Ολοκληρώθηκε χθες ο κύκλος των επαφών του Προέδρου της Δημοκρατίας με τους πρώην πρωθυπουργούς, μετά και το ραντεβού με τον Αντώνη Σαμαρά. Τα πέντε πρόσωπα που υπήρξαν στο τιμόνι της χώρας τα τελευταία περίπου χρόνια, πέρασαν το κατώφλι της Ηρώδου Αττικού μετά από πρόσκληση του Κωνσταντίνου Τασούλα που είχε σκοπό την ενότητα και διαμόρφωσης ενός κλίματος διαλόγου, ομοψυχίας και συνεννόησης.

Συνομιλητές του Προέδρου της Δημοκρατίας, επισημαίνουν στο Βήμα πως ο Πρόεδρος κρίνει τις επαφές χρήσιμες, ευχάριστες, ουσιαστικές. Πήρε τον “σφυγμό”, όπως λένε, πολύ σοβαρών προσωπικοτήτων με ιστορία, αλλά και παικτών με μέλλον, ενεργών πολιτικών. Και βρήκε την ευκαιρία να συζητήσει μαζί τους και τη δική του θέση για την ανάγκη συγκλίσεων και συνθέσεων. Με όλους το κλίμα είναι τώρα πιο ζεστο από όσο ήταν και θα έχουν ανοιχτή γραμμή και στο μέλλον. Ο Πρόεδρος θέλει να έχει ανοιχτή γραμμή με σημαίνουσες προσωπικότητες της πολιτικής ζωής και το επιτυγχάνει.

Παρότι είναι άγνωστο το τι ακριβώς συζητήθηκε πίσω από τις κλειστές πόρτες του γραφείου του κ. Τασούλα, το κλίμα ήταν με όλους καλό και υπήρξε ανταλλαγή απόψεων. Με τον Κώστα Καραμανλή, μίλησαν για τη ρευστότητα που υπάρχει στις διεθνείς εξελίξεις καθώς και για τα συμβαίνοντα στην Ευρώπη και στην ευρύτερη περιοχή της χώρας μας. Το ενδιαφέρον και των δύο για τα ελληνοτουρκικά και το Κυπριακό είναι σταθερό και δεδομένο και αντάλλαξαν απόψεις για τα εθνικά μας θέματα.

Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν πήγε με άδεια χέρια στο ραντεβού του με τον Κωνσταντίνο Τασούλα. Προσέφερε ως δώρο ένα μπουκάλι Τεντούρα Αχαϊας. Ο Πρόεδρος και ο πρώην πρωθυπουργός μίλησαν εκτενώς για τις διεθνείς εξελίξεις ενώ έκαναν ειδική αναφορά και στον Καναδά. Οι δύο άντρες συμφώνησαν ότι έχουμε εισέλθει σε μια περίοδο επιταχυνόμενων εξελίξεων που θα αφήσουν ιστορικό αποτύπωμα. Κατά συνέπεια, κατέληξαν, θα πρέπει όλοι να κατανοήσουμε ότι δεν βρισκόμαστε μόνο μπροστά στα συνήθη προβλήματα της καθημερινότητας, αλλά ταυτόχρονα σε μια εποχή ιστορική που μας τοποθετεί μπροστά σε εξελίξεις που θα αλλάξουν το γεωστρατηγικό τοπίο ριζικά. Στο πλαίσιο αυτό η Ελλάδα πρέπει να επιδείξει σπάνια προσαρμοστικότητα.

Βεβαίως, βρέθηκε στο γραφείο του και ο Λουκάς Παπαδήμος. Μεταξύ άλλων θυμήθηκαν μια κοινοβουλευτική βραδιά, στις αρχές του 2012, όταν ο κ. Παπαδήμος ήταν πρωθυπουργός με την υποστήριξη του ΠαΣοΚ, της ΝΔ και του ΛΑΟΣ και ο κ. Τασούλας Γενικός Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ. Ένα το βράδυ ψηφιζόταν ένα νομοσχέδιο με ρυθμίσεις για την απελευθέρωση των επαγγελμάτων νομικών και φαρμακοποιών. Δεκαεννιά βουλευτές της ΝΔ (και είκοσι ένα από το ΠαΣοΚ) δεν ψήφισαν το νομοσχέδιο και διαγράφηκαν αμέσως με την ανακοίνωση του αποτελέσματος της ψηφοφορίας.

Σε ό,τι αφορά το σήμερα, μίλησαν για τις διεθνείς και τις ευρωπαϊκές πολιτικές εξελίξεις και αναφέρθηκαν στους πολλαπλούς κινδύνους που εγκυμονεί ένα αβέβαιο γεωπολιτικό περιβάλλον. Και οι δύο στάθηκαν, σύμφωνα με πληροφορίες σε ένα σημείο ότι διεθνώς εκείνο για το οποίο όλοι μιλούν είναι το ενδεχόμενο πολιτικού κινδύνου σε κάθε χώρα.

Λίγες μέρες αργότερα, το κατώφλι του Προεδρικού Μεγάρου πέρασε ο Αλέξης Τσίπρας, αν και χρονολογικά προηγήτο ο Αντώνης Σαμαράς. Η συνομιλία των δύο ήταν σε πολύ καλό κλίμα. Άλλωστε τους ενώνει η Ήπειρος. Η συνάντηση, άλλωστε, πραγματοποιήθηκε λίγες μέρες μετά την παρουσίαση του βιβλίου του «Ιθάκη» στα Ιωάννινα. Ωστόσο, μετά το πέρας της συνάντησης, υπήρξε μια διαφορετική προσέγγιση για το τι ακριβώς ειπώθηκε με αιχμή την επικείμενη συνταγματική αναθεώρηση. Πάντως, το καλό κλίμα μεταξύ των δύο πλευρών εκτιμάται ότι δεν χάλασε.

Ο Αντώνης Σαμαράς πέρασε μόλις χθες την κεντρική πύλη του Προεδρικού Μεγάρου και η συνάντηση τους ξεπέρασε τη μία ώρα. Οι δύο τους γνωρίζονται καλά από την «γαλάζια» παράταξη ενώ θεωρούνται «Αβερωφικοί» αδερφοί. Παρόλα αυτά, ο πρώην πρωθυπουργός δεν παρέλειψε να στρέψει τα βέλη του, για άλλη μια φορά, κατά της κυβέρνησης και των χειρισμών της με έμφαση στα θέματα της εξωτερικής πολιτικής και κυρίως των ελληνοτουρκικών. Τέλος, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας άκουσε τις απόψεις του κ. Σαμαρά και με τη σειρά του επανέλαβε τη γνωστή του θέση για την ανάγκη συγκλίσεων και συνθέσεων, ιδίως στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής.