Κατά τη γνώμη σας, η χώρα κινείται σε σωστή ή λάθος κατεύθυνση;
Μπορείτε να μου ορίσετε μια σωστή κατεύθυνση, ή και λάθος, το ίδιο μου κάνει, απλά να έχω έναν άξονα αναφοράς;
Παρακαλώ, όπως είπαμε, μονολεκτικά. Ναι, Οχι, ΔΞΔΑ.
Το ΔΞΔΑ δεν είναι μονολεκτική απάντηση.
(Σιωπή)
Η χώρα, κύριέ μου, δεν κινείται, δεν είναι ποδήλατο ούτε καράβι για να κινείται, χώρα είναι, αλλά ας πούμε ότι κινείται, μπορείτε να μου ορίσετε έστω τον άξονα πάνω στον οποίο κινείται; Μιλάμε για θέματα διαφθοράς; Διαφάνειας; Ελευθερίας του Τύπου; Βραβείου για το καλύτερο λαϊκίστικο τσιτάτο της μέρας στα πρωινά πάνελ; Απλού σεβασμού στη νοημοσύνη μου – στη νοημοσύνη των πολιτών; Οικονομίας; Κάντε το συγκεκριμένο να σας πω για την κατεύθυνση.
Κοιτάχτε, είμαστε στην πρώτη ερώτηση. Την ίδια ερώτηση ακριβώς κάνουμε σε όλους: αν η χώρα, κατά τη γνώμη σας, κινείται σε σωστή κατεύθυνση, ή σε λάθος. Δεν μπορώ να αλλάξω την ερώτηση. Φυσικά μπορείτε να μην απαντήσετε.
Λάθος.
Σας ευχαριστώ. Ποιο είναι, κατά τη γνώμη σας, το σημαντικότερο ζήτημα που αντιμετωπίζει η χώρα σήμερα; Εδώ, καταλαβαίνετε, μπορείτε να απαντήσετε με περισσότερες λέξεις.
Ξέρετε ποιο είναι το θέμα, το θέμα είναι ότι η ερώτηση αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο η χώρα να κινείται στη σωστή κατεύθυνση. Και είμαι σίγουρος ότι πολλοί ήδη θα σας έχουν απαντήσει «Σωστή», μονολεκτικά κι ωραία.
Μπορώ να επαναλάβω τη δεύτερη ερώτηση, αν θέλετε.
Θα έπρεπε να είστε πιο ευθύς: έχουμε μπρος γκρεμό, πίσω ρέμα κι έναν σχιζοφρενή δολοφόνο πάνω σε κανό που κάνει κουπί και μας περιμένει σε περίπτωση που προσπαθήσουμε να κολυμπήσουμε. Θεωρείτε πως κινούμαστε σε σωστή ή λάθος κατεύθυνση;
Κοιτάχτε, εμείς κάνουμε ερωτήσεις. Δεν κυβερνούμε, ούτε είμαστε πολιτικοί υποψήφιοι, ούτε καταγράφουμε τα σχόλιά σας. Επίσης, εννοείται ότι έχει κανείς το δικαίωμα να πιστεύει ότι η χώρα κινείται σε σωστή κατεύθυνση. Αυτό εξυπακούεται.
Θα σας πω ποιο είναι το σημαντικότερο ζήτημα… (ξεφυσάει)… ξέρετε τι, πείτε μου εσείς.
Τι να σας πω εγώ;
Δώστε μου τις διαθέσιμες επιλογές, να διαλέξω μία, να σας απαντήσω μονολεκτικά κι ωραία, μη σας κουράζω κι εσάς, να μην κουράζομαι κι εγώ.
Θέματα Δικαιοσύνης, συνθήκες εργασίας, εγκληματικότητα, περίθαλψη, προσφυγικό, ανεργία, ακρίβεια…
Δεν έχει νόημα. Αυτό είναι το ζήτημα, ότι δεν έχει νόημα.
Μπορείτε να απαντήσετε «Αλλο».
Δεν είμαι έτσι γενικά. Μια χαρά είμαι στην καθημερινότητά μου. Ξέρετε γιατί είμαι μια χαρά; Γιατί δεν τα σκέφτομαι, γιατί δεν έχει νόημα. Υπάρχει η χώρα στην οποία όντως ζω, και η χώρα την οποία μου αφηγούνται. Δεν γίνεται να έχουμε πέντε σκάνδαλα και κανένα σκάνδαλο ταυτόχρονα. Οικονομικό θρίαμβο και το χαμηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα στην Ευρώπη. Εμ, δεν έχει νόημα. Δεν συμβαίνει τίποτα. Οπότε δεν τα σκέφτομαι, κοιτάω τη δουλειά μου, και είμαι μια χαρά. Αλλά με πήρατε τηλέφωνο και με αναγκάσατε να σκεφτώ, και τα σκέφτηκα. Μεταξύ μας – και χωρίς παρεξήγηση, έτσι; – ούτε οι δημοσκοπήσεις έχουν νόημα. Ζούμε αποκλειστικά και μόνο μέσα στα περιθώρια του στατιστικού λάθους. Κανείς δεν πιστεύει τις δημοσκοπήσεις. Οι μισοί που τηλεφωνείτε βρίσκονται σε πλήρη άρνηση και οι άλλοι μισοί βρίσκονται σε παραλήρημα. Δεν θέλω να γίνομαι μίζερος. Τελειώνουμε;
Απλώς μια απάντηση, παρακαλώ. Ποιο είναι το σημαντικότερο ζήτημα που αντιμετωπίζει η χώρα;
Δεν μπορώ να επιλέξω. Δεν μ’ αρέσει να κάνω διακρίσεις. Δεν ξέρω, δεν απαντώ.
