Ετσι κατέρρευσε ο «πύργος της Βαβέλ» του Μάλκοβιτς

ΡΕΠΟΡΤΑΖ για την κρίση στην ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού; Στόματα κλειστά ως επτασφράγιστα, ύφος «τι να σας λέω τώρα…» και αρνήσεις απανωτές… «Γεια σας. Κάνουμε ένα θέμα για τη φετινή κάμψη του Παναθηναϊκού…». «Κι αν δεν το κάνουμε, τι θα γίνει;», ο αρχηγός της ομάδας Νίκος Οικονόμου! «Εμείς θα το κάνουμε σίγουρα. Εσείς θα συμμετάσχετε;». Παύση και… «έτσι πληγές σκαλίζουμε μονάχα. Εγιναν λάθη, πάει και τελείωσε. Ολος ο κόσμος ξέρει ποια είναι, του χρόνου δεν θα ξαναγίνουν»…

Ο Χρήστος Μυριούνης αρκέστηκε σε ένα «α, δε θέλω. Συγνώμη έεε;» ­ διακυβεύεται η επικείμενη μετεγγραφή του, κάπου μεταξύ Ηρακλή και Παναθηναϊκού. Τι θα έλεγε; Ο πάλαι ποτέ παίκτης του ΠΑΟ Μέμος Ιωάννου παρατήρησε: «Μμμ, το θέμα σηκώνει πολλή συζήτηση. Να σας πάρω αύριο να τα πούμε;». Από τότε περιμένω… Ο τέως διεθνής του ΠΑΟ και πέρυσι μάνατζερ της ομάδας Ντέιβ Στεργάκος πάλι προτίμησε τη σιωπηρή απόρριψη: «Κυρία μου, πήρε το μήνυμά σας. Αν θέλει θα σας πάρει» ­ η άγνωστη φωνή στο κινητό του προφανέστατα ενοχλημένη μετά την τέταρτη φορά που αναγκάστηκε να μου μιλήσει… Πολλοί οι αρνούμενοι και ευρηματικότερος όλων ο προπονητής Κώστας Διαμαντόπουλος: «Καλησπέρα, για τον Παναθηναϊκό ήθελα…». «Α, δεν μπορώ να σας μιλήσω, γιατί έχω τη γιορτή μου απόψε!»… Παναθηναϊκός, θέμα ταμπού. Και οι λίγοι «γενναίοι» που το αγγίζουν το κάνουν μετά… φόβου Θεού ­ (βλ. Παύλου Γιαννακόπουλου).

Ο προπονητής Ευθύμης Κιουμουρτζόγλου, ας πούμε, έχει την πιο απρόσμενη τοποθέτηση: «Δεν είναι σε κρίση ο Παναθηναϊκός!», λέει. «Μονάχα μια κακή χρονιά περνάει, όπως όλες οι ομάδες». «Αυτά που λένε, πως φταίει ο πρόεδρος, είναι το λιγότερο αστεία», ξεκαθαρίζει τη θέση του και ο νυν προπονητής του ΠΑΟ Μιχάλης Κυρίτσης. «Εγώ δεν κρίνω συναδέλφους προπονητές, αλλά ο κ. Μάλκοβιτς έκανε τις περσινές επιλογές παικτών και φέρει αποκλειστική ευθύνη. Μπορεί ο Ντίκινς ή ο Νουόσου να αντικαταστήσουν τον Βράνκοβιτς ή τον Ουίλκινς; Μπορεί η ομάδα να βγάλει τη χρονιά με έναν μόνο ξένο και χωρίς καθαρό σέντερ φορ;».

