Ο Στάθης Λιβαθινός ανεβάζει το έργο του Μπουλγκάκοφ που αναφέρεται στη ζωή του γάλλου κωμωδιογράφου και μιλάει για το παρόν και το μέλλον της Πειραματικής Σκηνής

«Ο Μολιέρος ήταν η ντίβα της εποχής του»

θέατρο «Ο Μολιέρος ήταν η ντίβα της εποχής του» Ο Στάθης Λιβαθινός ανεβάζει το έργο του Μπουλγκάκοφ που αναφέρεται στη ζωή του γάλλου κωμωδιογράφου και μιλάει για το παρόν και το μέλλον της Πειραματικής Σκηνής Ο Στάθης Λιβαθινός σκηνοθετεί τον «Μολιέρο» του Μπουλγκάκοφ, που θεωρεί το δυσκολότερο έργο με το οποίο έχει ποτέ καταπιαστεί Ο Στάθης Λιβαθινός βρίσκεται για τέταρτη χρονιά στα… υπόγεια του

Ο Στάθης Λιβαθινός βρίσκεται για τέταρτη χρονιά στα… υπόγεια του Εθνικού Θεάτρου, όπου λειτουργεί η Πειραματική Σκηνή την οποία διευθύνει. Μαζί με μια ομάδα νέων ανθρώπων δουλεύει συστηματικά και ό,τι παρουσιάζει μετατρέπεται σε θεατρικό γεγονός, αρκεί να θυμηθεί κανείς την παράσταση «Αγάπης αγώνας άγονος». Υστερα από πέντε μήνες πρόβας, παρουσιάζει αυτή την εποχή το έργο του ρώσου συγγραφέα Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ «Μολιέρος». Και αν σε πολλούς ο χρόνος προετοιμασίας φαίνεται μεγάλος για τα ελληνικά δεδομένα, αρκεί να σκεφθεί ότι ο ίδιος ο Μπουλγκάκοφ έκανε… έξι χρόνια πρόβες για να ανεβάσει το έργο του στο Θέατρο της Μόσχας, το 1935-36. Και έδωσε μόνον επτά παραστάσεις.


Αποκάλυψη του Θεάτρου Τέχνης της Μόσχας, διάδοχος του Αντον Τσέχοφ, ο Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ (1891-1940) δεν έγινε τόσο μεγάλος όσο θα περίμενε κανείς την εποχή που συνέβη η θεατρική του έκρηξη. H συγκυρία δεν τον ευνόησε. Γράφοντας για τον Μολιέρο, τον οποίο είχε μελετήσει και θαύμαζε, ενδομύχως ικανοποιούσε την ανάγκη του να ταυτιστεί με ένα καλλιτεχνικό φαινόμενο. Και πράγματι: Ο καταδιωγμένος και κομμένος από παντού Μπουλγκάκοφ παρατηρεί και γράφει για τη ζωή του περιορισμένου, απομονωμένου και καταραμένου Μολιέρου. «Από αυτό το μείγμα βγαίνει και μοναξιά. H τραγική φιγούρα του ίδιου του ρώσου συγγραφέα, που πέθανε μόνος και φτωχός λίγο πριν από τον B’ Παγκόσμιο Πόλεμο» λέει ο σκηνοθέτης Στάθης Λιβαθινός. «Και παρατηρείται η εξής τραγική ταύτιση: Ο ίδιος ο Μπουλγκάκοφ όταν γράφει δεν ξέρει πόσο πολύ η ζωή του θα ταυτισθεί με τη ζωή του Μολιέρου, δέκα χρόνια μετά. Από μόνη της όμως η ιστορία του Μολιέρου είναι πολύ γοητευτική. Περιέχει ό,τι ίντριγκα μπορεί να σκεφθεί κανείς. Ο Μολιέρος ήταν σταρ, ήταν η ντίβα της εποχής του» συμπληρώνει. «Οσο για τον τρόπο αφήγησης του Μπουλγκάκοφ, έχει τρομερό ενδιαφέρον. Είναι λεπτομερής, αληθινός, ρεαλιστικός, ασυνήθιστος και μαγικός. Είναι ο συγγραφέας του μυθιστορήματος «Μετρ και Μαργαρίτα» και αυτό τα λέει όλα».


