Δύο διαφορετικά απολιθώματα πρωτόγονων πτηνών στηρίζουν την υπόθεση ότι τα πτηνά όπως τα γνωρίζουμε σήμερα εξελίχθηκαν από τους δεινόσαυρους.
Το πρώτο απολίθωμα εντοπίστηκε στην έρημο Γκόμπι από αμερικανούς ερευνητές του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας. Σύμφωνα με την ανακοίνωσή τους στην επιστημονική επιθεώρηση «Nature», το πτηνό, το οποίο έζησε πριν από 70 εκατομμύρια χρόνια, είχε μέγεθος γαλοπούλας. Εκτός όμως από τα χαρακτηριστικά των πτηνών είχε και χαρακτηριστικά δεινοσαύρων, όπως μακρό λαιμό και ουρά.
Το δεύτερο απολίθωμα εντοπίστηκε στη Μαδαγασκάρη από μιαν άλλη ομάδα αμερικανών ερευνητών του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, η οποία δημοσίευσε τις έρευνές της στην επιθεώρηση «Science». Πρόκειται για ένα απολίθωμα πτηνού το οποίο έζησε πριν από 65 εκατομμύρια χρόνια και είχε μοναδικά χαρακτηριστικά. Το μέγεθός του δεν ξεπερνούσε το μέγεθος ενός κόρακα και εκτός από τα φτερά και τη μακριά ουρά έφερε ένα τεράστιο δρεπανοειδές γαμψό νύχι το οποίο μοιάζει με αντίστοιχα σαρκοβόρων δεινοσαύρων.
Τα δύο απολιθώματα έρχονται να αναζωπυρώσουν τη θεωρία η οποία υποστηρίζει την εξέλιξη των πτηνών από τους δεινόσαυρους. Ο Αρχαιοπτέρυξ, το πτηνό-δεινόσαυρος το οποίο είχε ζήσει πριν από 140 εκατομμύρια χρόνια, υπήρξε η βάση αυτής της θεωρίας. Πολλοί παλαιοντολόγοι όμως πίστευαν ότι τα πτηνά και οι δεινόσαυροι εξελίχθηκαν ανεξάρτητα και ότι ο ψυχρόαιμος Αρχαιοπτέρυξ δεν ήταν παρά ένα εξελικτικό κλαδί χωρίς συνέχεια. Με άλλα λόγια, ότι έζησε για ορισμένο χρόνο και εξαφανίστηκε χωρίς να προκύψουν από αυτόν άλλοι οργανισμοί.
Το αν τα νεοευρεθέντα απολιθώματα ανήκουν σε απογόνους του Αρχαιοπτέρυγος είναι δύσκολο να αποφασισθεί. Το σίγουρο είναι ότι θα τροφοδοτήσει και πάλι συζητήσεις παλαιοντολόγων δεδομένου ότι οι οργανισμοί αυτοί είχαν χαρακτηριστικά εξελιγμένων πουλιών, όπως την ανεξάρτητη από το κρανίο κίνηση του ράμφους γεγονός που τους έδινε τη δυνατότητα κατάποσης μεγάλων τμημάτων τροφής, από την εποχή των δεινοσαύρων.
