«Στην Ελλάδα αγαπώ τα πάντα»
Η Μάγια Μόργκενστερν είναι παλιά γνώριμη της χώρας μας. Από το 1994, όταν ήρθε για πρώτη φορά στην Αθήνα, ως εφέτος που με το Θέατρο της Ανοιξης ετοιμάζεται να υποδυθεί την Ηλέκτρα στην ομώνυμη τραγωδία του Σοφοκλή, σε μια ελληνορουμανική παράσταση, παραγωγή της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας, που σκηνοθετεί ο Γιάννης Μαργαρίτης, έχουν περάσει οκτώ χρόνια. Ο 10χρονος τότε γιος της έγινε πλέον 18, ενώ προ τριετίας απέκτησε και την κόρη της, την οποία συνηθίζει να έχει κοντά της όταν ταξιδεύει. Η ρουμάνα ηθοποιός έχει επιδείξει ως τώρα πολλά πρόσωπα. Αλλοτε μεταμορφωμένη σε Λόλα Μπλάου (μια παράσταση στην οποία επανέρχεται σταθερά), άλλοτε ως Μαργαρίτα Γκοτιέ, στην «Κυρία με τις καμέλιες», άλλοτε πάλι ως κινηματογραφική ηρωίδα του συμπατριώτη της σκηνοθέτη Λυσιέν Πιντίλιε (στη «Βελανιδιά», το 1992, οπότε και τιμήθηκε με το ευρωπαϊκό βραβείο Φελίξ) ή του δικού μας Θεόδωρου Αγγελόπουλου (στο «Βλέμμα του Οδυσσέα» το 1995).
Η Ηλέκτρα αποτελεί τον τρίτο της ρόλο στο αρχαίο δράμα. Εχουν προηγηθεί η Κλυταιμνήστρα και η Μήδεια σε σκηνοθεσία Αντρέι Σερμπάν. Θα είναι όμως η πρώτη φορά που θα συμμετάσχει σε μια δίγλωσση παράσταση. Η Μάγια Μόργκενστερν μαζί με τον ηθοποιό Μπόγκνταν Ζολτ, ο οποίος θα υποδυθεί τον Ορέστη, θα μοιραστούν τη σκηνή του Ηρωδείου με τους έλληνες συναδέλφους τους.
«Είναι μεγάλη πρόκληση αυτή η Ηλέκτρα» λέει η ρουμάνα ηθοποιός. «Προσπαθούμε με κάθε μέσο να καταφέρουμε το καλύτερο. Να επικοινωνήσουμε μεταξύ μας. Θεωρώ ότι ήταν μια μεγάλη ιδέα. Μου αρέσουν τα εμπόδια στη δουλειά μου, στο θέατρο. Η επικοινωνία μας δεν έχει να κάνει μόνο με τη γλώσσα. Πρόκειται για μια ανταλλαγή ενέργειας. Ξέρω το κείμενο αλλά μέρα με τη μέρα καταλαβαίνω περισσότερο τη γλώσσα». Και συνεχίζει: «Βρίσκομαι μπροστά σε ένα θαύμα, σε ένα βουνό μέσα στο οποίο μπορείς να βρεις τα πάντα. Τα πάντα υπάρχουν μέσα στην “Ηλέκτρα”. Ακόμη και τα ίδια τα εργαλεία για να βρεις τις λύσεις, τις απαντήσεις. Δεν παριστάνω ότι έχω καταλάβει τον Σοφοκλή. Καταθέτω και εγώ, όπως όλοι μας, τη ματιά μου επάνω στο έργο. Στόχος είναι να γίνουμε όλοι μέρος του ονείρου του σκηνοθέτη. Η “Ηλέκτρα” είναι κάτι τελείως ξένο προς εμένα. Την πλησιάζω βήμα βήμα. Ακόμη δεν τολμώ να μιλήσω για εκείνη, να τη χαρακτηρίσω» συμπληρώνει, για να καταλήξει: «Αγαπώ την τραγωδία. Με ενδιαφέρει όμως και η κωμωδία, ο Αριστοφάνης. Ονειρεύομαι τη “Λυσιστράτη”».
