ότι έχει κατ’ επανάληψη δηλώσει πως θέλει να παραμείνει πρωθυπουργός και οι δημοσκοπήσεις τον φέρουν ως βέβαιο νικητή των βουλευτικών εκλογών που γίνονται σήμερα μαζί με τις ευρωεκλογές στο Λουξεμβούργο.
Αν και η υποψηφιότητα Γιούνκερ δεν «περπατήσει», τότε δεν αποκλείεται να συζητηθεί και το όνομα του απερχόμενου προέδρου της Ευρωβουλής κ. Πατ Κοξ. Πρόκειται για ένα πραγματικό «αουτσάιντερ» που όμως δεν θα πρέπει να αποκλεισθεί, αφού οι εκπλήξεις της τελευταίας στιγμής συνηθίζονται στις Βρυξέλλες.
Το ταξίδι Σημίτη στο Λουξεμβούργο
H μετάβαση του πρώην πρωθυπουργού κ. K. Σημίτη στο Λουξεμβούργο προχθές και η συνάντησή του με τον πρωθυπουργό κ. Ζακ Γιούνκερ έδωσαν λαβή να αναζωπυρωθούν οι φήμες ότι ο πρώην πρωθυπουργός παίζει στο παιχνίδι διαδοχής του κ. Πρόντι για την προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οπως διευκρινίστηκε αργότερα, η συνάντηση έγινε με πρωτοβουλία του κ. Γιούνκερ εν όψει της Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ενωσης για να ανταλλαγούν απόψεις γύρω από το Ευρωσύνταγμα. Ο κ. Γιούνκερ είχε συναντήσεις και με άλλους ευρωπαίους ηγέτες. Οι πληροφορίες επιμένουν πάντως ότι ο κ. Σημίτης ενδιαφέρεται για τη θέση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Ενωσης (και όχι της Επιτροπής) η οποία δημιουργείται με το νέο Σύνταγμα, αν φυσικά αυτό υιοθετηθεί. Από το ΠαΣοΚ έγινε γνωστό χθες ότι αν ο κ. Σημίτης επιδιώξει ευρωπαϊκή θέση το κόμμα θα τον στηρίξει.
