Η αυγή του 2026 φέρνει την κυβέρνηση μπροστά σε νέες προκλήσεις, με τη μεγαλύτερη από αυτές να αφορά τον ίδιο τον πρωθυπουργό, κ. Μητσοτάκη. Είναι το για πόσο ακόμη θα ανέχεται την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί στο κεντρικό οδικό δίκτυο από τις αγροτικές κινητοποιήσεις. Η έως τώρα τακτική της ήπιας αντιμετώπισης σε συνδυασμό με κινήσεις παρασκηνίου, όπως η απόπειρα να διαπομπευθούν αγροτοσυνεταιριστές ή να διασπαστεί το ενιαίο μέτωπο των κινητοποιήσεων, αποδείχθηκαν ανεπαρκείς. Τα συσσωρευμένα προβλήματα του αγροτικού κόσμου, επαυξημένα με την ακρίβεια, τη μείωση της παραγωγής και τις φυσικές καταστροφές, προσδίδουν στις κινητοποιήσεις έντονο χαρακτήρα και κυρίως οπλίζουν με αποφασιστικότητα τον αγροτικό κόσμο να συνεχίσει έως την πλήρη αποδοχή των αιτημάτων του.
Αν και συνιστά πράξη δικαιοσύνης να αναγνωρίσει κάνεις στην κυβέρνηση ελαφρυντικά για την έως τώρα στάση της, όπως, για παράδειγμα, ότι τα αιτήματα αυτά δεν είναι κωδικοποιημένα πλήρως και επίσης ότι δεν έχουν ενιαία μορφή για όλους τους αγρότες, στο Μέγαρο Μαξίμου καταλογίζονται βαριές ευθύνες για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί. Οι ευθύνες αυτές έχουν να κάνουν με το γεγονός ότι το ζήτημα των αγροτικών κινητοποιήσεων αντιμετωπίστηκε εξαρχής με μια ελαφρότητα και μια διάθεση αποφόρτισης της σοβαρότητας των αιτημάτων που έθεσαν προ 9μήνου οι αγρότες!
Τα αιτήματα που προβάλλουν με ένταση στα μπλόκα δεν είναι τωρινά και αυτό είναι κάτι που διαφεύγει της προσοχής της κοινής γνώμης. Εχουν στην πραγματικότητα τεθεί με τον πιο επίσημο τρόπο από τον Μάρτιο του 2025, ως αποτέλεσμα μιας πανελλαδικής σύσκεψης που πραγματοποίησαν εκπρόσωποι του αγροτικού κόσμου τότε. Διαβιβάστηκαν στην κυβέρνηση, αλλά η κυβέρνηση όχι μόνο δεν ασχολήθηκε σοβαρά με την υλοποίησή τους, δεν τους κάλεσε καν να συζητήσει μαζί τους. Το αγροτικό ζήτημα άρχισε να την απασχολεί στις αρχές του καλοκαιριού, πλην όμως όχι επί των αιτημάτων που έθεταν οι αγρότες, αλλά γιατί στο μεταξύ η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία απέστειλε στη Βουλή τη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, που άνοιξε το καπάκι και αποκαλύφθηκε ότι με την ανοχή ή την επίνευση της Νέας Δημοκρατίας χιλιάδες κομματικοί της φίλοι λεηλατούσαν επί χρόνια τις ευρωπαϊκές ενισχύσεις εις βάρος της μεγάλης πλειονότητας του αγροτικού κόσμου.
Ετσι, όλη της η προσοχή επικεντρώθηκε στην πολιτική διαχείριση της κατάστασης και στο πλαίσιο αυτό σημειώθηκαν μερικές αξιοσημείωτες παραβιάσεις του κράτους δικαίου, των κοινοβουλευτικών θεσμών και της ίδιας της κοινής λογικής, με κορυφαία πράξη τη λεγόμενη «επιστολική» ψήφο απαλλαγής δύο κυβερνητικών στελεχών. Εκτοτε, και πάντα στο ίδιο πλαίσιο, εξελίσσεται μια ιλαροτραγική, ντροπιαστική για το Κοινοβούλιο, διαδικασία υποτιθέμενων ερευνών για το σκάνδαλο, μέσω εξεταστικής επιτροπής η οποία έχει μεταβληθεί σε σόου λαϊκισμού και απαξίωσης του πολιτικού κόσμου.
Το δυστύχημα για την κυβέρνηση είναι ότι δεν ασχολήθηκε με το αγροτικό ζήτημα και τα σοβαρά προβλήματά του ούτε μετά την πανελλαδική διαμαρτυρία αγροτών στην Αθήνα, στα μέσα Νοεμβρίου. Επειδή ακριβώς πίστεψε ότι πρόκειται για «μια ακόμη» κινητοποίηση, η οποία θα λήξει είτε λόγω της έναρξης των χειμερινών αγροτικών εργασιών είτε λόγω εορτών.
Η διάψευση των προσδοκιών και η τρομακτική ταλαιπωρία στην οποία υποβλήθηκαν τα Χριστούγεννα, και υποβάλλονται ακόμη, οι εκδρομείς των εορτών, με σοβαρότατες επιπτώσεις στις τοπικές οικονομίες, φέρνουν πλέον την κυβέρνηση ενώπιος ενωπίω με το αγροτικό πρόβλημα. Καλείται να δώσει λύσεις σε προβλήματα που μπορεί να μην είναι δικά της, να μην τα δημιούργησε δηλαδή αυτή, αλλά να έρχονται από δεκαετίες πίσω. Είναι ο μόνος δρόμος για να λυθούν τα μπλόκα και να αποκτήσει η χώρα μια κανονικότητα. Η άλλη λύση, αυτή της βίαιης καταστολής, η οποία υποτίθεται ότι έχει πέσει επίσης στο τραπέζι, καλό είναι να μην εξετάζεται καν. Οταν 8 στους 10 Ελληνες πιστεύουν ότι οι αγρότες έχουν δίκιο και εξ αυτών 6 στους 10 εγκρίνουν το κλείσιμο των δρόμων, είναι προφανές ότι, πρώτον, απέτυχε η κυβερνητική προσπάθεια να πυροδοτήσει κοινωνικούς αυτοματισμούς εξαιτίας των μπλόκων και, δεύτερον, ότι οποιαδήποτε απόπειρα να υπάρξει διά της βίας άνοιγμα των δρόμων θα προκαλέσει την πρώτη σοβαρή πολιτική ήττα της κυβέρνησης με τον ερχομό του καινούργιου χρόνου, ανεξαρτήτως των συνθηκών που θα δημιουργηθούν από την επιχείρηση.
Σε κάθε περίπτωση, η διαχείριση του αγροτικού προβλήματος είναι, όπως γίνεται αντιληπτό, κορυφαίο crash test μιας χρονιάς που μπορεί να φέρει την κυβέρνηση μπροστά σε πολιτικές εξελίξεις τις οποίες εκείνη μεν έχει προσδιορίσει για τον επόμενο χρόνο, αλλά οι συνθήκες να τις καταστήσουν αναπόδραστες. Πρόωρες εκλογές, για παράδειγμα…
