Δώρα Μάστορα

Θα ξαναγυρίζατε σε έναν τόπο για να γευτείτε κάτι που δεν μπορείτε να ξεχάσετε; Φυσικά και θα το κάνατε. Για την μπουγάτσα του Ιορδάνη έχουν γίνει πολλά ταξίδια.

Δεν θα το περίμενε κανείς ότι μια ιαπωνική pub θα είχε τόσο επιτυχία στην Αθήνα αλλά τελικά συνέβη και ο λόγος δεν είναι μόνο οι αυθεντικές της γεύσεις.

Δημιουργημένο για να δημιουργεί μεγάλες στιγμές απόλαυσης, το τηγανητό κοτόπουλο φαίνεται ότι διεκδικεί πρωταγωνιστική θέση στο τραπέζι μας.

Η Πόπη Σεβαστού δεν σχεδιάζει απλώς ποτά, αλλά εμπειρίες με αρχή, κορύφωση και διάρκεια. Με απόλυτη προσήλωση στην ισορροπία και την καθαρή γεύση, κάθε φορά που δημιουργεί ένα κοκτέιλ, αφηγείται και μια ιστορία.

Μια ταβέρνα όπως εκείνες που θυμόμαστε παιδιά, μια οικογένεια που επιμένει να μαγειρεύει με παραδοσιακό τρόπο, στηρίζοντας τα προϊόντα της γης όπου μεγάλωσε.

Μια ανοιξιάτικη περιπλάνηση στα γαστρονομικά έθιμα ενός τόπου με γη ευλογημένη. Η Κρήτη είναι πάντα εκεί και περιμένει να την ανακαλύψεις.

Ένα ουζερί στην καρδιά της Αθήνας, στην πλατεία Βικτωρίας, προσφέρει ένα μενού γεμάτο θάλασσα, ακριβώς σαν αυτό που θα βρίσκαμε σε ένα νησί.

Κάτι πολύ περισσότερο από ένα γλυκό ψωμάκι, ένα έθιμο που κουβαλά μνήμη, πίστη και την πρώτη, βαθιά υπόσχεση της Ανάστασης.

Μια οικογένεια-διαμάντι, με μεγάλη αγάπη στην αγνή καλλιέργεια και την ηθική παραγωγή προϊόντων, φροντίζει να έχουμε στο τραπέζι μας παραπάνω από 25 εποχικά και γαλακτοκομικά είδη που θυμίζουν παλιά Ελλάδα.

Ο «φτωχογιάννης», το ψάρι των κρύων θαλασσών που ρίζωσε στην Ελλάδα σαν να ήταν δικό μας, βρίσκοντας τον δρόμο του μέχρι και το πιο απομακρυσμένο ορεινό χωριό, θα έχει πάντα θέση στην καρδιά μας και στο τραπέζι μας.

Στον πρώτο όροφο μιας πολυκατοικίας της 3ης Σεπτεμβρίου κρύβεται ένας χώρος άλλης εποχής: μια ιδιαίτερη γαστρονομική στάση σε μια ιστορικά φορτισμένη γειτονιά της Αθήνας.

Ακολουθήσαμε τον Ραφαήλ Τσακίρη και την Ελπίδα Μορφούλη σε ένα ιδιαίτερο γαστρονομικό εγχείρημα μέσα σε ένα προστατευμένο πάρκο της Νότιας Αφρικής, εκεί όπου η φύση και η κουζίνα συναντιούνται με τον πιο αυθεντικό τρόπο.

Η Αργυρώ μας δεν αφήνει ποτέ στην άκρη τα όνειρά της. Μπαίνει στην κουζίνα της και μαγειρεύει τις καλύτερες ιστορίες για όλους μας. Μας τρέφει και μας εμπνέει. Μας μαθαίνει τη γεύση της υπεροχής και της ευαισθησίας. Μας παρασύρει στον δικό της πλανήτη.

Το φαγητό πρέπει να έχει γεύση, χαρακτήρα και προσωπικότητα. Τι σημασία έχει αν δημιουργήθηκε από γυναίκα ή άντρα; Παρά τους αγώνες των γυναικών, οι ανισότητες στη γαστρονομία εξακολουθούν να υπάρχουν.

Η Δανάη Βορίδου είναι μια δυναμική ασταμάτητη γυναίκα και μια δημιουργική σεφ. Τη συναντήσαμε στο Iodio και μάς μίλησε με αφορμή την Ημέρα της Γυναίκας.

Η σεφ και συνιδιοκτήτρια του εστιατορίου Προσήλιο στη Ζάκυνθο, Κρυσταλλία Καραγεώργου, μπήκε στην κουζίνα σχεδόν παιδί. Σήμερα, με περισσότερα από είκοσι χρόνια εμπειρίας πίσω της, μιλά για την πορεία της και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στην εστίαση.

Με εμπειρία σε απαιτητικές και διακεκριμένες κουζίνες, η Ερασμία διακρίνεται για την καθαρή και ψύχραιμη ματιά της αλλά και για την ικανότητά της να μένει σταθερή και ακλόνητη στη δική της πορεία.

Η Νάντια Μακρυγιάννη δεν είναι απλώς μια ζαχαροπλάστρια· είναι μια γυναίκα που έχει καταφέρει να βρει τη δική της φωνή σε έναν χώρο απαιτητικό, έντονο και ιστορικά ανδροκρατούμενο.

Η Μάγκυ Ταμπακάκη δεν ακολούθησε τη συνηθισμένη διαδρομή προς την επαγγελματική κουζίνα. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες, έζησε στη Ρώμη και εκεί, λίγο μετά τα 30 της, ανακάλυψε ότι η μαγειρική δεν ήταν απλώς ένα ενδιαφέρον αλλά ένας τρόπος ζωής.

Η Σταυριανή Ζερβακάκου ανήκει στις σεφ που αντιμετωπίζουν τη μαγειρική ως έναν τρόπο αφήγησης της ζωής. Με λόγο προσωπικό, ευθύ και συχνά αιχμηρό, τοποθετείται ανοιχτά για τα ζητήματα ανισότητας, διεκδικώντας έναν πιο δίκαιο και συμπεριληπτικό κόσμο εργασίας.