«Ο Ζωοφόρος Τάφος του Αναστάντος Κυρίου, ως Ηλιος Πνευματικός και Πηγή Χάριτος, ουδέποτε θα παύση να ακτινοβολεί εις τον κόσμον ελπίδες αναστάσιμες και σωτήριες», επισημαίνει, μεταξύ άλλων, στο πασχαλινό μήνυμά του ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Σεραφείμ. «Η ελπίδα, η χαρά, η αιωνία και μακαρία ζωή είναι τα αναστάσιμα βιώματα πάντων ημών», υπογραμμίζει ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας της Ελλάδος, μιλώντας για το βαθύτερο νόημα της Ανάστασης του Κυρίου.«Τέκνα Ημών εν Κυρίω αγαπητά,
Ανάστασιν Ιησού Χριστού εορτάζοντες και πάλιν, ατενίζομεν σήμερον, Κυριακήν της Αναστάσεως, τον Αρχηγόν ημών της πίστεως εν μέσω της δόξης και του θριάμβου Αυτού. Δόξαν και θρίαμβον κατά της αμαρτίας και του Αδου κατήγαγεν ο Ιησούς Χριστός, “θανάτω θάνατον πατήσας”. Από την Σταύρωσιν του Σωτήρος Χριστού ανέτειλεν η Ανάστασις και από την Ανάστασιν η σωτηρία ημών.
Ο Ιησούς Χριστός ενηνθρώπησεν εκ της Αγίας Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας, εσταυρώθη, ετάφη και ανέστη “δι’ ημάς τους ανθρώπους και διά την ημετέραν σωτηρίαν” και “εδωρήσατο ημίν ζωήν την αιώνιον”.
Η Ανάστασις του Ιησού Χριστού είναι το μεγαλύτερον ιστορικόν γεγονός του κόσμου με σημασίαν οντολογικήν και σωτηριώδη διά τον άνθρωπον. Η Ανάστασις συνεγείρει τους προπάτορας ημών, Αδάμ και Εύαν, αλλά και κάθε βαπτισμένον χριστιανόν, που ποθεί την λύτρωσιν και την σωτηρίαν εκ της αμαρτίας, της φθοράς και του θανάτου.
Η Ανάστασις πραγματοποιεί τον σκοπόν της Ενσαρκώσεως και της Σταυρώσεως του Υιού και λόγου του Θεού, ήτοι τον εξαγνισμόν, διά της μετανοίας, του πεπτωκότος ανθρώπου και την επαναφοράν του εις “την στολήν την πρώτην”, εις τον αγιασμόν του, εις την θέωσιν, ένθα ο άνθρωπος επανευρίσκει την προ της πτώσεως μακαρίαν του ζωήν και έρχεται εις κοινωνίαν και πάλιν μετά της Αγίας Τριάδος.
Ιδού γιατί η σημερινή ημέρα εγκωμιάζεται τόσον από τα Ευαγγέλια και την υμνολογίαν της Εκκλησίας, ως “η κλητή και αγία ημέρα, η μία των Σαββάτων, η βασιλίς και κυρία, εορτή εορτών και πανήγυρις πανηγύρεων”, ως “Πάσχα το Μέγα…”. Η Ανάστασις του Σωτήρος Ιησού Χριστού είναι η αναστάσιμος ζωή και η δόξα της Εκκλησίας όλης, είναι, ακόμη, η χαρά, η βεβαία ελπίδα και η αψευδής λύτρωσις της αναστάσεως και της μακαρίας ζωής και πάντων ημών, κατά τον Απόστολον Παύλον. Βιώνομεν ήδη μέσα εις την ζωήν της Εκκλησίας το μυστήριον και το θαύμα του Σταυρού του Κυρίου και το Φως της Αναστάσεως, καθ’ ότι από την Ανάστασιν του Σωτήρος Χριστού τα “πάντα πεπλήρωται φωτός, ουρανός τε και γη και τα καταχθόνια, εορταζέτω γουν πάσα η κτήσις, την έγερσιν Χριστού, εν η εστερέωται”.
Δι’ αυτό ο τάφος του Ιησού Χριστού, εξ ου έλαμψεν το Αναστάσιμον Φως, το Θείον και Ουράνιον, είναι κατά την υμνολογίαν της Εκκλησίας, “Ως ζωηφόρος, ως Παραδείσου ωραιότερος όντως και παστάδος πάσης βασιλικής, αναδέδεικται λαμπρότερος, Χριστέ, ο τάφος σου, η πηγή της ημών αναστάσεως”.
Ο Ζωηφόρος Τάφος του Αναστάντος Κυρίου, ως Ηλιος Πνευματικός και Πηγή Χάριτος και αγιασμού των ανθρώπων, ουδέποτε θα παύση να ακτινοβολή εις τον κόσμον ελπίδες αναστάσιμες και σωτήριες.
Χριστός Ανέστη, ευσεβέστατοι και ευλογημένοι Χριστιανοί, είναι ο θρίαμβος και η νίκη της Εκκλησίας μας και του Θεού μας επί του θανάτου και της φθοράς, εκ της οποίας “… το ημέτερον γένος ανακληθέν, προς αιωνίαν ζωήν μεταβέβηκεν” (Συναξάρι Μ. Σαββάτου).
Χριστός Ανέστη, δι’ αυτό “προσδοκώ ανάστασιν νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος”. “Σαλπίσει γαρ και οι νεκροί εγερθήσονται άφθαρτοι” (Α’ Κορ. 15, 52).
Χριστός Ανέστη, διά τούτο “θανάτου εορτάζομεν νέκρωσιν, άδου την καθαίρεσιν, άλλης βιωτής, της αιωνίου, την απαρχήν”.
Χριστός Ανέστη, διά τούτο βιώνομεν και ημείς μέσα εις το Φως, εις την λάμψιν και εις τις μαρμαρυγές της Αναστάσεως το ιδικόν μας προσωπικόν Πάσχα, ήτοι την μετάβασιν ημών από την αμαρτίαν εις την εν Χριστώ Ιησού Πασχαλινήν, Αναστάσιμον, πνευματικήν και αγίαν ζωήν. Και “ώσπερ ηγέρθη Χριστός εκ νεκρών, διά της δόξης του Πατρός, ούτω και ημείς εν καινότητι ζωής περιπατήσωμεν” (Ρωμ. 6, 3).
“Ουκούν εισέλθετε πάντες εις την χαράν του Κυρίου ημών και πρώτοι και δεύτεροι τον μισθόν απολαύετε… Εγκρατείς και ράθυμοι την ημέραν τιμήσατε… Μηδείς οδυρέθω πταίσματα συγγνώμη γαρ εκ του τάφου ανέτειλε. Μηδείς φοβείσθω θάνατον, ηλευθέρωσεν γαρ ημάς ο του Σωτήρος θάνατος…”, κατά τον Αγιον Ιωάννην τον Χρυσόστομον.
Η ελπίδα, η χαρά, η αιωνία και μακαρία ζωή είναι τα αναστάσιμα βιώματα πάντων ημών.
Εν εξάρσει πνεύματος και ψυχής ας βιώσωμεν την χαράν και την ωραιότητα της Αναστάσεως με καρδίαν αγάπης, ειρήνης και φιλανθρωπίας.
Επί τούτοις, την Χάριν του Αναστάντος Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού επικαλούμενοι, διάπυρον δε εις πάντας υμάς απονέμομεν Πατρικήν Ευχήν και Ευλογίαν, τον Πασχάλιον ύμνον ψάλλοντες, Χριστός Ανέστη».
