Λαμπρινή Κουζέλη

«Τους έλληνες μεταπολεμικούς μυθιστοριογράφους δεν τους γνώριζα, τώρα τους ανακαλύπτω» έλεγε προσφάτως νέος βραβευμένος συγγραφέας ιδιαίτερα εξοικειωμένος με την αμερικανική μυθιστοριογραφία, «δεν μας τους δίδαξαν στο σχολείο».

«Θα έλεγε κανείς ότι διήγημα και μυθιστόρημα, τα κυριότερα πεζογραφικά είδη, βρίσκονται σε αντιπαράθεση αδυνατώντας να συνυπάρξουν στην εξουσία: η αναβάθμιση του ενός προκαλεί την υποβάθμιση του άλλου» έγραφε

Αχαρτογράφητο ακόμη από τους ιστορικούς της λογοτεχνίας το τοπίο της πρόσφατης και σύγχρονης μυθιστοριογραφίας.

Από τη ρομαντική εποχή ως το '30, μια δρασκελιά δρόμος, διάσπαρτος με τη Γυφτοπούλα (1884) του Παπαδιαμάντη, τον Ζητιάνο (1896) του Καρκαβίτσα, το ιμπρεσιονιστικό Φθινόπωρο (1917) του Χατζόπουλου.

«Τι είναι το μυθιστόρημα είναι δύσκολο να πούμε... Πρόκειται για είδος που αντιστέκεται σε κάθε απόπειρα ακριβούς ορισμού του» υποστηρίζει ο άγγλος θεωρητικός Τέρι Ιγκλετον

Ο αναγνώστης της αγγλόφωνης ανθολογίας σύγχρονης ελληνικής ποίησης που επιμελήθηκε η Κάρεν βαν Ντάικ, καθηγήτρια Νέας Ελληνικής Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο Columbia της Νέας Υόρκης

Ο αναγνώστης της αγγλόφωνης ανθολογίας σύγχρονης ελληνικής ποίησης που επιμελήθηκε η Κάρεν βαν Ντάικ, καθηγήτρια Νέας Ελληνικής Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο Columbia της Νέας Υόρκης

Ηταν κλασικός φιλόλογος. Ηταν δοκιμιογράφος. Ηταν μεταφραστής. Ηταν δάσκαλος. Ο Δ. Ν. Μαρωνίτης - πάντα υπογράμμιζε το Δ. (του) και το Ν. (του πατέρα του) - γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1929. Καπνεργάτης από τη Μαρώνεια ο πατέρας του. Καπνεργάτισσα και η μικρασιάτισσα μάνα του. Ολο το σόι καπνεργάτες και απ' τις δυο μεριές.

Πρωτοεμφανίστηκε με τα Μαύρα παπούτσια της παρέλασης (Ολκός, 2014). Στη νέα συλλογή διηγημάτων του, την Πλατεία Μεσολογγίου (Ολκός, 2016),

Αναμφισβήτητη είναι η κεντρική θέση του δοκιμιογράφου Σταύρου Ζουμπουλάκη στον χώρο των παπαδιαμαντικών σπουδών.

Μήλον της Εριδος μεταξύ του υπουργείου Εξωτερικών και της επιστημονικής κοινότητας αποτελεί για ακόμη μία φορά το Ελληνικό Ινστιτούτο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών της Βενετίας.

Μια ιστορία πόνου είναι η μαστίχα από την αρχή της, από τότε που, σύμφωνα με την παράδοση, ο Αγιος Ισίδωρος, καταδιωκόμενος από τους χριστιανομάχους κατέφυγε κάτω από ένα μαστιχόδεντρο για να προστατευτεί.

«Εδώ παρουσιάζονται για πρώτη φορά τα καλύτερα κείμενα που παρήχθησαν στη διάρκεια των αξιοσημείωτων δημιουργικών ζυμώσεων της δεκαετούς ελληνικής κρίσης.

Στο σπίτι του ψηλά στον ποταμό Χάντσον, στα ανατολικά της Πολιτείας της Νέας Υόρκης, ο Ντάνιελ Μέντελσον έχει ήδη πιει τον πρώτο του καφέ.

«Αρχοντες μεταλάβετε / και ξεμολογηθείτε, / κι εμάς τους μαύρους τους φτωχούς / να μας ξεφορτωθείτε».

Είναι πλέον πανελλαδικά γνωστή η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη της Βέροιας (ΔΚΒΒ) για τις καινοτόμες υπηρεσίες της και τα κοινωφελή προγράμματά της προς τους δημότες της Βέροιας τα οποία ανανεώνει διαρκώς.

Η οικονομική κρίση, η πτώση των πωλήσεων και των εκδιδόμενων τίτλων, οι βιβλιοπωλικές αλυσίδες που κλείνουν, η αύξηση του ΦΠΑ,

«Αυτή θα ήταν η ιστορία αν δεν υπήρχε ιστορία για να ειπωθεί: ο κύριος Γκλας είναι ξαπλωμένος γαλήνια στο λιβάδι...».

Ξεκίνησε το 2004 με την ονομασία Scripta στη Θεσσαλονίκη. Τη διεξαγωγή της ανέλαβε το κραταιό τότε Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ).

Οσο κυνικό κι αν ακούγεται, η ανθρώπινη δυστυχία, οι πόλεμοι, η μετανάστευση, η οικονομική κρίση, τα προβλήματα της ανθρωπότητας είναι η τροφή της λογοτεχνίας.