Οι επιλογές του «Μπόζα» μπορεί πράγματι να δημιούργησαν έναν μικρό «πύργο της Βαβέλ» μέσα στην ομάδα, και πολλά να ακούστηκαν κατά καιρούς γύρω από το αν και κατά πόσον έγιναν με γνώμονα το συμφέρον της ομάδας ή της… τσέπης του (κάποιοι έφθασαν να μιλήσουν για παίκτες που τους μανατζάρει δικό του γραφείο…), αλλά ουδείς μπορεί να αρνηθεί την αξία των παικτών. Λίγες ημέρες μετά την πρόσληψή του, άλλωστε, ο κ. Κυρίτσης το είχε δηλώσει: «Η Εθνική Αργεντινής “περπατούσε” στην Ολυμπιάδα μόνο όσο έπαιζε ο Νικόλα. Στη Γερμανία ο Κοχ ήταν Κάπτεν. Στη Ρόμα όλοι έψαχναν το Σκονοκίνι. Ο Ντίκινς ξέρετε τι έκανε πέρυσι. Εχουμε τον καλύτερο παίκτη από κάθε ευρωπαϊκή χώρα». Και το θέμα παραμένει: Τότε, γιατί η ομάδα έμεινε έξω από το Φάιναλ Φορ, έχασε Κύπελλο, Πρωτάθλημα και αποκλείστηκε από την Ευρολίγκα;

Η απάντηση διά στόματος προπονητή Κώστα Μίσσα: «Το καλοκαίρι, που γίνονταν οι μεταγραφές, όλοι λέγαμε: “Μα, θα δέσει αυτή η ομάδα;”» ­ επρόκειτο περί κρίσεως προαναγγελθείσης. Γιατί «καλές μονάδες δεν σημαίνει καλή ομάδα. Οταν έχεις δέκα παίκτες – προσωπικότητες και το ποιος θα είναι πρωταγωνιστής και ποιος δευτεραγωνιστής δεν είναι δεδομένο, τότε το πιο πιθανό είναι ότι θα συμβεί ό,τι με τον ΠΑΟ εφέτος. Η ομάδα είναι μια μικρή κοινωνία: πρέπει να υπάρχει επαφή μεταξύ των παικτών. Κάποιοι λένε “είναι επαγγελματίες, δεν πρέπει να επηρεάζονται”. Αλλά ο μπασκετμπολίστας δεν είναι υπάλληλος, δεν χτυπάει κάρτα».

Και έτσι ο Παναθηναϊκός μέσα σε 15 ημέρες έχασε τα πάντα. Ο Μάλκοβιτς τότε έψαχνε για δικαιολογίες: «Ολη τη σεζόν πήγαμε καλά. Τερματίσαμε πρώτοι στον όμιλό μας. Αποκλείσαμε με 2-0 τη Λιμόζ. Παίξαμε άσχημα σε 2 ματς με τον Ολυμπιακό και γκρεμίσαμε ό,τι χτίσαμε…». Αλλά ήταν πράγματι θέμα τύχης; «Οχι, δεν ήταν τυχαίο» ­ ο κ. Μίσσας είναι κατηγορηματικός. «Αν είχε έναν καλό ψηλό στη σύνθεσή της η ομάδα, ίσως τα πράγματα να ήταν αλλιώς. Αλλά, δυστυχώς, ο Σάλεϊ ήρθε κι έφυγε, πέρασαν κι άλλοι ­ κανείς σαν τον Βράνκοβιτς. Και ήρθε το τέλος της περιόδου, τότε που μαζεύονται οι κόποι όλης της χρονιάς. Εκεί, στις κρίσιμες στιγμές, φαίνεται αν η ομάδα έχει ισορροπία. Και ο ΠΑΟ δεν είχε».

Φθάσαμε λοιπόν στο τελειωτικό χτύπημα: τον αποκλεισμό από την Ευρωλίγκα. Ποια ήταν όμως η αρχή του τέλους; «Α, ήταν πολύ παλιότερα», λέει ο παλαιός παίκτης του ΠΑΟ Τάκης Κορωναίος. «Η κάμψη έχει αρχίσει από πέρυσι, άσχετα αν φάνηκε εφέτος. Αν πήραμε το πρωτάθλημα Ευρώπης πέρυσι, είναι λόγω της αξίας των μονάδων, όχι της ομάδας. Να δεχθεί πέρυσι 30 πόντους από τον Ολυμπιακό… Ποιος; Ο Παναθηναϊκός! Αυτό και αν ήταν προμήνυμα της κρίσης που ερχόταν!». Ο κ. Κορωναίος κουνάει το κεφάλι. «Τι να λέμε τώρα; Πως η τελευταία φορά που πήραμε πρωτάθλημα ήταν με τον Στεργάκο κι εμένα στη σύνθεση;».