Λάτρις της Ελλάδας, η Μάγια Μόργκενστερν νιώθει, όπως λέει, ευγνωμοσύνη κάθε φορά που έρχεται εδώ για να παίξει. «Στην Ελλάδα αγαπώ τα πάντα. Δεν υπάρχει τίποτα που να μην αγαπώ. Από την ιστορία και τη μυθολογία της ως το ελληνικό φως, τους ανθρώπους της». Η συνεργασία της με τον Θεόδωρο Αγγελόπουλο είναι κάτι ξεχωριστό στην πορεία της, γι’ αυτό και στέκεται ιδιαίτερα: «Νιώθω πραγματικά ευτυχής που συμμετείχα στο όνειρο του Θεόδωρου Αγγελόπουλου. Προσπάθησα να καταλάβω την ιδέα του, την ατμόσφαιρά του, την ποιητική του. Είναι ξεχωριστός. Αν δεν είσαι έτοιμος να ανοιχθείς και να δεχθείς κάτι διαφορετικό, τότε δεν μπορείς να δουλέψεις μαζί του. Εγινα ηθοποιός για να παίζω στις ζωές των άλλων, τις ζωές που δεν ζω». Μου επαναλαμβάνει ότι η τέχνη, το θέατρο, για εκείνη είναι μόνο μαγεία: «Δεν μετανιώνω για τίποτα, ακόμη και για τα πιο δύσκολα. Εχω παλέψει στη ζωή μου, έχω δουλέψει σκληρά, έχω προσπαθήσει, έχω μάθει να κυνηγώ. Είμαι δυνατός άνθρωπος. Στη ζωή μου όλα είναι δύσκολα, τίποτα δεν ήρθε εύκολα. Ομολογώ όμως ότι το εύκολο, το λάιτ, είναι βαρετό. Μόνο το λάιτ φαγητό μου αρέσει…» συμπληρώνει χαριτολογώντας. «Ονειρεύομαι την Επίδαυρο»
Πέρα και πάνω από ηθοποιός η Μάγια Μόργκενστερν δηλώνει πολιτικό πρόσωπο. Οχι με την όποια στενή έννοια αλλά με την έννοια του ενδιαφέροντος για τα κοινά. «Εχω συγγενείς στο Ισραήλ, έχω την οικογένειά μου. Ανησυχώ γι’ αυτούς τους ανθρώπους. Εξίσου όμως ανησυχώ και για το τι συμβαίνει στην Ανγκόλα ή στη Μοζαμβίκη, για χώρες όπου μπορεί να μην ξέρω κανέναν. Πιστεύω ότι ο καθένας μας μπορεί να προσφέρει κάτι» λέει. Η κουβέντα μας τελειώνει. Την περιμένουν οι πρόβες, το διάβασμα και κυρίως το Ηρώδειο: ένας χώρος που της προκαλεί ιδιαίτερα συναισθήματα. «Είναι ένα αρχαίο θέατρο. Οσο για την Επίδαυρο, τι να πω; Φυσικά και την ονειρεύομαι. Αν κριθώ ικανή, τότε, ναι, θα αξίζει να παίξω εκεί. Ξέρω όμως τις δυνάμεις μου, ξέρω τι μπορώ να περιμένω. Και δεν βιάζομαι. Με ενδιαφέρει η ισορροπία. Αλλωστε η ελληνική φιλοσοφία δεν δίδαξε το χρυσό μέτρο;» καταλήγει.
Η «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή ανεβαίνει από το Θέατρο της Ανοιξης σε ελληνική μετάφραση Κ.Χ. Μύρη και ρουμανική Φοτινό. Η σκηνοθεσία είναι του Γιάννη Μαργαρίτη. Μουσική: Αριλντ Αντερσεν, σκηνικά – κοστούμια: Καρμεντσίτα Μπροσμπόγιου, φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος. Παίζουν: Μάγια Μόργκενστερν, Μπόγκνταν Ζολτ, Χρήστος Τσάγκας, Χρυσάνθη Δούζη, Γιάννης Νταλιάνης, Μαριάνθη Σοντάκη. Πρόκειται για μια παραγωγή της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας. Η πρεμιέρα θα δοθεί στο Ηρώδειο την Πέμπτη 20 Ιουνίου και θα επαναληφθεί στις 21 Ιουνίου.
