Με τη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και το επικείμενο συνέδριό της η ΝΔ ολοκληρώνει τις εσωκομματικές ετοιμασίες της για τις επόμενες εκλογές.
Το ΠαΣοΚ έχει ήδη ολοκληρώσει τις δικές του.
Τα μικρότερα κόμματα δεν χρειάζεται να ετοιμαστούν και πολύ. Μόνο στην Αριστερά φαίνεται να επικρατεί κάποιο χάος, η οποία αναμφισβήτητα περιμένει και την εμφάνιση του κόμματος Τσίπρα για να φορέσει την προεκλογική της στολή.
Και οι εκλογές; Τις περιμένουμε τους πρώτους μήνες του 2027 ή έστω τους τελευταίους του 2026 – ανάλογα με τα γεγονότα…
Και όταν λέμε γεγονότα δεν εννοούμε μόνο τα διάφορα δικαστικά ζητήματα, όσο τις εξελίξεις στο μέτωπο της οικονομίας. Κανείς δεν είναι τρελός να πάει σε εκλογές στο μέσο ενός «μαύρου χειμώνα». Συνεπώς θα περιμένουμε την οικονομία πριν αρχίσει να βρέχει βεβαιότητες.
Ξέρουμε κάτι; Οχι, δεν ξέρουμε.
Τα πολιτικά μεγέθη δεν φαίνεται να μεταβάλλονται, αν δώσουμε βάση και στις τελευταίες δημοσκοπήσεις. Αλλά κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει το παραμικρό αν δεν μετρηθούν και τα νέα κόμματα που έχουν προαναγγελθεί. Ακόμη και μικρές μεταβολές μπορούν να οδηγήσουν σε σοβαρές διαφοροποιήσεις.
Για δύο πράγματα μπορούμε απλώς να είμαστε λίγο ή πολύ ξεκαθαρισμένοι.
Πρώτον, ότι η ΝΔ διατηρεί μια υπεροχή αλλά και το βάρος της φθοράς από μια επταετή πλέον διακυβέρνηση. Στην πολιτική, ο χρόνος έχει τη σημασία του.
Δεύτερον, ότι η αντιπολίτευση δεν έδειξε έως τώρα ικανή να συγκροτήσει έναν ισχυρό και απειλητικό αντίλογο. Αλλά το «έως τώρα» δεν σημαίνει απαραιτήτως και «έως τις εκλογές». Εχουμε ακόμη κάποιον χρόνο που έχει τη σημασία του.
Το βέβαιο είναι πως έως τώρα ο πολιτικός διάλογος δεν επικεντρώνεται στα μεγάλα ζητήματα της χώρας. Σε αυτά δηλαδή που ορίζουν τη ζωή των πολιτών.
Ακόμη και οι προτάσεις αναθεώρησης που κατέθεσε στην ΚΟ του κόμματός του ο Πρωθυπουργός δεν φαίνεται να συνεπήραν τα πλήθη.
Προφανώς λοιπόν χρειάζεται κάτι άλλο και μάλλον κάτι ουσιαστικότερο για να αποκτήσει το εκλογικό ραντεβού το νόημά του. Αν μείνουμε στο «φύγε εσύ, έλα εσύ», το πραγματικό περιεχόμενο κάθε εκλογής αποδυναμώνεται σημαντικά, ιδίως όσο περιορίζεται στο «φύγε εσύ».
Κάθε ευσυνείδητος πολίτης λοιπόν δικαιούται να περιμένει αυτό το άλλο και ουσιαστικότερο από τις πολιτικές δυνάμεις και τους πολιτικούς που διεκδικούν τη διακυβέρνηση της χώρας.
Αλλά δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος ότι θα προκύψει στο διάστημα που μας χωρίζει από τις εκλογές.
Αν δεν μας εκπλήξουν οι άνθρωποι και τα γεγονότα, τότε θα έχει χαθεί μια ευκαιρία. Απλώς με την ελπίδα ότι στη χώρα μας «τελευταία ευκαιρία» δεν υπάρχει.
Πάντα ακολουθεί κάποια άλλη.
