Εντυπη Εκδοση

Το ζητούμενο σήμερα είναι να παραμείνει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ κόμμα της σύγχρονης ανανεωτικής Αριστεράς, απευθυνόμενο στις κοινωνικές δυνάμεις που αναφέρονται στο τόξο από τη ριζοσπαστική Αριστερά έως και τις δυνάμεις του προοδευτικού Κέντρου.

Πριν από λίγους μήνες «Το Βήμα» μπήκε στον δεύτερο αιώνα της λειτουργίας του. Και σήμερα είναι έτοιμο να υποδεχθεί και να υποστηρίξει το μέλλον που ανοίγεται μπροστά του.

Το έργο «Εναστρη Νύχτα» του Βαν Γκογκ είναι ό,τι ωραιότερο μπορείς να δεις στο Musee d'Orsay, στην Πόλη του Φωτός.

Η αυτεπάγγελτη έρευνα της Επιτροπής Ανταγωνισμού ξεσκεπάζει τις συμφωνίες... κάτω από το τραπέζι - Οι συνεννοήσεις των τριών εταιρειών που πήραν την προμήθεια και οι δεύτερες σκέψεις για την οικονομική διαχείριση της πανδημίας

Αλλο πράγμα η καταδίκη των αφιονισμένων της Χαμάς και άλλο η συμπόνια προς τους παλαιστίνιους αμάχους που βάζει ως ασπίδα. Και τούμπαλιν. Αλλο πράγμα η καταδίκη των χειρισμών Νετανιάχου κι άλλο πράγμα η συμπόνια προς τις οικογένειες των θυμάτων της 7ης Οκτωβρίου και προς τον λαό του Ισραήλ.

O καθηγητής Ευρωπαϊκών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης μιλάει για όσα συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή, τον ρόλο της Ευρώπης και την ανάγκη επιστροφής της Βρετανίας στην ΕΕ

Ο ισραηλινός συγγραφέας Ετγκαρ Κέρετ, εξηγεί γιατί όσο υπάρχουν οι σημερινές ηγεσίες σε Γάζα και Ισραήλ δεν πρόκειται να βρεθεί λύση.

Ο Ερντογάν εμφανίζεται ως ο νέος «Πατερούλης του Εθνους», όπως ακριβώς το είχε πράξει και ο Κεμάλ. Ενώ δεν διστάζει να έλθει σε αντιπαράθεση με τους Αμερικανούς.

Ο Γιώργος Κουτλής σκηνοθετεί και ο Ορφέας Αυγουστίδης παίζει τον «Ασχημο» του Μάριους φον Μάγενμπουργκ.

Ο κύπριος συνθέτης και πιανίστας Σταύρος Λάντσιας με το κουαρτέτο του παρουσιάζουν μελωδίες του Ennio Morricone που έχουν «ντύσει» εμβληματικές ταινίες του κινηματογράφου.

Ο σκηνοθέτης Λευτέρης Γιοβανίδης και η ηθοποιός Μπέσσυ Μάλφα μιλούν για το έργο του Κώστα Μποσταντζόγλου που ανεβαίνει στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά και τον συντηρητισμό ως σύμπτωμα της ελληνικής πραγματικότητας.

Το δράμα που ζουν οι συγγενείς των απαχθέντων από τη Χαμάς - Αγωνιούν για τις ζωές των ανθρώπων τους και πιέζουν την κυβέρνηση να βρει λύση για την επιστροφή τους.

Οι ελληνικές επιχειρήσεις, δεν βρίσκουν ικανά στελέχη, καθώς θεωρούν ως «μη ρεαλιστικές» τις απαιτήσεις όσων αναζητούν εργασία ενώ οι υποψήφιοι εργαζόμενοι «προτιμούν» την ανεργία από τις αποδοχές που τους προσφέρονται - Δειλές προθέσεις αύξησης των μισθών στον ορίζοντα.

Πώς το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα αναδείχθηκε στους χρόνους της μεγάλης κρίσης και γιατί βυθίστηκε στους καιρούς της ανάκαμψης - Από τα μνημόνια στην εξουσία και από τη διαχείριση της κρίσης στα βάθη της αντιπολίτευσης

Το νέο σύστημα που παρουσιάστηκε δεν είναι τίποτε άλλο από μια μερική επαναφορά των αντικειμενικών κριτηρίων προσδιορισμού του ελάχιστου φορολογητέου εισοδήματος στηριζόμενο στην παραδοχή ότι δεν είναι δυνατόν ο αυτοαπασχολούμενος εργοδότης να δηλώνει φορολογητέα κέρδη λιγότερα από τις ετήσιες αποδοχές ενός εργαζόμενου ο οποίος αμείβεται με τον βασικό μισθό.

Το αν θα παταχθεί ή όχι η φοροδιαφυγή εξαρτάται και από άλλους παράγοντες. Κυρίως από την ενίσχυση της εμπιστοσύνης των φορολογουμένων απέναντι στο κράτος.

«Δεύτερες σκέψεις» στο υπουργείο Οικονομικών για να περιοριστούν οι επιβαρύνσεις που εισάγει το νέο φορολογικό νομοσχέδιο και «πιέζει» τους ελεύθερους επαγγελματίες να εμφανίσουν τα πραγματικά τους εισοδήματα.

Η μετεωρική άνοδος της εκλογικής επιρροής της άκρας δεξιάς σχεδόν απ' άκρου εις άκρον της ΕΕ που λαμβάνει χώρα στη στροφή του αιώνα σταδιακά μετακινεί την τοποθέτησή της από το περιθώριο της πολιτικο-κομματικής αρένας σε περισσότερο επιδραστικές θέσεις στο κομματικό και πολιτικό σύστημα.

Το πραξικόπημα που επιχείρησαν το 1923 ο Χίτλερ και το κόμμα του ήταν πρόωρο, κακά οργανωμένο, και μάλλον καταδικασμένο να αποτύχει, τουλάχιστον ως προς τους παγγερμανικούς στόχους του. Ο επίδοξος Φίρερ πήρε εν πολλοίς το μάθημά του

Οι ερμηνευτικές προσεγγίσεις για τη Βαϊμάρη και την άνοδο στην εξουσία του Αδόλφου Χίτλερ και των εθνικοσοσιαλιστών με άξονα το «παράδειγμα των κρίσεων» ή τη «θεωρία των δύο άκρων» δεν αποφεύγoυν την «τελεολογία της καταστροφής» ενώ συχνά εξηγούν σχεδόν νομοτελειακά την ιστορία της περιόδου, με το βλέμμα στην κατάληξή της αλλά και με τη γνώση της τελικής πτώσης.