Τόσο το πνεύμα του Καντ όσο και εκείνο του Περικλή αντηχούν στο μακρόπνοο όραμα της ευρωπαϊκής πολιτικής ολοκλήρωσης
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου είτε παίζει έναν ρόλο - αλλά ποιο είναι το έργο; - είτε είναι θέμα χαρακτήρα και σηκώνω τα χέρια ψηλά. Μιλάμε για περίπτωση που δεν είναι της ειδικότητάς μου
Για καιρό, η υπόθεση των υποκλοπών παρουσιαζόταν ως κάτι που εξελισσόταν σε μια παράλληλη πραγματικότητα, μακριά από το κράτος. Μέχρι που η αποκάλυψη του «Β» άρχισε να τη μετακινεί μέσα σε αυτό.
Να διασφαλίσουμε έτσι ότι η διαφάνεια θα λειτουργεί όχι γιατί το ένα πολιτικό κόμμα είναι καλό και το άλλο κακό, αλλά γιατί απλούστατα και όσοι τυχόν θα ήθελαν δεν θα μπορούν
Αυτά είναι πρακτικές κομμάτων διαμαρτυρίας, όχι φορέων που θέλουν και δηλώνουν πως διεκδικούν την εξουσία
Αν οι δίκες τορπιλίζονται, πολύ σύντομα η Δικαιοσύνη, που έχει μύρια όσα προβλήματα και είναι απαξιωμένη στην κοινή γνώμη, δε θα μπορεί να λειτουργήσει καν. Ποιος σε μια δημοκρατία θα ήθελε κάτι τέτοιο;
Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο.
Κάτω από τη σηκωμένη ψηλά μύτη της κυβέρνησης του 41% αναπτύχθηκε ένα διεφθαρμένο σύστημα απομύζησης των κοινοτικών κονδυλίων από μέλη, οπαδούς, φίλους, κομματική πελατεία και στελέχη του κυβερνώντος κόμματος
Σε σύγκριση με άλλες οικονομίες της ευρωζώνης, η Ελλάδα εμφανίζει μεγαλύτερη ευαισθησία στις ενεργειακές διακυμάνσεις
Η ελληνική κυβέρνηση εν μέσω της κρίσης είναι από τις ελάχιστες στην Ευρώπη που αρνούνται να προχωρήσουν σε παρεμβάσεις στους φορολογικούς συντελεστές προκειμένου να διευκολύνουν τους πολίτες
Το πρόβλημα με τον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι ότι κάποιοι πολιτικοί φέρεται να έκαναν ό,τι έκαναν. Το πρόβλημα είναι ότι αυτό το κράτος, το συγκεκριμένο επί έξι χρόνια, φέρει την ευθύνη για το πώς λειτούργησε ο ΟΠΕΚΕΠΕ.
Στη «γαλάζια» Κοινοβουλευτική Ομάδα πολλοί απορούν πώς αιφνιδιάστηκε το Μαξίμου και δεν χάραξε γραμμή άμυνας
Αυτή η χώρα βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με μια αλυσίδα βαρών. Από τις υποκλοπές του Pretador έως τις αγροτικές επιδοτήσεις, το κυβερνών κόμμα φέρει πλέον το βάρος ενός πολλαπλού στίγματος
Η πρόκληση πλέον έγκειται στο να διασφαλιστεί ότι το δίκαιο της διεθνούς ευθύνης δεν θα παραμείνει θεωρητικό, αλλά θα καταστεί αποτελεσματικά εφαρμοστέο.
Παρά τις διαφορές, τα δύο νέα εγχειρήματα Καρυστιανού και Τσίπρα έχουν και δύο βασικές ομοιότητες.
Ένα καθετοποιημένο σύστημα διαφθοράς το οποίο είχε εντοπιστεί και παλαιότερα. Τώρα όμως προκαλεί έκπληξη η έκταση του φαινομένου
Δεν είμαστε όλοι δεξιοί ή όλοι αριστεροί. Κι ευτυχώς. Το αντίθετο θα ήταν μια εξαιρετικά νοσηρή εκδοχή δημοκρατίας.
Από τη Νορμανδία ως την Αβινιόν, οι Γάλλοι ψηφοφόροι κρατούν το 2027 την τύχη μιας ολόκληρης ηπείρου στα χέρια τους