«Αν έχεις ερωτευτεί πρόσωπο που δεν έπρεπε, αν έχεις στείλει μήνυμα που δεν έπρεπε, αν έχεις αφιερώσει τραγούδι εκεί που δεν υπήρχε επιστροφή, καλώς ήρθες». Ετσι θα υποδεχτούν το κοινό την Παρασκευή 8 Μαΐου ο Βασίλης Βηλαράς και ο Μίνως Θεοχάρης στον Σταυρό του Νότου+(Plus) έχοντας ετοιμάσει μια unplugged βραδιά που λέει ένα μεγάλο, καθαρό και απολαυστικό «ναι» στην ελληνική καψούρα. Οι δύο καλλιτέχνες διάλεξαν για εμάς μερικά από τα αγαπημένα τους καψουροτράγουδα.
Βασίλης Βηλαράς: Τι είναι για εμένα η καψούρα; Να θες να φας την κρούστα από την πίτσα που άφησε το άτομο που καψουρευτηκες, ενώ δεν πεινάς καθόλου. Απλά θες να γευτείς λίγο ακόμα τα σάλια του, που εχουνε μείνει πάνω στη ζύμη της πίτσας. Το ίδιο μπορεί να ισχύει και με τα σβησμένα τσιγάρα στο τασάκι. Με δυο λόγια η καψούρα μπορεί να είναι και λίγο σιχαμερή, και αυτό είναι εντελώς οκ!.
Ευριδίκη – «Σημάδι στο λαιμό»
Major sexual awakening το μοντέλο που πρωταγωνιστεί στο συγκεκριμένο βιντεοκλίπ. Θυμάμαι να ανυπομονώ να το βάλει σε εκείνο το κανάλι που έπαιζε βίντεοκλιπς πριν φτιαχτεί το Μad. News Chanel νομίζω λεγότανε; Πιστεύω το είχα γράψει και σε κασέτα για να το βλέπω on demand και να φουντώνω.
Έλλη Κοκκίνου – «Sorry»
Το βίντεο κλιπ γυρίστηκε ένα βράδυ στο Romeo και εγώ έτυχε να είμαι εκείνο το βράδυ εκεί! Πριν 20+ χρόνια! Όταν η Κόκκινου ξεκίναγε την μεγάλη της καριέρα και εγώ ξεκίναγα να βγαίνω και να πίνω και να χαίρομαι με τους έρωτες των άλλων πιο πολύ από τους δικούς μου.
Νατάσα Θεοδωρίδου – «Ένα σπίτι καίγεται»
Το πιο bipolar κομμάτι της ελληνικής δισκογραφίας. Ο στίχος περιγράφει την καταστροφή μιας ζωής και η μουσική μοιάζει σαν το μεγαλύτερο γλέντι του κόσμου. Το σχήμα οξύμωρο σε όλο του το μεγαλείο. Τσιφτετελάρα με πένθιμο στίχο. Ό,τι πιο ελληνικό μπορώ να σκεφτω.
Μίνως Θεοχάρης: Η καψούρα για εμένα είναι σαν ένα ερωτικό ανεμογκάστρι. Έχεις λίγα από τα συμπτώματα αλλά δεν είναι αυτό που σε παίρνει και σε σηκώνει ολοσχερώς. Ένα βηχαλάκι και λίγα δέκατα για κάποιες μέρες. Μόνο που αυτά τα δέκατα, καίνε λίγο περισσότερο. Ενοχλούν λίγο περισσότερο. Μπορεί να πονάς λίγο περισσότερο αλλά περνάει γρήγορα. Με λίγο αλκοόλ και ένα καλό live στον Σταυρό του Νότου θα περάσουν όλα! Μπορεί και να βρεθούν τα επόμενα … ίσως και ένας έρωτας από αυτούς που ανατρέπουν τα πάντα.
Γρηγόρης Μπιθικώτσης – «Οταν σημάνει η ώρα»
Θα ξεκινήσω με ένα αγαπημένο μου τραγούδι. Κυρίως επειδή είναι γραμμένο από τον τεράστιο Άκη Πάνου. Θεωρώ πως είναι από τους μεγαλύτερους στιχουργούς στη χώρα στο λαϊκό τραγούδι και όχι μόνο. Αξεπέραστος. Η Άννα Μπακιρτζή έγραψε φανταστική μουσική. Και τραγουδήθηκε από τον Μπιθικώτση – πρώτη εκτέλεση. Συγκινητικό τραγούδι.
Άννα Βίσση – «Μεθυσμένη μου καρδιά»
Δεύτερη επιλογή είναι το «Μεθυσμένη μου καρδιά» της Άννας Βίσση σε στίχους και μουσική του Νίκου Καρβέλα. Ένα τραγούδι που μου θυμίζει τα εφηβικά μου χρόνια. Με γυρνάει πίσω. Επίσης είναι ένα τραγούδι που δεν πήρε ποτέ τόσο μεγάλη προσοχή όσο άλλα σουξέ της εποχής εκείνης, έχει όμως κάτι αυθεντικό και βαθειά «καψούρικο» γι αυτό και με γοητεύει τόσο. Επίσης έχει τεχνικές δυσκολίες, μεγάλα διαστήματα, που δίνουν λίγο παραπάνω drama στο τελικό αποτέλεσμα. Τι άλλο θες;
Βασίλης Καρράς και Κωνσταντίνα: «Το δηλητήριο»
Κλείνω με το «Δηλητήριο» του Φοίβου. Καρράς – Κωνσταντίνα. Αυτό το έπος. Αυτή την κομματάρα. Που από το κουπλέ σε κάνει να νιώθεις ότι θα συμβεί κάτι αναπόφευκτο και συμβαίνει. Συμβαίνει το ρεφραίν που θες να σηκώσεις το χέρι και να παραγγείλεις αλκοόλ. Η αίσθηση ότι κάποιος έχει αποτυπώσει όλες τις σκέψεις που ντρέπεσαι που τις έχεις κάνει και τις τραγουδάει δυνατά και απενοχοποιημένα. Αυτό είναι η γιορτή της καψούρας. Η επιτομή. (Σε πιο γλυκανάλατο το κάνει ο Πλούταρχος αλλά εδώ τα πράγματα είναι σοβαρά).
Αγοράστε εισιτήρια για τη συναυλία των Μίνου Θεοχάρη και Βασίλη Βηλαρά από το InTickets.