Αν η σημερινή διακυβέρνηση ήταν ένα καράβι…
Μου κάνετε πλάκα.
Αν η σημερινή διακυβέρνηση ήταν ένα καράβι, πώς θα το περιγράφατε;
Μερικές φορές στον ύπνο μου βλέπω ότι είμαι ναυαγός στη θάλασσα, δώδεκα μποφόρ, και με βλέπουν από το καράβι που υποθέτω πως έχω πέσει και μου πετούν σωσίβια, αλλά το καράβι δεν κόβει ούτε στο ελάχιστο ταχύτητα, πάει πάρα πολύ γρήγορα, οπότε τα σωσίβια πέφτουν πάρα πολύ μακριά μου, και εγώ θυμάμαι ότι έφαγα αμέσως πριν πέσω. Και ξαφνικά βουλιάζω. Σας κάνει για απάντηση;
Βλέπω ακριβώς το ίδιο όνειρο.
Οντως;
Ναι. Παράξενο.
Εσύ πώς θα την περιέγραφες, δηλαδή, τη διακυβέρνηση αν ήταν καράβι;
Δεν μου επιτρέπεται να απαντήσω.
Ε, βέβαια. Επόμενη ερώτηση.
Αναλογιζόμενος τη σημερινή κοινωνική, οικονομική και πολιτική πραγματικότητα, ποια δύο από τα παρακάτω συναισθήματα νιώθετε περισσότερο: άγχος, απόγνωση…
Με κάλυψες ήδη.
Ισως για αυτό να βλέπουμε το ίδιο όνειρο.
Νιώθεις κι εσύ άγχος και απόγνωση;
(Σιωπή)
Ναι αλλά, ξέρεις τι; Νομίζω ολόκληρος ο πλανήτης αισθάνεται άγχος και απόγνωση, δεν πάει να πει ότι βλέπουν όλοι το ίδιο όνειρο.
Δεν έχουμε κάνει βέβαια καμία δημοσκόπηση να ρωτήσουμε τον κόσμο τι όνειρα βλέπει.
Κούραση. Νιώθω μεγάλη κούραση. Ξέρεις ποιο είναι το θέμα; Οτι ξέρω ήδη τι θα βγάλει η δημοσκόπησή σας, όλοι ξέρουμε. Οτι είμαστε όλοι αγχωμένοι και απαισιόδοξοι και το καράβι μας είναι τρύπιο και τα ακτοπλοϊκά πανάκριβα και το πλήρωμα βάζει εισαγγελείς να περπατήσουν στη σανίδα και δεν ξέρω ‘γω τι. Δεν υπάρχει πρόταγμα. Κανείς δεν ψάχνει τη στεριά στον ορίζοντα. Βασικά, είναι βασικό επιχείρημα του πληρώματος ότι δεν υπάρχει στεριά στον ορίζοντα. Δεν τα πάω καλά με τις παρομοιώσεις. Προτιμώ να κυριολεκτώ.
Ισως στο όνειρο να μην έχουμε πέσει από το καράβι. Ισως να μας έχουν ρίξει από το καράβι και να πετούν τα σωσίβια για να τα ξεφορτωθούν. Γι’ αυτό πηγαίνουν και τόσο γρήγορα, αλλιώς θα έριχναν ταχύτητα για να μας σώσουν.
Τι σημασία έχει; Δεν πιστεύω στα όνειρα.
Δεν σας έχει κάνει την ίδια εντύπωση που έκανε σε μένα το ότι βλέπουμε το ίδιο όνειρο.
Είναι τυχαίο. Ολα είναι τυχαία.
Θα λέγατε ότι είστε κυνικός;
Είναι της δημοσκόπησης αυτή η ερώτηση;
Μου κάνει εντύπωση πάντως το ότι δέχεστε να λάβετε μέρος στη δημοσκόπηση, ενώ ξεκάθαρα δεν θέλετε να απαντήσετε σε καμία της ερώτηση.
(Σιωπή)
Και δεν είστε ο μόνος. Νομίζω πολλοί ψάχνουν αφορμή να εκτονωθούν. Να βγάλουν το άχτι τους. Εχετε μιλήσει σε κανέναν άλλο για αυτό το όνειρο;
Δεν πιστεύω στα όνειρα. Δεν βρίσκω λόγο να τα συζητάω. Αν δεν έχεις κάποια άλλη ερώτηση, να το κλείσουμε, να επιστρέψω στη δουλειά μου.
Τι περιμένετε από τις επόμενες εκλογές;
Τίποτα.
Από το μέλλον;
Τα χειρότερα.
Αν περιμένετε τα χειρότερα και η λύση που έχετε βρει για αυτό είναι να μην τα σκέφτεστε όλα αυτά, και να μη μιλάτε για όλα αυτά, θα λέγατε ότι η ευθύνη που σας αναλογεί είναι μικρότερη ή μεγαλύτερη από αυτή που παραδέχεστε;
Συγγνώμη τώρα, είναι αυτές ερωτήσεις της δημοσκόπησης;
Πόσο συχνά βλέπετε το όνειρο με το καράβι;
(Σιωπή)
Βλέπετε ποτέ κάποιο όνειρο που να σας φέρνει χαρά, ή έστω ανακούφιση;
(Τέλος κλήσης).
Ο κ. Φοίβος Οικονομίδης είναι συγγραφέας και τακτικός συνεργάτης του «Βήματος».
