Ποιος είναι ο στόχος της νέας πολεμικής περιπέτειας των ΗΠΑ στο Ιράν; Αν πιστέψουμε τον αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, η στρατιωτική πίεση αποσκοπεί στο να φέρει το καθεστώς της Τεχεράνης στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για μια «δίκαιη» συμφωνία που θα διαγράψει οριστικά τις φιλοδοξίες των μουλάδων να αποκτήσουν πυρηνικά όπλα.

Oμως, τον περασμένο Ιούνιο ο ίδιος ο Τραμπ διακήρυξε πως το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα «εξαλείφθηκε πλήρως και ολοσχερώς» με την αμερικανική επιχείρηση «Σφυρί του Μεσονυκτίου» που επέβαλε ταυτόχρονα παύση πυρός στον «Πόλεμο των Δώδεκα Ημερών» μεταξύ Ιράν και Ισραήλ.

O πάγιος στόχος

Με μισές αλήθειες και μισά ψέματα, με βροχή από κυρώσεις και βόμβες, ο Λευκός Οίκος έχει πάγιο στόχο την αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη. «Η βοήθεια είναι καθ’ οδόν» είχε πει ο Τραμπ πριν από μερικές εβδομάδες στους αντικυβερνητικούς διαδηλωτές που σφαγιάζονταν από τις δυνάμεις του καθεστώτος.

Η βοήθεια έφτασε τελικά αυτή την εβδομάδα, με τη μορφή της αμερικανικής αρμάδας που κατέπλευσε στην Αραβική Θάλασσα υπό το αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln, σε απόσταση βολής από το Ιράν. Την περασμένη Τετάρτη, σε ακρόασή του στη Γερουσία ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο είπε ότι «ουδείς μπορεί να δώσει μια απλή απάντηση» στο ερώτημα τι θα γίνει στο Ιράν αν πέσει το καθεστώς του αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ.

Σχεδιασμός

Προφανώς στο πλαίσιο αυτού του προβληματισμού διευρύνθηκε ο κατάλογος των στόχων του Πενταγώνου ενώ συμπληρώθηκε με τον σχεδιασμό «καταδρομών» σε στρατιωτικές και πετρελαϊκές υποδομές, όπως έγραψαν οι «New York Times». Δηλαδή μπήκε στο τραπέζι η αποστολή επίλεκτων χερσαίων δυνάμεων για σαμποτάζ, δολοφονίες, ίσως και απαγωγές στελεχών του καθεστώτος. Το σενάριο παραπέμπει σε επέμβαση «τύπου Βενεζουέλας» και δεν απέχει πολύ από τη συλλογιστική του Τραμπ για τον δυναμικό χειρισμό κρίσεων. Oμως το Ιράν δεν είναι Βενεζουέλα.

Τα αραβικά καθεστώτα της περιοχής ζήτησαν δημοσίως από την Ουάσιγκτον να μην πλήξει το Ιράν, ενώ το ίδιο «συμβούλευσε» στους Αμερικανούς και η Τουρκία. Η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα διαβεβαίωσαν τους Ιρανούς ότι δεν θα επιτρέψουν τη χρήση του εναέριου χώρου τους για μια αμερικανική επίθεση. Στην πραγματικότητα, τα βασίλεια και τα εμιράτα ανησυχούν πολύ περισσότερο για τον εαυτό τους παρά για την τύχη του σιιτικού καθεστώτος της Τεχεράνης, το οποίο είναι σε θέση να πλήξει με πυραύλους όχι μόνο τις αμερικανικές βάσεις σε αυτές τις χώρες, αλλά και τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις τους.

«Να κάνουν κάτι»

Ενα άλλο σενάριο προβλέπει την επιβολή ναυτικού αποκλεισμού στο Ιράν. Θα καθίσουν οι Ιρανοί με σταυρωμένα χέρια, να βλέπουν τους Αραβες να εξάγουν πετρέλαιο και το δικό τους να μην μπορεί να βγει από τον Κόλπο; Μπορούν να ναρκοθετήσουν τα Στενά του Ορμούζ ενώ ανήγγειλαν στρατιωτική άσκηση με αληθινά πυρά στην περιοχή την προσεχή εβδομάδα.

Ο Τραμπ δήλωσε την Πέμπτη ότι συνομιλεί με την ιρανική ηγεσία: «Τους είπα δύο πράγματα, όχι πυρηνικά, όχι φόνοι διαδηλωτών. Σταμάτησα 837 απαγχονισμούς. Αλλά θα πρέπει να κάνουν κάτι». Αυτό το «κάτι» παραμένει θολό, όσο και τα σχέδια των Αμερικανών για την επόμενη μέρα στο Ιράν.