Δώρα Μάστορα

Με αφορμή τη Γιορτή της Μητέρας, 4 σεφ, ο Γιάννης Γαλανόπουλος, ο Νίκος Καραθάνος, ο Λούκας Πισκάτσι και η Ελένη Σαράντη, μαγειρεύουν το φαγητό που τους γυρίζει πίσω στην παιδική τους ηλικία και τους θυμίζει περισσότερο μαμά.

Μαμά, σταμάτα να κουράζεσαι. Ό,τι και αν φτιάξεις, θα είναι για μένα το πιο γευστικό του κόσμου.

Η απλότητα και η νοστιμιά της αυθεντικής κρητικής κουζίνας σε ένα ανεπιτήδευτο καφενείο, το οποίο θα κάνετε στέκι.

Στο γαλακτοπωλείο του Μπακογιάννη στην Ηλιούπολη, το γάλα, το γιαούρτι, οι κρέμες και το παγωτό έχουν γεύση από τα παλιά. Γεύση που δεν ξεχνιέται.

Γίνεται να ανοίγεις ένα κουτί με γλυκά και να ταξιδεύεις αμέσως στην παλιά Αθήνα; Στον Μπόζα, το ταξίδι αυτό έχει γεύση από καβουρντισμένο αμύγδαλο, σαντιγί και κερασάκι γλασέ.

Θα ξαναγυρίζατε σε έναν τόπο για να γευτείτε κάτι που δεν μπορείτε να ξεχάσετε; Φυσικά και θα το κάνατε. Για την μπουγάτσα του Ιορδάνη έχουν γίνει πολλά ταξίδια.

Δεν θα το περίμενε κανείς ότι μια ιαπωνική pub θα είχε τόσο επιτυχία στην Αθήνα αλλά τελικά συνέβη και ο λόγος δεν είναι μόνο οι αυθεντικές της γεύσεις.

Δημιουργημένο για να δημιουργεί μεγάλες στιγμές απόλαυσης, το τηγανητό κοτόπουλο φαίνεται ότι διεκδικεί πρωταγωνιστική θέση στο τραπέζι μας.

Η Πόπη Σεβαστού δεν σχεδιάζει απλώς ποτά, αλλά εμπειρίες με αρχή, κορύφωση και διάρκεια. Με απόλυτη προσήλωση στην ισορροπία και την καθαρή γεύση, κάθε φορά που δημιουργεί ένα κοκτέιλ, αφηγείται και μια ιστορία.

Μια ταβέρνα όπως εκείνες που θυμόμαστε παιδιά, μια οικογένεια που επιμένει να μαγειρεύει με παραδοσιακό τρόπο, στηρίζοντας τα προϊόντα της γης όπου μεγάλωσε.

Μια ανοιξιάτικη περιπλάνηση στα γαστρονομικά έθιμα ενός τόπου με γη ευλογημένη. Η Κρήτη είναι πάντα εκεί και περιμένει να την ανακαλύψεις.

Ένα ουζερί στην καρδιά της Αθήνας, στην πλατεία Βικτωρίας, προσφέρει ένα μενού γεμάτο θάλασσα, ακριβώς σαν αυτό που θα βρίσκαμε σε ένα νησί.

Κάτι πολύ περισσότερο από ένα γλυκό ψωμάκι, ένα έθιμο που κουβαλά μνήμη, πίστη και την πρώτη, βαθιά υπόσχεση της Ανάστασης.

Μια οικογένεια-διαμάντι, με μεγάλη αγάπη στην αγνή καλλιέργεια και την ηθική παραγωγή προϊόντων, φροντίζει να έχουμε στο τραπέζι μας παραπάνω από 25 εποχικά και γαλακτοκομικά είδη που θυμίζουν παλιά Ελλάδα.

Ο «φτωχογιάννης», το ψάρι των κρύων θαλασσών που ρίζωσε στην Ελλάδα σαν να ήταν δικό μας, βρίσκοντας τον δρόμο του μέχρι και το πιο απομακρυσμένο ορεινό χωριό, θα έχει πάντα θέση στην καρδιά μας και στο τραπέζι μας.

Στον πρώτο όροφο μιας πολυκατοικίας της 3ης Σεπτεμβρίου κρύβεται ένας χώρος άλλης εποχής: μια ιδιαίτερη γαστρονομική στάση σε μια ιστορικά φορτισμένη γειτονιά της Αθήνας.

Ακολουθήσαμε τον Ραφαήλ Τσακίρη και την Ελπίδα Μορφούλη σε ένα ιδιαίτερο γαστρονομικό εγχείρημα μέσα σε ένα προστατευμένο πάρκο της Νότιας Αφρικής, εκεί όπου η φύση και η κουζίνα συναντιούνται με τον πιο αυθεντικό τρόπο.

Η Αργυρώ μας δεν αφήνει ποτέ στην άκρη τα όνειρά της. Μπαίνει στην κουζίνα της και μαγειρεύει τις καλύτερες ιστορίες για όλους μας. Μας τρέφει και μας εμπνέει. Μας μαθαίνει τη γεύση της υπεροχής και της ευαισθησίας. Μας παρασύρει στον δικό της πλανήτη.

Το φαγητό πρέπει να έχει γεύση, χαρακτήρα και προσωπικότητα. Τι σημασία έχει αν δημιουργήθηκε από γυναίκα ή άντρα; Παρά τους αγώνες των γυναικών, οι ανισότητες στη γαστρονομία εξακολουθούν να υπάρχουν.

Η Δανάη Βορίδου είναι μια δυναμική ασταμάτητη γυναίκα και μια δημιουργική σεφ. Τη συναντήσαμε στο Iodio και μάς μίλησε με αφορμή την Ημέρα της Γυναίκας.