Κοσμάς Βίδος

Το ένα μετά το άλλο τα σίριαλ των μεγάλων τηλεοπτικών δικτύων (αλλά και οι φροντισμένες παραγωγές που μας χαρίζουν τα τελευταία χρόνια οι διαδικτυακές πλατφόρμες) φτάνουν στο τέλος τους,

Παρακολουθώ από την οθόνη του υπολογιστή µου την πρόσφατη, πολυδιαφημισμένη παραγωγή της «Λουτσία ντι Λάμερμουρ» από το Λονδίνο.

Δυστυχώς στην Ελλάδα πρέπει να συμβεί κάτι πραγματικά τραγικό για να θυμηθούμε το πρόβλημα.

Η όπερα έχει χρώματα. Μια πληθωρική παλέτα με όποια απόχρωση απαιτείται ώστε να χρωματιστούν με ακρίβεια ο πόθος και το πάθος, ο έρωτας και η ερωτική απογοήτευση, η πίστη και η προδοσία, η θλίψη και η χαρά, η ευτυχία και η δυστυχία, η ζωή και ο θάνατος.

Κάθε χρόνο δυσκολεύομαι περισσότερο να προγραμματίσω το μεγάλο ταξίδι που συνηθίζω να κάνω στα τέλη Ιουνίου.

Η γιαγιά: Υπήρξε εθισμένη στο ποτό και στις ουσίες, εργάστηκε εξάλλου και ως ντίλερ ναρκωτικών για να κερδίσει τα προς το ζην. Της αρέσει να φλερτάρει, να κάνει σεξ και να σπάει τα νεύρα της κόρης της.

Παρατηρώ πώς παρουσιάζονται οι σύγχρονες Ελληνίδες μέσα από τα σίριαλ, κυρίως τις σαπουνόπερες.

Στο φινάλε του 6ου κύκλου των «Walking dead» δολοφονείται (αυτό τουλάχιστον αφήνουν να εννοηθεί) με σαδιστικό τρόπο ένας από τους πρωταγωνιστές.

Το Πάσχα τα τελευταία χρόνια ήταν υπερπαραγωγή. Φάγαμε τσουρέκια με σοκολάτα μπίτερ ή γάλακτος.

Σημείωση από το ημερολόγιο του Γιώργου Σεφέρη: «Αλεξάνδρεια, 10 Ιουνίου 1941 - Το πρωί διάλεξη στα μεγάλα παιδιά του Ελληνικού Γυμνασίου για τον Αντωνίου και τον Ελύτη.

Υλικά (για 4-5 άτομα) 500 γρ. μοσχαρίσιο κιμά 2 φέτες μπαγιάτικο ψωμί, μουλιασμένο σε κόκκινο κρασί (κατά προτίμηση Μαυροδάφνη) 1 κοφτή κ.σ. κύμινο (ίσως και λίγο παραπάνω, ανάλογα με τα γούστα) 2-4 σκελίδες σκόρδο, ψιλοκομμένες αλάτι, πιπέρι λίγο αλεύρι, για το πανάρισμα έ.π. ελαιόλαδο, για το τηγάνισμα 400 γρ. σπιτική σάλτσα ντομάτας Εκτέλεση Στύβουμε το […]

«Ο Θεός σού έδωσε χρόνο για να τρέξεις στην αγκαλιά Του. Εσύ όμως τρέχεις ολοταχώς για την Κόλαση».

Aλλοι οφείλουν τις τεράστιες περιουσίες τους αποκλειστικά στην επιτυχημένη τηλεοπτική καριέρα τους ως παραγωγών, παρουσιαστών, ηθοποιών κ.λπ.

«Τον Μπάτµαν τον λένε έτσι επειδή είναι κακός άνθρωπος;» ρώτησε με τη (σήμα κατατεθέν της) αθωότητα επτάχρονης παιδίσκης, που ανακαλύπτει με έκπληξη τον κόσμο, η Ελένη Μενεγάκη τους συνεργάτες της.

Προϋπήρξαν εκείνοι που εργάστηκαν σκληρά για το κοινό όραμα, που αφιέρωσαν τη ζωή τους στη δημιουργία οργανισμού όπερας και στην Ελλάδα:

Πριν από μερικούς μήνες ο Κέβιν Μπέικον δήλωσε πως το σίριαλ «The following» στο οποίο πρωταγωνιστούσε κόπηκε «επειδή δεν πρόβαλε ούτε ένα στιγμιαίο έστω πλάνο του πέους μου»

Μπροστά μου, στο Παλλάς, όπου είχα πάει για να παρακολουθήσω την «Οπερα της πεντάρας», σε σκηνοθεσία του Γιάννη Χουβαρδά,

Και εφέτος με άρπαξαν με τη μυρωδιά τους και με ταρακούνησαν. Επρεπε να το περιμένω. Ομως κάθε χρονιά αιφνιδιάζομαι.

Παρακολούθησα μέσω Internet, σε απευθείας μετάδοση από τη Σκάλα του Μιλάνου, την όπερα του Βέρντι «I due Foscari» με τον Πλάθιντο Ντομίνγκο ως Φραντσέσκο Φόσκαρι.

Στις 6 Μαρτίου ο πρώτος κύκλος του «Quantico» επέστρεψε στις οθόνες μας μετά την (ως είθισται) διακοπή για τις γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς.