Ο «κολοσσός του σαξοφώνου» και τελευταία φυσιογνωμία των μεγάλων της χρυσής εποχής της τζαζ, Σόνι Ρόλινς, με έργα εξίσου παθιασμένα όσο και στοχαστικά, πέθανε χθες, Δευτέρα, σε ηλικία 95 ετών.
«Με βαθιά θλίψη και απέραντη αγάπη ανακοινώνουμε το θάνατο του Σόνι Ρόλινς», αναφέρεται στον επίσημο λογαριασμό του καλλιτέχνη στο X.
It is with deep sorrow and profound love that we announce the passing of Sonny Rollins. The Saxophone Colossus died this afternoon at his home in Woodstock, NY at the age of 95. 1/2 https://t.co/6AGmFrB7x4 pic.twitter.com/OA0PzpPfGR
— Sonny Rollins (@sonnyrollins) May 26, 2026
Στην ανάρτηση προστίθεται ότι «ο κολοσσός του σαξοφώνου απεβίωσε αυτό το απόγευμα (σ.σ.: Δευτέρα) στο σπίτι του στο Γούντστοκ της Νέας Υόρκης στην ηλικία των 95 ετών», χωρίς να διευκρινίζονται τα αίτια του θανάτου του.
Επονομαζόμενος έτσι από τον τίτλο του αριστουργηματικού άλμπουμ του του 1956, «Saxophone Colossus», ο Σόνι Ρόλινς επιβλήθηκε με μια καινοτόμα δύναμη που εκφράσθηκε στο hard bop, μια τζαζ έντονη, απαλλαγμένη από τους δομικούς καταναγκασμούς του είδους.
Ο Ρόλινς ξεχώρισε με τον ιδιαίτερο, τολμηρό του ήχο και τη διαρκή του ερευνητική διάθεση, που κράτησε την τζαζ ζωντανή και επίκαιρη για πάνω από μισό αιώνα. Από τα πρώτα του βήματα, ως νεαρό μουσικό φαινόμενο, μέχρι τις πιο ώριμες και ελεύθερες μορφές τζαζ πάνω στις οποίες πειραματίστηκε, θεωρείτο ένας από τους κορυφαίους σαξοφωνίστες της bebop εποχής, μαζί με τους Τζον Κολτρέιν, Κόλμαν Χόκινς και Τσάρλι Πάρκερ.
Είχε πει χαρακτηριστικά πως πάντα τον ενδιέφερε η εξέλιξη της τέχνης του, αποφεύγοντας να εγκλωβιστεί σε μία και μοναδική μορφή παιξίματος. «Δε θεωρώ ότι έχω μάθει όσα θέλω ακόμα», δήλωνε σε μια συνέντευξη το 2007.
Μια καριέρα γεμάτη καινοτομία και διεθνή αναγνώριση
Το κοινό της ροκ γνώρισε το ταλέντο του Ρόλινς μέσα από τη συμμετοχή του στο άλμπουμ των Rolling Stones του 1981, «Tattoo You», με το μελαγχολικό του σόλο στο «Waiting on a Friend». Παρά την τεράστια επιτυχία του, ο Ρόλινς κράτησε συχνά αποστάσεις από τη σκηνή, φροντίζοντας διαρκώς να ανανεώνεται και να εξελίσσει τον ήχο του.
Με τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ, το 2010, όταν του απονεμήθηκε το Εθνικό Μετάλλιο των Τεχνών, στον Λευκό Οίκο (REUTERS/Jason Reed /File Photo)
Στη δεκαετία του 2000, κέρδισε Grammy για το άλμπουμ του «This is What I Do» (2001) και για το σόλο «Why Was I Born?» από το ζωντανό άλμπουμ «Without a Song: The 9/11 Concert» (2006), που ηχογραφήθηκε λίγες μέρες μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου.
Η αποχώρηση και η παρακαταθήκη του
Αντίθετα με πολλούς καλλιτέχνες αυτής της περιόδου της μεταπολεμικής τζαζ που χάθηκαν πρόωρα, ο Σόνι Ρόλινς γνώρισε μια μακρά και παραγωγική σταδιοδρομία, δουλεύοντας και μετά τα 80 του παρά τα αναπνευστικά προβλήματα που περιόριζαν τις παραστάσεις του.
Συνέχισε να παράγει μουσική μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του 2010. Το 2012 έδωσε την τελευταία του συναυλία, ενώ το 2014 εγκατέλειψε οριστικά τη σκηνή λόγω πνευμονικής ίνωσης.
«Μου έλειπε περισσότερο το ίδιο το παίξιμο παρά η αποθέωση του κοινού», είχε πει σε συνέντευξή του το 2020, αναφερόμενος στην αίσθηση επικοινωνίας που ένιωθε μέσα από τη μουσική.