Για τον Στάθη Λιβαθινό ο «Μολιέρος» του Μπουλγκάκοφ είναι το δυσκολότερο έργο με το οποίο έχει ποτέ καταπιαστεί. Το θεωρεί άσκηση νεύρων και δυνατοτήτων. «Προσπαθώ κάθε φορά να βρω τον τρόπο. Πιο πολύ ξέρω τι να αποφύγω. Οχι ότι δεν κάνω λάθη, αλίμονο…». Τα τελευταία χρόνια όλα αυτά τα μοιράζεται με τους ανθρώπους της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού, στην προσπάθεια που γίνεται εκεί για μια δουλειά σε βάθος. «Με σύμμαχο και υποστηρικτή τον Νίκο Κούρκουλο» υπογραμμίζει. «Με τους ηθοποιούς μάς συνδέει ένας πολύ ζωντανός κώδικας, ένα πάθος, μια αφιέρωση. Δουλεύουμε τόσα χρόνια μαζί». Το Εργαστήρι κλείνει εφέτος τέσσερα χρόνια. Ηδη η πρώτη γενιά σκηνοθετών (πέντε νέα παιδιά που παρουσιάζουν τη δουλειά τους στο Εθνικό Θέατρο) «παραδόθηκε» στο θέατρο. Ωστόσο δεν ήρθαν καινούργιοι. «Δεν μου αρέσουν τα μεγάλα λόγια. Να πω ότι «εμείς πάμε προς τα εδώ…». Διότι η ζωή πάει κάπου αλλού. Ολοι εδώ έχουμε μια αντίληψη για το τι θα έπρεπε να κάνουμε. Φυσικά και έχω την επιθυμία να οδηγηθεί όλο αυτό κάπου. Προτιμώ όμως να ζω αυτό που γίνεται τώρα. Ετσι κι αλλιώς το Εθνικό περνά δυσκολίες. Είχε ονειρευθεί ένα βαλκανικό φεστιβάλ θεάτρου και πολλά ακόμη. Νομίζω ότι το καλύτερο θα ήταν αυτό που ξεκίνησε εδώ να συνεχιστεί. Εκτός από σκηνοθέτες να δημιουργήσουμε και καινούργιους νέους έλληνες συγγραφείς. Και βέβαια θα ήθελα η σχολή σκηνοθεσίας να γίνει θεσμός και να μετατραπεί στη μελλοντική Ακαδημία Θεάτρου» καταλήγει.


Το έργο του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ «Μολιέρος» ανεβαίνει από το Εθνικό Θέατρο. Μετάφραση Λεωνίδας Καρατζάς, σκηνοθεσία Στάθης Λιβαθινός, μετάφραση στίχων και κείμενα τραγουδιών Στρατής Πασχάλης, σκηνικά-κοστούμια Θάλεια Ιστικοπούλου, μουσική Θοδωρής Αμπαζής, κίνηση-χορογραφία Κυριάκος Κοσμίδης. Παίζουν: Βασίλης Ανδρέου, Νίκος Γιαλελής, Στάθης Γράψας, Γιώργος Δάμπασης, Δημήτρης Ημελλος, Νίκος Καρδώνης, Γιάννης Μαυριτσάκης, Μαίρη Μπουγά, Ελένη Ρουσσινού, Δημήτρης Παπανικολάου, Γεννάδιος Πάτσης, Νίκος Πυροκάκος, Μαρία Σαββίδου, Σοφία Τσινάρη, Ναταλία Στυλιανού, Στράτος Σωπύλης, Αρης Τρουπάκης, Γιώργος Φριντζήλας. Παραστάσεις στην Πειραματική Σκηνή: Τετάρτη – Πέμπτη – Παρασκευή (20.30), Σάββατο (19.00) και Κυριακή μεσημέρι (13.00).

Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk