Γιατί η Σύνοδος του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα στις αρχές Ιουλίου είναι "do - or die" για την Τουρκία και το πρόεδρο της Ταγίπ Ερντογάν; Όλα αφορούν την κυριαρχία στους αιθέρες του Αιγίου και της νοτιοανατολικής Μεσογείου
Οι εκκλήσεις για βιωματική προσέλευση στο διαχρονικό θαύμα της ΑΕ και η ανακήρυξή της σε ζωτικό όργανο διδακτικής καινοτομίας (;) μοιάζουν με φαντασιακό παντεσπάνι σε εποχή σιτοδείας
Ο Τόνι Μπλερ είναι κολλημένος στα '90s. Και όχι με την καλή έννοια, της αθώας, νεανικής νοσταλγίας.
Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι πλέον αν τα Στενά θα παραμείνουν ανοιχτά, αλλά ποιος θα έχει τη δύναμη να καθορίζει την πρόσβαση σε μία από τις πιο κρίσιμες αρτηρίες της παγκόσμιας οικονομίας
Υπάρχει και ένα ευρύτερο θεσμικό και πολιτικό ζήτημα: κατά πόσον είναι ορθό τα διαθέσιμα ασφαλιστικών ταμείων και λοιπών δημόσιων φορέων να αντιμετωπίζονται στην πράξη, ως μια ενιαία δεξαμενή κεντρικής κρατικής διαχείρισης
Από το μορφωτικό σκότος φυτρώνει η αντίληψη ότι η Ευρώπη είναι κάτι το ξένο και απειλητικό «εκεί έξω»
Είναι ζωτικής σημασίας η συνέχιση της συμμαχίας με τις ΗΠΑ για πολλούς λόγους
Οι περισσότεροι άνθρωποι με χειριστική αστική ευγένεια το έχουμε αυτό το πρόβλημα: Αγριεύουμε όταν η τεχνηέντως δουλική γλυκουλοσύνη μας δεν λειτουργεί
Οι επενδυτές θα δώσουν «ψήφο εμπιστοσύνης» λόγω πληθώρας επιλογών. Και τούτο επειδή οι επενδυτές θα έχουν τη δυνατότητα να μειώσουν το ρίσκο του χαρτοφυλακίου τους προχωρώντας σε αγορά ομολόγων άμυνας από όλες τις χώρες του ΝΑΤΟ αντί να «εκτεθούν» στην αγορά ομολόγων μόνο από μία χώρα-εκδότη!
Η αλήθεια όμως είναι απλή. Ποτέ η Ελλάδα δεν είχε πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική. Ούτε θα μπορούσε άλλωστε. Διότι η Ελλάδα είναι μια δυτική ευρωπαϊκή δημοκρατία και οι σοφοί πρόγονοί μας πάσχισαν να την εντάξουν σε διεθνείς συμμαχίες
Παρά το γεγονός ότι έχει χαθεί πολύτιμος χρόνος, υπάρχουν ενέργειες που πρέπει να πραγματοποιηθούν άμεσα, για να αξιολογηθεί ο βαθμός της περιβαλλοντικής υποβάθμισης και να προληφθούν τα χειρότερα
Προβληματίζουν ιδιαίτερα οι ατελείς και μόνον σημειακές αναφορές του Χωροταξικού σε τρία κομβικά ζητήματα
Μερικές διαπιστώσεις με τα αποτελέσματα του πολέμου στην Μέση Ανατολή
Eίναι αναγκαίο να διαμορφωθεί ένα νέο τοπίο στις συλλογικές διαπραγματεύσεις, προκειμένου αυτές να είναι περισσότερο ουσιαστικές και οπωσδήποτε να μην έχουν προσχηματικό χαρακτήρα.
Ο θεμέλιος μύθος, έλεγε ο Ερνεστ Μπέκερ, είναι πάντα η Πτώση. Η εκδίωξη από την Εδέμ. Φυσικά. Ο άνθρωπος είναι το πλάσμα που θυμάται, ή φαντάζεται ότι θυμάται, μια χαμένη αρμονία.
Πρέπει να υπάρξουν πολύ πιο ηχηρές δημόσιες πρωτοβουλίες για να αντιμετωπιστεί η λαίλαπα των ψυχικών παθήσεων, οι οποίες μένουν σε μεγάλο βαθμό αόρατες. Διότι διαφορετικά, ως κοινωνίες, πηγαίνουμε… για βουτιά στο κενό.
Κανείς δεν κατάλαβε από όσα είπε ο πρώην πρωθυπουργός τι σόι κόμμα είναι αυτό που φτιάχνει. Και μάλιστα με μια επωνυμία που θυμίζει κάτι ανάμεσα σε Βελουχιώτη, ΓΑΔΑ στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας και σουβλατζίδικο στην Αστόρια
Ένας διάλογος «χαοτικός» και χωρίς κεντρική δομή ή σχεδιασμό.
Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο
Η σημερινή εμπορική ανακωχή δεν συνιστά πραγματική αποκλιμάκωση. Εξασφαλίζει χρόνο και στις δύο πλευρές να βελτιώσουν τη σχετική τους θέση πριν από μια εντονότερη φάση στρατηγικού ανταγωνισμού.