Το δολάριο ήταν το νόμισμα που επωφελήθηκε ιδιαίτερα την εβδομάδα που πέρασε, καθώς όλοι οι ανώτατοι γάλλοι αξιωματούχοι ζητούν πλέον εν χορώ την άνοδο του αμερικανικού νομίσματος έναντι του γαλλικού φράγκου, όπως επίσης από τα προβλήματα της ιαπωνικής οικονομίας και την ανησυχία για την κατάσταση του τραπεζικού συστήματος της Ελβετίας. Επίσης, ο προεκλογικός προϋπολογισμός 1997-98 του υπουργού Οικονομικών Κένεθ Κλαρκ, που ενίσχυσε περαιτέρω την ελκυστικότητα της στερλίνας προσελκύοντας ολοένα και περισσότερους επενδυτές, έδωσε νέα ώθηση στο βρετανικό νόμισμα έναντι του μάρκου. Βεβαίως και η ιταλική λιρέτα, παρά τα πολιτικά προβλήματα του πρωθυπουργού Ρομάνο Πρόντι και τη δυσαρέσκεια για τον ευροφόρο, έκανε άλμα έναντι του μάρκου ξεπερνώντας και αυτά τα υψηλά επίπεδα της ιστορικής επιστροφής της στον Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος.
Το δολάριο σκαρφάλωσε στα υψηλότερα επίπεδα των τελευταίων έξι μηνών έναντι του γαλλικού φράγκου στα 5,2311 φράγκα εξαιτίας της διαμάχης που έχει ξεσπάσει ξανά στη Γαλλία περί υποτιμήσεως του φράγκου και διαρρήξεως του δεκαετούς δεσμού γαλλικού φράγκου – γερμανικού μάρκου. Οι διεθνείς αγορές χρήματος τώρα διαβλέπουν ότι εκτός από τους γάλλους πολιτικούς και τραπεζίτες, που προκειμένου να πετύχουν την έμμεση υποτίμηση του εθνικού τους νομίσματος εν χορώ ζητούν την άνοδο του δολαρίου έναντι του φράγκου, και άλλοι επιθυμούν την ισχυροποίηση του αμερικανικού νομίσματος έναντι ενός πακέτου ευρωνομισμάτων.
Το γαλλικό φράγκο ωστόσο κατάφερε να σταθεροποιηθεί έναντι του μάρκου μετά τις δηλώσεις προχθές Παρασκευή του διοικητή της κεντρικής τράπεζα της Γαλλίας Ζαν Κλοντ Τρισέ ότι είναι ο μόνος αρμόδιος να μιλήσει για την ακολουθούμενη νομισματοπιστωτική πολιτική. Επίσης ο κεντρικός τραπεζίτης, που είναι και ο αρχιτέκτονας της πολιτικής του ισχυρού φράγκου Franc Fort , δηλαδή της νομισματοπιστωτικής πολιτικής μέσω των υψηλών επιτοκίων του ισχυρού φράγκου έναντι του μάρκου, διέψευσε τις δηλώσεις άλλων μελών του συμβουλίου της γαλλικής κεντρικής τράπεζας για υποτίμηση του εθνικού νομίσματος.
Το δολάριο, επίσης, ανέβηκε στα υψηλότερα επίπεδα του Οκτωβρίου έναντι του μάρκου στα 1,5388 μάρκα και στα υψηλότερα επίπεδα των τελευταίων 21 μηνών έναντι του ελβετικού φράγκου στα 1,3035 ελβετικά φράγκα, λόγω των ιστορικά χαμηλών ελβετικών επιτοκίων, της εξασθενημένης οικονομίας της Ελβετίας που βρίσκεται σε ύφεση εδώ και έξι περίπου χρόνια και των προβλημάτων των τραπεζών, όπως αυτό της Union Bank of Switzerland που ανακοίνωσε ένα οδυνηρά υψηλό κόστος αναδιοργάνωσης.
Η λιρέτα ξεπέρασε τα επίπεδα επανέντάξης στον συναλλαγματικό μηχανισμό του ΕΝΣ η λιρέτα από τις 24 Νοεμβρίου διαπραγματεύεται εντός του ΕΝΣ με κεντρική ισοτιμία στις 990 λιρέτες ανά γερμανικό μάρκο και έφθασε έναντι του μάρκου στα υψηλότερα επίπεδα των τελευταίων δύο ετών, στις 985,10 λιρέτες ανά μάρκο. Οι προσδοκίες ότι η Ιταλία θα καταφέρει να βρεθεί στον πυρήνα των χωρών – μελών με την έναρξη του εύρο έχουν οδηγήσει τη λιρέτα και τις τιμές των ιταλικών ομολόγων σε θαυμαστά υψηλά επίπεδα· εκτός από τη χρηματιστηριακή αγορά που η απόδοσή της έχει σημαντικά υστερήσει όχι μόνο έναντι των άλλων ιταλικών αγορών αλλά και έναντι των αντιπάλων χρηματιστηρίων της Ευρώπης. Με αποτέλεσμα η διαφορά της απόδοσης των ομολόγων έναντι των μετοχών να περιορισθεί στα επίπεδα του 1,5% έναντι 7% της περασμένης δεκαετίας.
Ωστόσο τα επίπεδα επιστροφής της λιρέτας στο ΕΝΣ, δηλαδή η κεντρική ισοτιμία της στις 990 λιρέτες ανά μάρκο εντός του ΕΝΣ, εκτιμάται ότι θα έχουν αξιοσημείωτο κόστος στην οικονομία της Ιταλίας, καθώς αξιολογείται ότι θα έχουν τον ίδιο οικονομικό αντίκτυπο στην αναπτυξιακή πορεία της οικονομίας που θα είχε και μια αύξηση των βραχυπρόθεσμων ιταλικών επιτοκίων. Ιδαίτερα μάλιστα τώρα που επιβραδύνονται οι αναπτυξιακοί ρυθμοί της ιταλικής οικονομίας και δεν αναμένεται η κεντρική τράπεζα της Ιταλίας να προχωρήσει σε μείωση των βραχυπρόθεσμων επιτοκίων πριν από την έγκριση του προϋπολογισμού. Επίσης, ο αυστηρός προϋπολογισμός και η επιβολή του ευροφόρου θα πλήξουν τη ανάκαμψη που καταγράφεται στις καταναλωτικές δαπάνες. Αυτός ο φόρος ύψους 12,5 τρισ. λιρετών, που έχει διχάσει την κεντροαριστερή κυβέρνηση συνασπισμού, είναι το σημείο – κλειδί στον προϋπολογισμό λιτότητας της κυβέρνησης Πρόντι για να μειωθεί το δημοσιονομικό έλλειμμα τον επόμενο χρόνο.