Τον ρωτάω τι πήγε λάθος ­ δεν έχει ενδοιασμούς. «Το λάθος ξεκίνησε από τον Παύλο Γιαννακόπουλο!», η πρώτη απάντηση έξω απ’ τα δόντια! «Εδειξε εμπιστοσύνη 100% στον Μάλκοβιτς επειδή κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ευρώπης, και τον άφησε να χειρίζεται τον Παναθηναϊκό εν λευκώ, σε σημείο ασυδοσίας». Ο Μάλκοβιτς όμως αυτό το είχε θέσει όρο εξ αρχής. Το είχε ξεκαθαρίσει: «Για να έρθω και να μείνω, θα κάνω κουμάντο και με αυτόν τον τρόπο θα δουλεύω», είχε πει. Ο κ. Κορωναίος εξανίσταται: «Μα, εδώ φθάσαμε, αντί να είναι σταρ οι παίκτες, να είναι ο προπονητής! Ο Παναθηναϊκός παρέπαιε: ούτε μάνατζμεντ είχε για τις όποιες διασυνδέσεις, ούτε σταθερή πολιτική και, επιπλέον, το άφθονο χρήμα του προέδρου δεν επενδύθηκε· σπαταλήθηκε. Ο Μάλκοβιτς ήταν εκτός τόπου και χρόνου ­ μπορώ να πω πως αυτός φταίει για τη σημερινή κρίση. Η ομάδα έφθασε να μην έχει καμία σχέση με την ελληνική πραγματικότητα!». Είναι το σημείο στο οποίο συμφωνούν όλοι. «Πράσινοι» και μη έβλεπαν τον Παναθηναϊκό να πριονίζει τα θεμέλιά του από την αρχή ήδη της περιόδου. Ο προπονητής Λευτέρης Σούμποτιτς είναι σαφής: «Ιδιαίτερα μετά από μια επιτυχημένη χρονιά, δεν μπορείς να αλλάζεις όλους σχεδόν τους παίκτες της ομάδας. Ο κορμός τουλάχιστον πρέπει να μένει ο ίδιος. Και ύστερα, έλειψε ένας παίκτης – ηγέτης, σαν το Βράνκοβιτς, ή σαν τον Ουίλκινς που, πέραν τραυματισμών, διαφωνιών και λοιπών προβλημάτων, ήταν τελικά εκείνος που έφερε το τρόπαιο στην Ελλάδα».

Τα λάθη συνεχίστηκαν ­ για τον Κώστα Μίσσα, λάθος ήταν και η εκδίωξη του Μάλκοβιτς εν μέσω περιόδου. «Πολλοί θα διαφωνήσουν, μα εγώ νομίζω πως δεν έπρεπε να φύγει. Είναι πολύ καλός προπονητής, και απλά είχε μια κακή χρονιά. Αλλωστε, ο χρόνος που απέμενε ώσπου να λήξει το πρωτάθλημα ήταν ελάχιστος, το να φύγει ο προπονητής ψυχολογικά μπορεί να προσέφερε ένα πρόσκαιρο αβαντάζ, αλλά μετά η ομάδα αποσυντονίστηκε. Με τον Μάλκοβιτς ο ΠΑΟ ίσως και να είχε τελειώσει τη χρονιά στην 3η θέση». Αλλά πολλοί σπεύδουν να επισημάνουν τα λάθη του σέρβου προπονητή: την απώλεια 800 εκατομμυρίων με την υπόθεση Ουίλκινς, τον παραγκωνισμό του Κόρφα, την απομάκρυνση των Σάλεϊ, Εϊβεντ, Αμίτσι, τις βαριές ήττες από τον Ολυμπιακό… «Ηταν λάθος χρονική στιγμή για να φύγει», επιμένει ο κ. Μίσσας. «Αλλά ασκήθηκαν οι γνωστές πιέσεις στον πρόεδρο ­ και πάντα οι ξένοι παίκτες και ο προπονητής είναι τα εύκολα θύματα. Οι αναλώσιμοι».

