Τον Σατωβριάνδο ο Καστανίδης («Όσο πιο ασήμαντοι είναι αυτοί που κατέχουν εξουσία, τόσο πιο πολύ ρέπουν προς τη μικρότητα»).
Τον Ζαν-Ζακ Ρουσώ οι υπουργήσιμοι του Τσίπρα («Κανένας δεν θα μπορεί να είναι τόσο πλούσιος ώστε να μπορεί να εξαγοράσει κάποιον άλλο, και κανένας τόσο φτωχός, ώστε να αναγκάζεται να πουλήσει τον εαυτό του»).
Αυτοί δεν είναι πολιτικοί είναι αστέρες της Ακαδημίας Αθηνών σε πανηγυρική Συνεδρία, επί Προεδρίας Παυλόπουλου.
Δεν θα έλεγα πως οι παραπομπές Καστανίδη, υπουργήσιμων του Τσίπρα, Παυλόπουλου σε ένδοξα τσιτάτα συνδέεται με μία επίδειξη γνώσης ή μία θεραπευτική παρανόηση που αποτρέπει από άλλες χειρότερες παρανοήσεις.
Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι η σύγκλιση φιλοσοφίας και πολιτικής μόνον στη αρμοδιότητα ενός Καρανίκα ευδοκιμεί απολύτως, για να έχει χώρο.
