Οι άνεμοι των εικόνων
«Στη ζωγραφική για μένα ο τρόπος που ζωγραφίζεις είναι εξίσου σημαντικός με αυτό που τελικά φτιάχνεις, η διαδικασία της χειρονομίας αξίζει όσο και το αποτέλεσμα» λέει ο νέος ζωγράφος Φίλιππος Τσιτσόπουλος, ο οποίος έχει ήδη κάνει ένα δυναμικό ξεκίνημα στην Ευρώπη. Τολμηρός και ανοιχτός στους πειραματισμούς, δηλώνει τη διάθεσή του να μπει μέσα στη ζωγραφική για να καταδυθεί από το άπλετο φως, «στο οποίο όλα καίγονται», μες στο σκοτάδι, «όπου τελικά δημιουργούνται τα πράγματα, όπου χρειάζεται να ψηλαφίσεις με τα μάτια κλειστά για να πλάσεις σιγά σιγά τις φόρμες, προσπαθώντας να κρατάς την ισορροπία ανάμεσα στη μορφή και στην κίνηση».
Την Τρίτη εγκαινιάζεται η τρίτη ατομική έκθεσή του στην Ελλάδα, στην αίθουσα «Κρεωνίδης». Ο τίτλος των έργων του, «Los Vientos / Οι άνεμοι», αναφέρεται στους «συναισθηματικούς ανέμους των εικόνων που παράγονται στον ανθρώπινο εγκέφαλο, μέσα από τις μεταισθήσεις της μνήμης και της παρατήρησης». Δηλαδή; «Οταν κλείνεις τα μάτια σου, συχνά περνούν από τα βλέφαρά σου εικόνες, κάτι σαν τα “αρνητικά” που γράφουν όλα όσα βλέπεις μπροστά σου. Είναι οι εικόνες που φέρνουν οι “ψυχολογικοί άνεμοι” της μνήμης σου και του υποσυνείδητου, αυτοί που “φυσούν” τελικά από τις επιλογές σου».
Ο Φίλιππος Τσιτσόπουλος, γιος του ηθοποιού Γιώργου Τσιτσόπουλου, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967, ξεκίνησε τις σπουδές του στην ΑΣΚΤ της Θεσσαλονίκης και συνέχισε στη Μαδρίτη, όπου το 1996 ολοκλήρωσε το διδακτορικό του. Μόλις τρία χρόνια μετά, έχει πραγματοποιήσει έξι ατομικές εκθέσεις, τις περισσότερες από τις οποίες στην Ισπανία, έχει συμμετάσχει στη Μεσογειακή Μπιενάλε Νέων Καλλιτεχνών του 1991 στο Μαρόκο, ενώ στη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας το 1997, βύθισε το έργο του «Η καρδιά είναι ένα φριχτό εντόσθιο» στη θάλασσα.
Οπαδός του εξπρεσιονισμού και της αφαίρεσης, έζησε από κοντά τη ζωγραφική του διαδόχου του Τζάκσον Πόλοκ, Τζούλιαν Σνάμπελ, που υπήρξε καθηγητής του σε σεμινάρια της «action painting» στη Μαδρίτη. Στα μεγάλων διαστάσεων συνήθως έργα του ενστερνίζεται την αγάπη για το χρώμα και τη δυναμική διαδικασία της χειρονομίας, αλλά και την «αμφισημία, που βγαίνει από το παιχνίδι των ορίων». Τα υλικά που προτιμά να χρησιμοποιεί είναι λάδια, ακρυλικά, χρωματισμένα βερνίκια και βελούδα.
Η ζωγραφική για τον Φίλιππο Τσιτσόπουλο δεν χρειάζεται να κουράζει ούτε τα μάτια ούτε το μυαλό. Και οι πίνακες που ονειρεύεται να φτιάξει θα ήθελε να είναι «ελαφροί, τόσο που να μπορείς να τους σηκώσεις στην πλάτη σου και να φύγεις». Χαρακτηριστικά είναι άλλωστε αυτά που γράφει ο καθηγητής του από την ΑΣΚΤ Θεσσαλονίκης Β. Δημητρέας: «Η ζωγραφική του δεν απαιτεί μια θεματική προσέγγιση ούτε “παραφιλολογική ανάγνωση”· βυθίζεσαι μέσα σ’ αυτή τη ζωγραφική και απολαμβάνεις τις ποιότητές της».
Η έκθεσή του θα φιλοξενείται στην αίθουσα τέχνης «Κρεωνίδης» (Κανάρη 24, πλατεία Κολωνακίου, τηλ.: 3606.552) ως τις 8 Μαΐου.