Οπως πάντα, το «τις πταίει;» ακολουθεί το «διά ταύτα»… και εκεί οι πάντες συμφωνούν: απαιτείται χρήμα, αλλαγές με μέλλον αλλά και… με ρέγουλα. «Για μένα, η περυσινή χρονιά ήταν ένα πείραμα», λέει ο κ. Μίσσας. «Ανοιξε η αγορά των κοινοτικών παικτών και ο κ. Γιαννακόπουλος αγόρασε. Το θέμα είναι από τα λάθη του να μαθαίνει κανείς». Και ο κ. Κορωναίος προτείνει τρίπτυχη συνταγή επιτυχίας: «Πρώτα πρέπει να βρεθεί κάποιος να κάνει τον πρόεδρο να καταλάβει πως δεν πρέπει να παίρνει τις αποφάσεις του όπως έκανε ως τώρα ­ δεν μπορεί να στήνεται τυχαία ο Παναθηναϊκός. Υστερα πρέπει να επιλεγεί ένας άξιος προπονητής που να εμπνέει εμπιστοσύνη στους παίκτες, Ελληνας κατά προτίμηση ή Αμερικάνος, αλλά, προς Θεού, όχι Γιουγκοσλάβος! Και, τέλος, πρέπει να στηθεί μια ομάδα με προοπτική πέντε τουλάχιστον ετών. Οχι σπασμωδικά, ούτε με κινήσεις εντυπωσιασμού». Θα γίνουν όλα αυτά; «Ξέρω πως ο κ. Γιαννακόπουλος είναι πολύ συγκεντρωτικός άνθρωπος», λέει ο κ. Κορωναίος. «Δεν λειτουργεί με πετυχημένα πρότυπα ­ του ΝΒΑ, ακόμη και του Ολυμπιακού ή της ΑΕΚ. Αλλά, επιτέλους, πρέπει να το κάνει. Δεν θέλει και πολλή προσπάθεια να αντιγράψεις πέντε πράγματα…».

Υπάρχουν φυσικά και οι δεδομένες δυσκολίες ­ το πριμ συμμετοχής στην Ευρολίγκα, φέρ’ ειπείν, που απωλέσθη εφέτος, πώς θα επηρεάσει τον ΠΑΟ; «Οχι τόσο αρνητικά όσο θα επηρέαζε ενδεχομένως μια άλλη ομάδα», εκτιμά ο κ. Μίσσας. «Ο ΠΑΟ οικονομικά αντέχει, και του χρόνου θα επανέλθει. Θα “χτυπήσει” Κύπελλο Κυπελλούχων και Πρωτάθλημα Ελλάδος». Τα περασμένα δείγματα γραφής του προέδρου δεν αφήνουν αμφιβολίες για το αντίθετο ­ και ο κ. Σούμποτιτς είναι πεπεισμένος: «Εγώ διάβασα μια δήλωση του κ. Γιαννακόπουλου. Είπε: “Θα κάνω τον ΠΑΟ μεγάλο ξανά”. Και όλοι ξέρουμε πως το μπορεί. Με αυτόν τον πρόεδρο, το οικονομικό δεν είναι πρόβλημα». Οπως λέει και ο κ. Κυρίτσης: «Να ‘ναι σίγουροι οι φίλαθλοι πως κάτι καλό ετοιμάζουν οι Γιαννακοπουλαίοι!». Λέτε;