Από τις γεωπολιτικές σκοπιμότητες ΗΠΑ και Ισραήλ μέχρι τις ελληνικές συστοιχίες Patriot - Πως η χώρα διατηρεί ισχυρό προφίλ ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο
Τα κόμματα δεν έχουν ακόμα ιδρυθεί. Η πρόθεση έχει διατυπωθεί, αλλά το ουσιαστικό αποτέλεσμα απουσιάζει. Έχει χαθεί έτσι το στοιχείο του επικοινωνιακού αιφνιδιασμού που θα πυροδοτούσε ίσως προσδοκίες
Πολύ αμφιβάλλω αν ο Τραμπ και ο Νετανιάχου όταν σχεδίαζαν την επίθεση στο Ιράν συμβουλεύτηκαν διεθνολόγους και συνταγματολόγους. Στρατηγούς συμβουλεύτηκαν.
Ίσως έχει φτάσει η στιγμή να ειπωθεί με καθαρό τρόπο: οι εκπαιδευτικοί πρέπει να ξαναπάρουν το σχολείο στα χέρια τους. Όχι για να επιβάλουν αυταρχισμό, αλλά για να επαναφέρουν την ισορροπία που έχει διαταραχθεί.
Από την κατάρρευση της Κοινωνίας των Εθνών στην απαξίωση του ΟΗΕ
Μπούρκα και δημόσιος χώρος: Χρειάζεται προσεκτική συζήτηση, όχι βιαστικές αποφάσεις
Οι αμερικανικές κινήσεις σε Ιράν και Βενεζουέλα αντανακλούν μια ευρύτερη στρατηγική περιορισμού της Κίνας μέσω της ενέργειας και των παγκόσμιων αλυσίδων εφοδιασμού
Ο ακατανόμαστος επίδοξος πλανητάρχης, αυτοπροβάλλεται ως παγκόσμιος καβαλάρης που επιδιώκει την αποσάθρωση της Ευρώπης, αλλά και της διεθνούς τάξης πραγμάτων
Η οικονομία του κινδύνου δεν κινητοποιείται απαραίτητα από γεγονότα αλλά εξίσου από την αντίληψη των γεγονότων, αυτό που στη χρηματοικονομική θεωρία ονομάζεται αντίληψη του κινδύνου
Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο
Η επίθεση εναντίον της Βρετανικής βάσης Ακρωτηρίου στην Κύπρο επανέφερε στην επικαιρότητα το θέμα της νομιμότητας των καταλοίπων της Βρετανικής αποικιοκρατικής παρουσίας στο νησί.
Δεν τους φταίει ο Τραμπ, ούτε ο πόλεμος, ούτε το Μέγαρο Μαξίμου, ούτε ο Τύπος, ούτε ο διαιτητής, ούτε ο Χατζηπετρής. Φταίει η μοίρα που κουβαλούν και το κακό τους το κεφάλι.
Τι πραγματικά κρύβεται πίσω από την αποστολή των ΗΠΑ και του Ισραήλ - Πού μπορούμε να ελπίζουμε
Η διάρκεια θα καθορίσει αν η επίδραση παραμείνει στο επίπεδο πρόσκαιρης μεταβλητότητας ή αν εξελιχθεί σε ευρύτερη επιβράδυνση με επίμονες πιέσεις στο κόστος ζωής.
Αν έχουμε έναν που βομβαρδίζει ασταμάτητα, χωρίς πραγματικές απώλειες και έναν που βομβαρδίζεται ασταμάτητα, με βαριές απώλειες, το πιθανότερο είναι ότι θα επικρατήσει ο πρώτος. Τόσο απλό, που δεν χρειάζεται να είσαι φον Κλάουζεβιτς, για να το σκεφτείς
Η Ελένη Καραμαλέγκου υπήρξε δημιουργική και επιδραστική σε ό,τι καταπιάστηκε, πορεύτηκε με όπλα την αιδημοσύνη της και το προσωπικό της κύρος, που δεν περιόριζε την ελευθερία των συνεργατών της, γιατί η ακτινοβολία της λαμπρυνόταν από βαθύ δημοκρατικό ήθος
165 μαθήτριες σκοτώθηκαν σε δημοτικό σχολείο θηλέων στην πόλη Μινάμπ του Ιράν ύστερα από αεροπορικό πλήγμα, πέντε ημέρες πριν από τη Διεθνή Ημέρα Αφοπλισμού.
«Πατάμε στη Σελήνη!» λέει ένας νεαρός με τσουλούφι. Το είχα διαβάσει. Το ήξερα ότι θα γίνει, δεν ήξερα όμως ότι ήταν στην τηλεόραση. Εχω φτάσει την κατάλληλη στιγμή. Αγγλικά μισοξέρω. «That's one small step for a man, one giant leap for mankind». Υπάρχει και η μετάφραση.
Πώς διανοούνται άραγε οι ισχυροί Τραμπ και Νετανιάχου ότι το Ιράν θα παραδοθεί και οι ίδιοι θα επιβάλουν το καθεστώς και τον πρωθυπουργό που επιθυμούν στο Ιράν, μια χώρα με πανάρχαιο πολιτισμό, θεοκρατικό καθεστώς, σχεδόν 50 χρόνων και το Σώμα Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης;
Μια δημοκρατία που απλώς αντανακλά ό,τι κυκλοφορεί, χωρίς να διαφυλάσσει τα μέσα αντίστασης σε ό,τι τη διαβρώνει, συναινεί στην ίδια της την αποδυνάμωση