Γνώμες

Είναι εξαιρετικά επείγον να διορθωθεί η μακροχρόνια απουσία επαρκών δομών ψυχοκοινωνικής υποστήριξης στο σχολείο και στην κοινότητα, και να κατανοήσουμε πως η φυλάκιση ενός ανηλίκου δεν αποτελεί λύση, αλλά ένδειξη ότι όλα τα προηγούμενα επίπεδα παρέμβασης έχουν αποτύχει

Μπορούμε να υποθέσουμε βάσιμα πως ένα υψηλό και σίγουρα καθόλου αμελητέο ποσοστό συμπολιτών μας κινείται σε έναν απροσδιόριστο και αναπόδεικτο χώρο δοξασιών, καταδιωκτικής μανίας και ακατάληπτων πεποιθήσεων.

Αν αναζητήσουμε τις αιτίες της διαφαινόμενης υποχώρησης των οικονομικών μεγεθών θα διακρίνουμε τον σημαντικό περιορισμό της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης, τις επιδράσεις του δημογραφικού ζητήματος, τη χαμηλή παραγωγικότητα και τη μεταρρυθμιστική κόπωση

Ενα σημείο απλοϊκής προπαγάνδας με την αποπληρωμή του χρέους είναι ότι με την κίνηση αυτή το Ελληνικό Δημόσιο κερδίζει τους τόκους που θα κατέβαλλε τα επόμενα χρόνια και ότι ο φορολογούμενος θα απαλλαγεί έτσι από την καταβολή όλων των χρεολυσίων.

Το ερώτημα «γιατί υπάρχουν δύο Ελλάδες;» είναι στη σκέψη όλων μας. Η απάντηση είναι απλή: είναι θέμα ηγεσίας. Ο κ. Μητσοτάκης πιστεύει στις δύο Ελλάδες. Αναδεικνύει και επενδύει σε ό,τι πιστεύει ότι πάει καλά. Αρνείται να ασχοληθεί, κρύβει, και βάζει κάτω από το χαλί ό,τι δεν θέλει να αντιμετωπίσει. Ή το αξιοποιεί προς όφελός του.

Αν οι άνθρωποι ακολουθούσαν τον ορθό λόγο, θα ήταν πάντα πιο συγκρατημένοι στις επιθυμίες τους και λιγότεροι φιλόδοξοι στις βλέψεις τους.

Γνωρίζει ο Αλέξης Τσίπρας ότι πρέπει να είναι προσεκτικός, γιατί οι εχθροί του είναι πολλοί, γι΄ αυτό κινείται αργά-αργά και με σύστημα.

Ο άξονας Τραμπ–Όρμπαν δεν συγκροτείται ως επικοινωνιακή ή προσωπική σύμπλευση, αλλά ως σύμπτωση υποδειγμάτων εξουσίας.

Έτσι είναι η ζωή. Γεμάτη ανισότητες. Αλλοι κάνουν Χριστούγεννα στα μπλόκα των αγροτών κι άλλοι στην Κουρσεβέλ. Αλλοι πάνε στους σοφούς της Καρυστιανού κι άλλοι στο Γιούρογκρουπ.

«... η Ελλάδα κατέχει την πρώτη θέση στην έμμεση φορολογία, με το ποσοστό να βρίσκεται στο 40,1% των συνολικών φορολογικών εσόδων»

Πώς το λέει το παλιό ρητό; Αν θέλεις να μη γίνει τίποτα, φτιάξε μια επιτροπή.

Πρωτοφανή κινητικότητα επιδεικνύει κυρίως ο πρόεδρος Τραμπ, καθώς μέσα σε 10 ημέρες έκλεισε συμφωνίες με χώρες που διαθέτουν σπάνιες γαίες, όπως η Αυστραλία, η Μαλαισία, η Καμπότζη και η Ιαπωνία.

Κανείς τους δεν έχει βιώσει το σκοτάδι ή και την απελπισία ακόμη που μπορεί να φέρει σε μια οικογένεια μια δύσκολη εφηβεία;

Προς την τέως ΠτΔ Κατερίνα Σακεραλλοπούλου με την ευκαιρία βράβευσής της για την εξαιρετική συμβολή της στην προαγωγή της πρόληψης υγείας στη χώρα μας από το 34ο Πανελλήνιο Πνευμονολογικό Συνέδριο.

Η έξοδος Τουρκίας και Ισραήλ από το Θουκυδίδειο Αδιέξοδο μπορεί να γίνει μόνο εάν η Τουρκία εντάξει την πυρηνική της ατζέντα υπό δυτικό έλεγχο

Από τη Λατινική Αμερική έως την Ασία και από τον ευρωπαϊκό Βορρά μέχρι τον Νότο, αναδεικνύονται πολιτικές μορφές αυταρχικού δεξιού λαϊκισμού.

Σημειώνω ένα παράξενο γεγονός. Πως όλη η υπαρκτή ή διογκωμένη ή ασίγαστη αναταραχή που πολλοί διαπιστώνουν στην ελληνική κοινωνία δεν μοιάζει να αποτυπώνεται με κάποιον τρόπο στους γενικούς κομματικούς συσχετισμούς.

Ο μύθος του «μαχητή», του παίκτη που «δεν χαρίζεται», λειτουργεί ως άλλοθι. Όμως η πολιτική δεν είναι γήπεδο και το πρόσφατο περιστατικό βίας κατά δημοσιογράφου στο Στρασβούργο δεν ήταν απλώς μια προσωπική εκτροπή.

Είναι τόσο μεγάλη η ανάγκη μας να ελπίσουμε σε κάτι διαφορετικό από το υπάρχον πολιτικό προσωπικό που φτάνουμε σε σημεία απελπισίας.

Εξεταστικές επιτροπές σαν αυτή του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι προσβλητική για τη λειτουργία του κοινοβουλίου.