Γνώμες

Το υπόβαθρο λοιπόν υπήρχε και ήταν ισχυρότερο απ' ό,τι φανταζόμασταν.

Μια κυβέρνηση ξέπνοη, χωρίς δυναμικό πάγκο, με τους βουλευτές να ομολογούν ότι «δεν πάει άλλο» και τους μισούς υπουργούς να εισηγούνται εκλογές το φθινόπωρο για να προλάβουν τα χειρότερα, πώς θα ολοκληρώσει τρίτη θητεία;

Ενας όχι μόνο αυτοαναφορικός αλλά και τοξικός πολιτικός διάλογος είναι η ασφαλέστερη μέθοδος για να καθίσουν οι πολλοί του καναπέ στο σπίτι τους.

Η φθορά της κυβέρνησης, ο κατακερματισμός της αντιπολίτευσης και η μάχη για τον καθορισμό του διλήμματος που θα κρίνει την επόμενη κάλπη

Γιατί η κυβερνητική συνεργασία με τη ΝΔ αποτελεί την «κυρίαρχη επιλογή» για το κόμμα του Νίκου Ανδρουλάκη και πώς το κυβερνητικό έργο επηρεάζει τις εξελίξεις.

Να μεταμφιέσεις μια προτροπή σε πολιτικό ζητούμενο. Και να προσποιείσαι ότι τα υπόλοιπα θα τα λύσουν ως διά μαγείας οι αυτοματισμοί ενός δικομματικού συστήματος που δεν υπάρχει πια. Σε αυτό ακριβώς συνίσταται η διαρκής απάτη

Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο

H Ευρώπη διαθέτει ισχυρούς στρατούς, αλλά εξακολουθεί να βασίζεται στην Ουάσιγκτον για πολλές από τις κρίσιμες λειτουργίες που καθιστούν δυνατή τη διεξαγωγή ενός πολέμου υψηλής έντασης.

Η πλατεία έγινε τόπος συνάντησης, διαφωνίας, ελπίδας, θυμού.Ίσως γι' αυτό οι πλατείες είχαν τόσο μεγάλη ψυχολογική σημασία. Δεν ήταν απλώς χώροι διαμαρτυρίας. Μια κοινή αφήγηση για την οδύνη εξημέρωνε την οδύνη της προσωπικής αποτυχίας. Η πλατεία ήταν ο τόπος όπου η ατομική απόγνωση μετατρεπόταν σε συλλογική αφήγηση.

Η σκληρή κριτική για την κατάχρηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών, το ευρωπαϊκό παράδειγμα του Σαρκοζί και η ανάγκη να σπάσει το καθεστώς της «μόνιμης ασυλίας».

Εβλεπα προχθές τη συζήτηση στη Βουλή για τη συνταγματική αναθεώρηση και με έπιασε η ψυχή μου. Σαν να παρακολουθούσα διαδικασία σε φοιτητικό αμφιθέατρο.

Ασφαλώς, η δημιουργία κομμάτων από πρώην πρωθυπουργούς είναι πιο ανώδυνη ενασχόληση από τον βομβαρδισμό του Ιράν ή του Λιβάνου. Σε τρώει όμως και η απορία. Όλοι αυτοί οι πρώην, δεν έχουν άλλη δουλειά να κάνουν, από το να φτιάχνουν κόμματα και να τσακώνονται μεταξύ τους;

Αιχμές από τον Γιώργο Βέλτσο

Όλη η κριτική που ασκείται στην κυβέρνηση, αντιμετωπίζεται με μια φράση. Τοξικοί όσοι μιλούν για το ακριβό κόστος ζωής, τοξικοί όσοι επιμένουν ότι υπάρχει «γαλάζιο» σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ, τοξικοί όσοι επιμένουν ότι κράτος δικαίου και σκάνδαλο υποκλοπών δεν πάνε μαζί

Το ποδόσφαιρο σαγήνευε και σαγηνεύει γιατί σε μια κοινωνία ανισοτήτων, και παρά τον όψιμο «εξευγενισμό» του, ήταν και παραμένει ο μεγάλος εξομοιωτής των διαφορών

Το να μπορείς να παρακολουθείς ανέξοδα σήμερα από τον καναπέ του σπιτιού σου όσους αγώνες όπου γης επιθυμείς είναι ένα προνόμιο αδιανόητο για εκείνους που στιγμιότυπά τους μόνο μπορούσαν να δουν στα ασπρόμαυρα ως το 1960 «Επίκαιρα» των κινηματογράφων

Ποιήματα, μυθιστορήματα, διηγήματα και θεατρικά έργα για το ποδόσφαιρο υπάρχουν πολλά και καλά. Ωστόσο, ίσως τον υψηλότερο βαθμό απόλαυσης στον ποδοσφαιρόφιλο αναγνώστη παρέχουν ορισμένες δοκιμιακές καταθέσεις

Ας μη θεωρούμε τόσο εύκολα ότι όσα γίνονται στον κόσμο – το κυνήγι εναντίον των ΛΟΑΤΚΙ που συμβαίνει σε χώρες της Αφρικής ή στη Ρωσία, στις ΗΠΑ – δεν πρόκειται να γίνουν εδώ. Λίγο να κοιτάξεις γύρω, βλέπεις ότι είμαστε πάντα ένα βήμα από αντίστοιχη στροφή

Η αντιδραστική αντεπίθεση στις γυναίκες και τα δικαιώματά τους συνεχίζεται αμείλικτη. Οι «ενεργοί μπαμπάδες», οι πολέμιοι της άμβλωσης, οι αυτόκλητοι υπερασπιστές ενάντια στη δημογραφική απειλή συνεχίζουν να ισχυροποιούν την ατζέντα τους και την επέκταση της ρητορικής τους στον δημόσιο χώρο.

Σίγουρα η «συρρίκνωση» σε χρόνο... dt είναι γοητευτική και λαμπερή. Πολλές φορές όμως η λάμψη μπορεί να είναι απατηλή. Και στην περίπτωσή μας ακόμη και (πολύ) επικίνδυνη.